-A +A

Subrogatie arbeidsongevallenverzekering en zwakke weggebruiker

Printervriendelijke versiePrintervriendelijke versieVerstuur naar een vriendVerstuur naar een vriend

Subrogatie arbeidsongevallenverzekering en zwakke weggebruiker

De wet arbeidsongevallen 1971 voorziet voor het geval er een automatische betalingsregeling in het voordeel van de zwakke weggebruiker bestaat in het subrogatoir verhaal ten aanzien van de WAM-verzekeraar (artikel 48 ter).

De wet arbeidsongevallen overheid voorziet deze mogelijkheid niet.

Volgens de wet beschikt alleen de overheid over het subrogatoir verhaal.

De vraag stelde zich onmiddellijk in hoeverre een en ander een schending uitmaakte van het gelijkheidsbeginsel waarbij de vraag werd voorgelegd aan het grondwettelijk hof.

Middels arrest van 26.11.2009 werd deze vraag als volgt bevestigend beantwoord:

“Artikel 14 bis § 3 van de wet van 3 juli 1967 betreffende de preventie van of de schadevergoeding voor arbeidsongevallen, voor ongevallen op de weg naar en van het werk en voor beroepsziekten in de overheidssector schendt de artikelen 10 en 11 van de grondwet, doordat de arbeidsongevallenverzekeraar van de in artikel 1 van die wet bedoelde rechtspersonen of instellingen, alsook van degenen die de in artikel 1 bis bedoelde personeelscategorieën tewerkstellen niet wordt gesubrogeerd. In de rechten die het slachtoffer op zijn rechthebbenden bij niet-vergoeding overeenkomstig artikel 14 bis § 1 van die wet hadden kunnen uitoefenen krachtens artikel 29 bis, paragraaf 1, eerste lid van de wet van 21.11.1989 betreffende de verplichte aansprakelijkheidsverzekering in zake motorrijtuigen en de arbeidsongevallenverzekeraar niet wordt toegelaten om op dezelfde wijze als het slachtoffer of zijn rechthebbende een rechtsvordering in te stellen tegen de verzekeraar die de aansprakelijkheid dekt van de eigenaar, de bestuurder of de houder van het motorrijtuig of tegen het gemeenschappelijk motorwaarborgfonds, tot beloop van de gedane uitkeringen en de ermee overeenstemmende kapitalen (arrest nr. 190/209, NJW, 2010, 64 met noot van V. Verdeyen, arbeidsongevallen verzekering en overheid, T. Pol, 2010-2011, 99).

Het bewuste arrest van het grondwettelijk hof stelt in het motiverend gedeelte letterlijk het volgende onder het punt B.7.

In zoverre de in het geding zijnde bepaling niet voorziet dat de arbeidsongevallenverzekeraar van de in artikel 1 van de wet van 3 juli van 1967 bedoelde rechtspersonen of instellingen alsook van diegene die in artikel 1 bis bedoelde personeelscategorieën tewerkstellen wordt gesubrogeerd in de rechten die het slachtoffer of zijn rechthebbenden bij niet vergoeding overeenkomstig artikel 14 bis § 1 wet van 03.07.1967 hadden kunnen uitoefenen krachtens artikel 29 bis van de wet van 21.11.1989 en evenmin dat die arbeidsongevallenverzekeraar wordt toegelaten om op dezelfde wijze als het slachtoffer of zijn rechthebbenden een rechtsvordering in te stellen tegen de verzekeraar die de aansprakelijkheid dekt van de eigenaar, de bestuurder of de houder van het motorrijtuig of tegen het gemeenschappelijk waarborgfonds, tot beloop van de gedane uitkeringen en ermee overeenstemmende kapitalen, is er een niet-…… met de artikelen 10 en 11 van de grondwet.

B.8. Nu die leemte zich bevindt in de aan het Hof voorgelegde tekst, komt het de verwijzende rechter toe een einde te maken aan de door het Hof vastgestelde ongrondwettigheid, vermits die vaststelling is uitgedrukt in voldoende precieze en volledige bewoordingen om toe te laten dat de in het geding zijnde bepaling wordt toegepast met in achtneming van de artikelen 10 en 11 van de grondwet.

De rechtbank kan derhalve aan de ongrondwettelijkheid een einde maken door de wetsbepaling aan te vullen dermate dat deze niet strijdig is met de artikelen 10 en 11 van de grondwet.

In dit geval zal de rechtbank een dergelijk geschil de regeling als bedoelt voor de arbeidsongevallenverzekeraar van een privé-werkgever waarbij volgens artikel 48 ter van de arbeidsongevallenwet van 10.04.1971, deze verzekeraar wordt gesubrogeerd in de rechten die het slachtoffer of zijn rechthebbenden bij niet vergoeding overeenkomstig artikel 48 bis § 1 van die laatste wet hadden kunnen uitoefenen krachtens het voormelde artikel 29 bis § 1, 1ste lid van de wet van 21.11.1989 en die arbeidsongevallenverzekeraar in dat kader een rechtsvordering kan instellen tegen de verzekeraar die de aansprakelijkheid dekt van de eigenaar, de bestuurder of de gebruiker van het motorrijtuig of tegen het gemeenschappelijk motorwaarborgfonds.

Het is immers de plicht van de rechter in een dergelijke opstandigheid alszo te handelen (zie Cass., 14.10.2008).

 


 

Gerelateerd
0
Uw beoordeling Geen
Aangemaakt op: wo, 25/12/2013 - 13:18
Laatst aangepast op: wo, 25/12/2013 - 13:18

Hebt u nog een vraag?

Hebt u nog een vraag in dit verband, klik dan hier om uw vraag aan ons te stellen, of meteen een afspraak te maken voor een consultatie.

Aanvulling

Heeft u een suggestie, aanvulling of voorstel tot correctie met betrekking tot deze pagina? Gebruik dit adres om het te melden.