-A +A

De maatregel betreffende het alcoholslot

Printervriendelijke versiePrintervriendelijke versieVerstuur naar een vriendVerstuur naar een vriend
Publicatie
Auteur: 
Ronny Beirinckx
Uitgever: 
Kluwer
Jaargang: 
2013
ISBN nummer: 
9789046553145
Samenvatting

Bespreking van dit werk door de uitgever:

Een veroordeling wegens rijden onder invloed kan gepaard gaan met de uitspraak van een maatregel die wordt beschreven in artikel 37/1 van de Wegverkeerswet. De uitvoering ervan omvat enerzijds de beperking van de geldigheid van het rijbewijs tot voertuigen uitgerust met een alcoholslot, en anderzijds een omkaderingsprogramma. De tekst behandelt de kenmerken en de gevolgen van de uitspraak van de maatregel. Die worden gesitueerd ten opzichte van de andere strafrechtspleging en de strafuitvoering in verkeerszaken.

Code 69

Door het KB van 14 december 2016 krijgt de persoon die veroordeeld wordt tot het rijsden met een alcoholslot een code "69" op hun rijbewijs.

Inhoudstafel tekst: 

Hoofdstuk 1. Bepaling en hoofdlijnen
Afdeling 1. Bepaling
Afdeling 2. Hoofdlijnen
Afdeling 3. De maatregel kadert in de uitvoering van een uitspraak
Hoofdstuk 2. Bevoegdheid 31
Hoofdstuk 3. Redenen 36
Afdeling 1. De uitspraak behoeft een veroordeling op basis van artikel 34, § 2, 35 of 36 van de wegverkeerswet 36
Afdeling 2. De medewerking en de beweegredenen van de veroordeelde bestuurder 49
Hoofdstuk 4. Kenmerken 56
Afdeling 1. Aard van de maatregel 56
Afdeling 2. De voorwaarden en het omkaderingsprogramma 58
Afdeling 3. Verplichte kosten en vermindering van de geldboete 69
Afdeling 4. Technische bijzonderheden en systeemwaarborgen 78
Afdeling 5. De communicatie in het kader van het ornkaderingsprogramma 91
Afdeling 6. Termijnen 93
Afdeling 7. Het alcoholslot als preventieve maatregel in tewerkstellingsverband of bijzondere omstandigheden 100
Afdeling 8. Gelijkheid 109
Afdeling 9. Geen dubbele vervolging 112
Afdeling 10. Aanwending als bewijs van informatie verkregen door het omkaderingsprogramma 114
Afdeling 11. Geen wijziging van het Koninklijk Besluit nr. 78 120
Afdeling 12. Uitspraak van de maatregel in hoger beroep 122
Afdeling 13. Niet in geval van een definitief verval van het recht tot sturen of een blijvende lichamelijke of geestelijke ongeschiktheid 124
Hoofdstuk 5. Einde van de maatregel 135
Hoofdstuk 6. Rechtsgevolgen en handhaving 141
Afdeling 1. Rijbewijs met code 112 141
Afdeling 2 Immobilisering 142
Afdeling 3. Vervolging en bestraffing 144
Afdeling 4. Een voertuig toevertrouwen of aanzetten tot rijden 156
Afdeling 5. Andere maatregelen 157
Afdeling 6. De maatregel naast het uitstel, de opschorting en de probatie 161
Afdeling 7. De maatregel naast de bemiddeling in strafzaken 164
Afdeling 8. De maatregel naast de herstelbemiddeling 165
Hoofdstuk 7. De totstandkoming, de maatschappelijke context en de perceptie van de maatregel 168
Hoofdstuk 8. Besluit 182
Bijlage I. Enkele gelijkaardige maatregelen in andere landen 186
Bijlage 2. Korte bibliografie 192
Bijlage 3: Bepalingen in de wegverkeerswet betreffende het alcoholslot 197
Trefwoordenregister 199
VIII De maatregel betreffende het alcoholslot
 

Rechtspraak:

• Vonnis rechtbank in eerste aanleg Antwerpen AC6kamer, rechtdoende in correctionele zaken, zetelend in hoger beroep tegen vonnissen van de politierechtbank, notitienummer: AN 80.96.95 - 17 van 23 juni 2017:

“Een alcoholslot heeft geen zin bij iemand die aan een verslaving lijdt omdat dit erop neerkomt dat hij nooit een voertuig zal kunnen starten omwille van deze problematiek.

Op grond van het deskundig verslag dat gebaseerd is op de resultaten van het toxicologisch onderzoek (bloed-en haar analyse) staat vast dat beklaagde een bijzonder stevige drinker van alcohol is en derhalve verslaafd is aan alcohol.

De gunstige evolutie van de parameter alcohol in het bloed alleen neemt de noodzaak niet weg om een beveiligingsmaatregel op te leggen omdat de resultaten van de haaranalyse hiermee niet worden ongedaan gemaakt. Uit deze analyse blijkt een parameter alcohol van 296 eenheden daar waar 30 eenheden op een stevige drinker wijzen zodat met een bloedanalyse alleen dit resultaat niet wijzigt.

Het is niet opportuun om een bijkomend of nieuw onderzoek te bevelen omdat op grond van de beschikbare elementen zoals eerder aangehaald het zeker is dat er nog steeds een verslaving en derhalve een rij-ongeschiktheid bestaat, ook al is er een begeleiding en opvolging die positief verloopt.

De verklaring van beklaagde dat hij slechts sporadisch alcohol zou consumeren strookt volgens de deskundigen in niet met een voornoemde resultaten. Het staat dan ook vast dat beklaagde onvoldoende beseft dat hij verslaafd is. Bovendien werd hij sinds 2009 meermaals veroordeeld voor teveel alcohol in het verkeer zodat hieruit blijkt dat de beklaagde reeds lang verslaafd is.

De eerste rechter heeft dan ook terecht geoordeeld dat gelet op de duur en de ernst van de verslaving evenals het gebrek aan voldoende besef ervan, de verslaving en derhalve de rijongeschiktheid een blijvend karakter hebben en er dan ook aangewezen is een voorgoed verval op te leggen in toepassing van artikel 42 van de wegverkeer als beveiligingsmaatregel. De rechtbank bevestigt dit.

Het feit dat de beklaagde thans wordt opgevolgd en begeleidt hetgeen gunstig evolueert, doet hieraan geen afbreuk omdat er in het verleden reeds behandelingen geweest zijn die een herval niet hebben belet."

Gerelateerd
Bibliotheek
In bibliotheek?: 
Dit item is beschikbaar in de bibliotheek van advocatenkantoor Elfri De Neve
Aangemaakt op: vr, 10/05/2013 - 13:38
Laatst aangepast op: do, 02/11/2017 - 19:36

Hebt u nog een vraag?

Hebt u nog een vraag in dit verband, klik dan hier om uw vraag aan ons te stellen, of meteen een afspraak te maken voor een consultatie.

Aanvulling

Heeft u een suggestie, aanvulling of voorstel tot correctie met betrekking tot deze pagina? Gebruik dit adres om het te melden.