-A +A

opdelen van morele schade?

Printervriendelijke versiePrintervriendelijke versieVerstuur naar een vriendVerstuur naar een vriend

Politierechtbank te Brugge, 6e Kamer – 25 september 2008, RW 2008-2009, 979

De mens een psychofysieke entiteit, een bezield lichaam waardoor volgens de hierna geciteerde rechtspraak het onderscheid tussen lichamelijk en psychisch lijden kunstmatig is en er aldus geen reden bestaat om pijn afzonderlijk van de morele schade te vergoeden en alle soorten morele schade in vakjes te gaan opdelen om voor elk vakje het maximum te vragen.

V.L. en LCM t/ D.D.

...

4. Schade tijdelijke arbeidsongeschiktheid

Voorafgaande bemerking

De Rechtbank stelt vast dat eiser kennelijk de schade indeelt in diverse vakjes en hokjes en telkens voor elke schadepost afzonderlijk integrale vergoeding vordert op basis van louter forfaitaire en willekeurige bedragen.

Niemand zal in twijfel trekken dat pijn een schade is, maar het hoeft geen betoog dat de morele schade niet alleen de smarten of ander moreel leed herstellen, maar ook de pijn, die een slachtoffer heeft geleden ten gevolge van een schadegeval (zie o.a. A. Van Oevelen, G. Jocqué, C. Persyn en B. De Temmerman, «Overzicht van rechtspraak. Schade en schadeloosstelling (1993-2006)», T.P.R. 2007, p. 1179 en 1210, nrs. 47.1 en 47.4).

Degene die een beeld van de mens voor ogen heeft als zijnde een bezield lichaam of een geïncarneerde geest met de mens als psychofysieke entiteit, ervaart een onderscheid tussen psychisch en fysiek leed als volkomen kunstmatig, terwijl de eigen ervaring leert dat pijn leidt tot een gevoelsstoring, net zoals een sentimentele krenking ook vaak gewaarwordingen van pijn oproept. Wie zorgen heeft, krijgt hoofdpijn en wie aan maagpijn lijdt, voelt zich vaak ontstemd en bitter, zodat naar het oordeel van de Rechtbank het zogenaamde «pretrium doloris» in wezen deel uitmaakt van morele schade en indien het dan al afzonderlijk zou worden vergoed, de morele schade zou dienen verminderd te worden (zie o.a. A. Van Oevelen, G. Jocqué, C. Persyn en B. De Temmerman, o.c., T.P.R. 2007, p. 1210, nr. 47.4), wat weinig zin vol is.

De Rechtbank is bijgevolg van oordeel dat er geen onderscheid hoeft en kan gemaakt worden tussen afzonderlijke morele schade en de zogenaamde «pretium doloris», zoals in conclusies door eiser gevorderd.

 

Gerelateerd
0
Aangemaakt op: wo, 15/07/2009 - 14:13
Laatst aangepast op: vr, 22/01/2010 - 17:51

Hebt u nog een vraag?

Hebt u nog een vraag in dit verband, klik dan hier om uw vraag aan ons te stellen, of meteen een afspraak te maken voor een consultatie.

Aanvulling

Heeft u een suggestie, aanvulling of voorstel tot correctie met betrekking tot deze pagina? Gebruik dit adres om het te melden.