-A +A

Een oproep tot moed

Printervriendelijke versiePrintervriendelijke versieVerstuur naar een vriendVerstuur naar een vriend
Titel van het boek: 
Kritiek op de toespraak van OVB voorzitter Dominique Matthijs op de nieuwjaarsreceptie van de orde van Vlaamse balies
Publicatie
Auteur: 
Vander Meulen
Tijdschrift: 
Juristenkrant
Uitgever: 
Kluwer
Jaargang: 
2017 22 februari
Pagina: 
12
Samenvatting

In deze bijdrage reageert stafhouder Brigitte Vander Meulen op de toespraak van OVB voorzitter Dominique Matthijs op de nieuwjaarsreceptie van de orde van Vlaamse balies van 30 januari 2017.

De auteur sloot zich instemmend aan bij de volgens de voorzitter weggelegde rol voor de advocaten als tegenspeler van de macht en met een impliciete opdracht de maatschappij en de democratische waarden van de rechtsstaat te beschermen tegen wetten en regels die dezelfde rechtsstaat in gevaar brengen.

De auteur nam evenwel aanstoot wanneer de voorzitter van het OVB de advocaten zelf meende te moeten aanvallen als zijnde de verantwoordelijken voor de crisis in de beroepssector. Meer de voorzitter van het OVB durfde te stellen dat de crisis in het beroep van de advocaat niet veroorzaakt is door de invoering van de btw, de verhoging van de griffierechten, de invordering van niet betwiste vorderingen, de invoering van de algemene rechtsbijstand, de verhoogde rechtsplegingsvergoedingen, de toekomstige bijdrage in een fonds voor tweedelijns bij en de afkalving van het pleitmonopolie.

 

Persoonlijke commentaar:

In alle ernst, elke maatregel op zich is reeds van aard om de toekomst van ons beroep te fnuiken, waarbij de combinatie van deze maatregelen zo niet een doodvonnis, dan wel een regelrechte oorlogsverklaring voor de advocaten uitmaakt. Neen, de advocaten zijn niet verantwoordelijk voor het faillissement van justitie, voor het blokkeren van de rechtsgang, voor het verhinderen van de toegang van de rechtsonderhorige naar justitie.

Is het correct om dan maar opnieuw een rechts conservatieve maatregel te bedenken waarbij een selectie zal bepalen wie toegang krijgt tot het beroep, waardoor de oude krokodillen en bestaande fossielen van advocatenpraktijken plots hun vermogen zien toenemen om zich aldus te beschermen tegen de jonge wolven, lees de gemotiveerde goed opgeleide en geëngageerde jongeren met liefde voor het recht, die door krokodillen in pinguïnkleren toeristen zonder ethiek worden genoemd?

Is het bijna niet grappig of eerder goed gebekt wanneer de voorzitter van het OVB de nieuwe houding tot beperking van de toegang van het beroep, de oplegging van wettelijke tarieven, de mutualisering van de honoraria, als moedige beleidstappen van zijn OVB meent te mogen heten. Of is het gewoon ijdelheid, laksheid, lankmoedigheid, plat opportunisme, machteloosheid, dan wel onkunde?

Niet alleen de populaire televisiezenders tonen rechtszaken waarbij rechtsonderhorige nog enkel worden bijgestaan door pro Deo advocaten of zichzelf verdedigende rechtsonderhorigen, behoudens een paar uitzonderingen. Wie dagelijks in de zittingszaal een aanwezig is, stelt vast dat rechtsonderhorigen zo goed als niet meer beroep doen op advocaten.

De simpele verklaring is gewoonweg dat justitie geen recht meer geworden is maar een product waarbij de kostprijs van een advocaat en de verdediging van een standpunt in rechte gewoonweg onbetaalbaar geworden zijn. En neen, dit is niet de verantwoordelijkheid van de advocaat maar wel van de overheid en van een al te lakse OVB die heeft laten begaan, bij de verhoging van de lasten, de kosten, de verplichtingen.

De auteur koppelt in voormelde bijdrage terug naar het uitgangspunt van de voorzitter van het OVB, waarbij deze juist stelt dat van een advocaat kan verwacht worden dat hij precies reageert tegen wetten en regels die de rechtsstaat in gevaar brengen. Welnu, wanneer de overheid de tussenkomst van een advocaat (die instaat voor de rechten van verdediging, de waarheidsvinding die slechts kan ontstaan door these en antithese en het respect voor het recht) belemmert, is het bij uitstek de taak van de beroepsvereniging van advocaten, lees het OVB, om op te treden en niet te laten begaan.

De superministerraden van het begin van 2017 hollen onrechtstreeks onze rechtsstaat verder uit met initiatieven waarbij de rechtsprekende functie meer en meer in handen komt van de administratie, lees de uitvoerende macht en weggeknipt wordt van de rechterlijke macht, hetgeen een schending is van de trias politica, grond regel van de rechtsstaat. Erger, het strafrecht wordt meer en meer privaatrecht en de zogeheten kleine misdrijven worden meer en meer ofwel administratief afgehandeld, ofwel zelfs gewoon door burgers tussen burgers.

