-A +A

Ongeval recht op vergoeding voor openbare werkgever die loon dient door te betalen wegens arbeidsongeschiktheid bewijslast

Printervriendelijke versiePrintervriendelijke versieVerstuur naar een vriendVerstuur naar een vriend
Instantie: Grondwettelijk hof (arbitragehof)
Datum van de uitspraak: 
don, 08/09/2016
A.R.: 
136/2016

De werkgever uit de openbare sector die, krachtens zijn wettelijke of reglementaire verplichtingen, aan zijn personeelslid loon moet betalen zonder als tegenprestatie arbeidsprestaties te ontvangen, heeft recht op een vergoeding in zoverre hij aldus schade lijdt; om een dergelijke vergoeding te verkrijgen, hoeft de werkgever uit de openbare sector niet aan te tonen dat hij andere schade lijdt dan die welke voortvloeit uit de omstandigheid dat hij het loon en de lasten heeft uitbetaald zonder als tegenprestatie arbeidsprestaties te hebben ontvangen (1). (1) Cass. 9 april 2004, AR P.03.0049.F, AC 2004, nr. 235.

Publicatie
tijdschrift: 
Rechtskundig Weekblad
Uitgever: 
Intersentia
Jaargang: 
2017-2018
Pagina: 
859
In bibliotheek?: 
Dit item is beschikbaar in de bibliotheek van advocatenkantoor Elfri De Neve

AR nr. C.15.0523.F

Franse Gemeenschap t/ Belgisch Bureau van de Autoverzekeraars

I. Rechtspleging voor het Hof

Het cassatieberoep is gericht tegen een vonnis in hoger beroep van de Franstalige Rechtbank van Eerste Aanleg Brussel van 11 mei 2015.

...

III. Beslissing van het Hof

Beoordeling

Middel

Tweede onderdeel

De artt. 1382 en 1383 BW verplichten degene door wiens fout aan een ander schade is veroorzaakt, die schade integraal te vergoeden, wat impliceert dat de benadeelde teruggeplaatst wordt in de toestand waarin hij zich zou hebben bevonden indien de fout waarover hij zich beklaagt, niet was begaan.

De werkgever uit de openbare sector die, krachtens zijn wettelijke of reglementaire verplichtingen, aan zijn personeelslid loon moet betalen zonder als tegenprestatie arbeidsprestaties te ontvangen, heeft recht op een vergoeding in zoverre hij aldus schade lijdt.

Om een dergelijke vergoeding te verkrijgen, hoeft de werkgever uit de openbare sector niet aan te tonen dat hij andere schade lijdt dan die welke voortvloeit uit de omstandigheid dat hij het loon en de lasten heeft uitbetaald zonder als tegenprestatie arbeidsprestaties te hebben ontvangen.

Het bestreden vonnis dat «de oorspronkelijke rechtsvordering van [de eiseres] [...] ongegrond verklaart», op grond dat «het ontbreken van arbeidsprestaties in ruil voor de betaling van een loon en de daarmee verband houdende lasten [...] een noodzakelijke maar geen afdoende voorwaarde is om de schade van de werkgever uit de openbare sector vast te stellen», en erop wijst dat «[de eiseres], die optreedt in de hoedanigheid van werkgever uit de openbare sector en [...] aan wie de arbeidsprestaties van [de getroffene] werden ontzegd, niet aantoont dat zij door de ongeschiktheid van laatstgenoemde in concreto schade heeft geleden», dat «zij aldus noch betoogt noch [...] aantoont dat de betrokkene werd vervangen gedurende de hele duur van de door Medex erkende tijdvakken van ongeschiktheid», schendt de artt. 1382 en 1383 BW.

Het onderdeel is gegrond.

...

Noot: 

Geert Jocqué, Het regresrecht van de Europese Unie
Inhoud
I. De weg naar het Grondwettelijk Hof
II. Uitkeringen van de Unie

III. Subrogatoir regresrecht van de Unie
IV. Rechtstreekse vordering van de Unie
V. Gevolgen van de toepassing van het nationale recht
VI. Verenigbaarheid met artt. 10 en 11 Gw.
VII. Besluit

Gerelateerd
Aangemaakt op: zo, 28/01/2018 - 17:01
Laatst aangepast op: zo, 28/01/2018 - 17:01

Hebt u nog een vraag?

Hebt u nog een vraag in dit verband, klik dan hier om uw vraag aan ons te stellen, of meteen een afspraak te maken voor een consultatie.

Aanvulling

Heeft u een suggestie, aanvulling of voorstel tot correctie met betrekking tot deze pagina? Gebruik dit adres om het te melden.