-A +A

Geldboete kan door de rechter verminderd tot onder het minimum op basis van gering inkomen of vermogen

Printervriendelijke versiePrintervriendelijke versieVerstuur naar een vriendVerstuur naar een vriend
Instantie: Hof van Cassatie
Datum van de uitspraak: 
din, 30/10/2012
A.R.: 
P.12.0423.N

De rechter kan een geldboete uitspreken die zelfs lager ligt dat de minimum geldboete, wanneer hij kenis krijgt van financiële moeilijkheden van de beklaagde, een zeer gering inkomen, schuldenlast, kortom een toestand die financiëel precair is. Aldus kan hij een politestraf uitspreken voor een correctioneel misdrijf, meer zelfs het is de uitgesproken straf die de aard van het misdrijf bepaald.

Publicatie
tijdschrift: 
Rechtskundig Weekblad
Uitgever: 
Intersentia
Jaargang: 
2013-2014
Pagina: 
735
In bibliotheek?: 
Dit item is beschikbaar in de bibliotheek van advocatenkantoor Elfri De Neve

AR nr. P.12.0423.N

D.P.O.R. t/ Y.B.

Openbaar ministerie t/ D.P.O.R.

I. Rechtspleging voor het Hof

De cassatieberoepen zijn gericht tegen een vonnis in hoger beroep van de Correctionele Rechtbank te Oudenaarde van 17 februari 2012.

...

II. Beslissing van het Hof

Beoordeling

...

Tweede middel van de eiser II

4. Het middel voert schending aan van art. 163, vierde lid Sv. en de artikelen 29, § 4, 30, § 1, 1o en § 4, en 33, § 1, 1o en § 2 Wegverkeerswet: het bestreden vonnis veroordeelt de eiser voor de telastleggingen B (overtreding van art. 33, § 1, 1o en § 2 Wegverkeerswet) en D (overtreding van art. 30, § 1, 1o en § 4 Wegverkeerswet), telkens tot, onder meer, een geldboete van 20 euro, vermeerderd met de opdeciemen, dit is een politiestraf; de vermelde wetsbepaling laat niet toe een wanbedrijf te contraventionaliseren (eerste onderdeel); contraventionaliseren is enkel mogelijk met toepassing van art. 85 Sw., dat hier niet van toepassing is (tweede onderdeel).

5. Art. 163, vierde lid Sv. bepaalt: “De rechter kan de geldboete uitspreken beneden het wettelijk minimum van de boete indien de overtreder om het even welk document voorlegt dat zijn precaire financiële toestand bewijst”.

6. Deze bepaling belet de rechter niet om, wanneer hij in geval van aangetoonde precaire financiële toestand beslist een geldboete beneden het wettelijk minimum uit te spreken, een politiestraf op te leggen voor een misdrijf strafbaar gesteld met een correctionele straf. Het feit dat art. 85 Sw. niet van toepassing is op de misdrijven bepaald in art. 30 en 33 Wegverkeerswet, doet hieraan geen afbreuk.

Het middel, dat in zijn beide onderdelen uitgaat van het tegendeel, faalt naar recht.

Derde middel

7. Het middel voert schending aan van art. 21, vierde lid Voorafgaande Titel Sv., art. 418 en 420 Sw. en art. 1, 2, § 1, eerste lid, 22 en 24 WAM-Wet 1989: voor de telastleggingen A (onopzettelijke slagen en verwondingen bij een verkeersongeval) en C (het in het verkeer brengen van een voertuig zonder geldige burgerlijke aansprakelijkheidsverzekering) spreekt het bestreden vonnis telkens een politiestraf uit; deze aldus gecontraventionaliseerde misdrijven waren op het ogenblik van de uitspraak van het bestreden vonnis verjaard.

8. Met bevestiging van het beroepen vonnis past het bestreden vonnis art. 163, vierde lid Sv. toe en veroordeelt het de verweerder II, eensdeels, voor de telastlegging A, anderdeels, voor de telastleggingen C en E samen, telkens onder meer tot een geldboete van 20 euro, vermeerderd met de opdeciemen. Aldus spreekt het bestreden vonnis voor die telastleggingen telkens een politiestraf uit.

9. De aard van het misdrijf wordt bepaald door de uitgesproken straf. Hieruit volgt dat wanneer de rechter met toepassing van art. 163 Sv. beslist dat slechts een geldboete beneden het wettelijk minimum van de boete moet worden opgelegd, waarvan het door hem bepaalde bedrag meebrengt dat hij een politiestraf uitspreekt, het misdrijf waarvoor die straf wordt opgelegd een overtreding is.

10. Overeenkomstig art. 21, vierde lid Voorafgaande Titel Sv. is de verjaringstermijn één jaar wanneer een wanbedrijf wordt omgezet in een overtreding.

11. Overeenkomstig art. 5 van de wet van 21 juni 1985 betreffende de technische eisen is de bijzondere verjaringstermijn van de strafvordering voor de telastlegging E vijf jaar. Die verjaringstermijn blijft bestaan wanneer dat misdrijf is gecontraventionaliseerd.

12. Ook al spreekt het bestreden vonnis voor de telastleggingen C en E samen, een politiestraf uit, is deze straf naar recht verantwoord wegens de telastlegging E die op het ogenblik van de uitspraak niet verjaard was.

In zoverre is het middel bij gebrek aan belang niet ontvankelijk.

13. Geen enkele wetsbepaling voorziet in een afwijkende of bijzondere verjaringstermijn voor het misdrijf bepaald in art. 418 en 420 Sw. Wanneer de rechter voor dat misdrijf overeenkomstig art. 163, vierde lid Sv. een straf uitspreekt die een politiestraf is, dan is overeenkomstig art. 21, vierde lid Voorafgaande Titel Sv. de verjaringstermijn van één jaar van toepassing.

14. Het feit van de telastlegging A is te situeren op 22 januari 2007. De laatste nuttige stuitingsdatum is de dagvaarding om voor de politierechtbank te verschijnen, betekend op 27 oktober 2007. De verjaring was geschorst gedurende de buitengewone termijn van verzet, dit is van 4 april 2008 tot 29 december 2009, datum vanaf welke de verjaringstermijn nog gedurende 206 dagen voortliep. Op de dag van de uitspraak van het bestreden vonnis was de verjaring voor die telastlegging bijgevolg ingetreden. Aldus is de beslissing over de strafvordering wegens de telastlegging A niet naar recht verantwoord.

Het middel is gegrond
 

Noot: 

Zie de conclusie van eerste advocaat-generaal M. De Swaef voor dit arrest, Arr.Cass. 2012, 2360-2365.

Gerelateerd
Aangemaakt op: ma, 17/03/2014 - 19:03
Laatst aangepast op: ma, 17/03/2014 - 19:13

Hebt u nog een vraag?

Hebt u nog een vraag in dit verband, klik dan hier om uw vraag aan ons te stellen, of meteen een afspraak te maken voor een consultatie.

Aanvulling

Heeft u een suggestie, aanvulling of voorstel tot correctie met betrekking tot deze pagina? Gebruik dit adres om het te melden.