Zo wordt vastgesteld dat er een ontwerp op tafel ligt om winkeldiefstal privaat te laten bestraffen door de winkelier zelf, die dan beschikt over het wettelijk chantagemiddel om een bepaalde som te betalen bij wijze van boete. Het gaat toch maar over kleine misdrijven? - Moet de bescherming van de burger tegenover een medeburger niet des te groter zijn wanneer het precies gaat om de kleinste misdrijven. Mag een burger niet gespeend blijven van private straffen en chantage?

Een eerste aanslag op justitie begon reeds in de laatste decennia van de vorige eeuw, toen de religie van de bemiddeling algemene werd verspreid als remedie tegen de traag werkende justitie. Inmiddels wordt vastgesteld dat het aantal geschillen precies door bemiddeling des te groter is geworden, doordat bemiddeling gepleegd wordt en wordt uitgevoerd door personen zonder juridische scholing, dan wel door advocaten die getraind zijn in de partijdigheid of door psychologen die getraind zijn in de partijgebonden empathie, eerder dan in onafhankelijkheid en onpartijdigheid.

Na de flowerpower, make love no war, met emotionele onverschilligheid en afwezigheid van conflict , ontstond in jaren 90 van de vorige eeuw de wijdverspreide overtuiging dat gezonde verstandige mensen moesten leren overeen te komen en hun conflicten zelf konden regelen waardoor de legitimiteit van het geschil zelf in vraag werd gesteld.

De nieuwe punkgeneratie brak met de ideeën van de verlichting dat het recht als taak had een oplossing te bieden voor geweld. De verlichting poneerde dat het recht, een alternatieve manier uitmaakt om een geschil te beslechten anders dan met geweld maar middels het recht zelf.

De gemakzuchtigen van het recht, stelden de legitimiteit van het conflict zelf in vraag en gaven het recht (op eigenrichting) terug aan individu en clan. Met alle mogelijke middelen diende het conflict vermeden te worden hetgeen ten koste kwam van de communicatie en de weg baande voor de alternatieve werkelijkheden gekneed rond geparafraseerde herkauwde bekommernissen en betrachtingen.

Vandaag zijn we zelfs zo ver gevorderd dat aan universiteiten Mindfullness voor advocaten wordt gedoceerd, lees dat niet meer in de beslechting van het conflict het recht gevonden wordt maar wel in contemplatie en meditatie. Misschien zal onze volgende toga oranjegekleurd zijn.
 


• Waarom dient het OVB te zetelen in een luxueus bijna onbetaalbaar paleis?

• Waarom investeert het OVB in talrijke publicitaire campagne die finaal niets uithalen?

• Waarom besteedt het OVB haar tijd en middelen een oeverloze inhoudsloze vergaderingen die finaal niets meer zijn dan praatbarakken.

• Waarom wordt er zoveel geld en energie gestoken in een juridische dienst, wanneer men zich de vraag kan stellen wat de bedoeling moet zijn van een juridische dienst van een beroepsvereniging van advocaten die per definitie juristen zijn, terwijl tegen een fractie van de kostprijs van een juridische dienst en de publicitaire kosten van het OVB de dienstverlening op juridisch gebied en de informatica software gewoon ter beschikking is bij de confraters die deel uitmaken van de Vlaamse balies?

• Waarom wordt er zoveel gepraat over informatisering zonder dat er de facto iets bereikt wordt, ten ware verder verlies van privacy en het beroepsgeheim, bijkomende kosten voor de individuele advocaat, bijkomende verplichtingen en bijkomende opleidingen en n iet in het minst ondoorzichtige samenwerking met commerciële partners?

• Waarom is er een department collectieve belangen binnen de orde van Vlaamse balies, wanneer alleen maar kan vastgegetseld dat er niet geluisterd wordt naar de confraters en er zelfs regelrecht tegen de collectieve belangen van de advocaten wordt ingegaan?

• Waar blijft de intellectuele eerlijkheid van het departement permanente vordering, wanneer wordt vastgesteld dat de Orde van Vlaamse balies en ondoorzichtige organisatoren van peperdure cursussen meer financieel belang hebben bij deze cursussen dan de permanente vorming van de confraters zelf, terwijl er bestuurders in de OVB zijn die rechtstreeks financiële belangen hebben in deze commerciële ondernemingen met vaak cursussen zonder enige kwaliteitsgarantie?

• Wat is de zin van een departement communicatie van het OVB, waaneer vastgesteld wordt dat het OVB niet met de confraters communiceert?

Gerelateerd
Bibliotheek
In bibliotheek?: 
Dit item is beschikbaar in de bibliotheek van advocatenkantoor Elfri De Neve
Aangemaakt op: vr, 26/05/2017 - 13:36
Laatst aangepast op: vr, 26/05/2017 - 13:59

Hebt u nog een vraag?

Hebt u nog een vraag in dit verband, klik dan hier om uw vraag aan ons te stellen, of meteen een afspraak te maken voor een consultatie.

Aanvulling

Heeft u een suggestie, aanvulling of voorstel tot correctie met betrekking tot deze pagina? Gebruik dit adres om het te melden.