-A +A

Recht op curriculum vitae bestaat niet

Printervriendelijke versiePrintervriendelijke versieVerstuur naar een vriendVerstuur naar een vriend

Een curriculum vitae (meervoud: curricula vitae, Latijn voor levensloop) of kortweg cv is een document waarin iemand een samenvatting van zijn leven geeft, met name wat betreft behaalde diploma's en werkervaring. Een cv wordt bijvoorbeeld gebruikt bij sollicitaties.

Met de opkomst van internet komen er steeds meer mogelijkheden om cv's algemeen beschikbaar te maken, niet alleen via vacaturesites als Monsterboard, maar ook op sociaalnetwerksites als LinkedIn.

Er bestaat echter geen (persoonlijkheids)recht op CV, laat staan dat er een een persoonlijk CV-recht zou bestaan of een recht om de volledige levensloop, lees de volledige geschiedenis van de eigen of een andere persoon mede te delen.

Er bestaat dus geen enkel absoluut recht om te vermelden dat men bij eenbepaalde werkgever heeft gewerkt of dat men voor een bepaalde persoon bepaalde opdrachten of dienstverleningen heeft uitgevoerd, laat staan een recht om dit op een website zoals LinkdIn ter vermelden.te vermelden.

Er bestaat niet zoiets als een absoluut CV-recht. Eenieder heeft misschien wel het recht om zijn levensloop in een gesprek of in een brief bij een sollicitatie te verduidelijken, al kan dit recht ook contractueel of bij wet (bv. voor beroepsgeheimen) beperkt worden. In ieder geval kan wel contractueel worden vastgelegd dat het gebruik van een naam verboden is na het beëindigen van een samenwerking.

De geldigheid van een contractueel verbod tot vermelding van de naam van een ex-werkgever en zeker van een ex-opdrachtgever staat buiten kijf. Geen enkele wettelijke bepaling verbiedt een dergelijk contractueel verbod. Een dergelijk verbod wordt toegepast in heel wat veiligheidsbedrijven, inlichtingendiensten, bedrijven met fabricatiegeheimen, de ICT-sector, auteurscontracten.

 

Vergelijkbare verbodsbepalingen

Er kunnen tal van vergelijkbare verbodsbepalingen worden opgesomd die verhinderen dat een persoon of een vennootschap in een CV de naam van vroegere opdrachtgever vermeldt. Brevis causa worden deze hierna vermelde verbodsbepalingen niet in detail ontleed, met besprekingen van nuanceringen en uitzonderingen:

Het verbod opgelegd aan elke advocaat om onder meer in een CV, publiek consulteerbaar op het wereldwijde internet met toegang tot indexering door zoekmachines, van:

- De uitgevoerde gerechtelijke mandaten met de rechtelijke macht als opdrachtgever
- De opdrachten uitgevoerde in opdracht van de rechtelijke macht als plaatsvervangend rechter
- De mandaten als stafhouder of lid van de orde in opdracht van de balie
- De mandaten in en voor vennootschappen in opdracht van de raden van bestuur of de aandeelhouders;
- De mandaten uitgevoerd in opdracht van binnenlandse of buitenlandse overheden
- Elk mandaat in het algemeen elke opdracht uitgevoerd voor cliënten, lees opdrachtgevers

Het verbod opgelegd aan elke magistraat om onder meer in een CV, publiek consulteerbaar op het wereldwijde internet met toegang tot indexering door zoekmachines, van
- Zaken waarin hij in opdracht van de rechtelijke macht een vonnis of arrest heeft geveld
- Mandaten uitgevoerd in opdracht van de FOD binnenlandse zaken met het oog op de organisatie van de verkiezingen
- Het kenbaar maken van lidmaatschappen, titels, graden, mandaten van en binnen loges, filosofische of religieuze, politieke verenigingen, onverminderd het recht op lidmaatschap en vrije individuele beleving van filosofie, religie, politiek.

Het verbod opgelegd aan elke militair, maar ook aan personen die werken voor militaire overheden om onder meer in een CV, publiek consulteerbaar op het wereldwijde internet met toegang tot indexering door zoekmachines, van
- Militaire opdrachten
- Locaties alwaar militaire opdrachten werden uitgevoerd
- Identiteiten van personen met wie werd samengewerkt

Idem dito voor ambtenaren.
Idem dito voor elke bewaarder of houder van beroepsgeheimen of productiegeheimen of andere geheimen.
Het evidente verbod in hoofde van een detective zijn opdrachtgevers bekend te maken…

Waarom wordt soms een CV verbod in een contract opgelegd?

Waarom zou een onderneming of een opdrachtgever een opdrachtnemer of zelfs een werkenmer een contractueel verbod opleggen tot vermelding van de opdrachtgever in een CV?

Vermijden van parasitaire aanhaking (infra)
Vermijden van verwarring (infra)
Bescherming van de naam met de waarde van een merknaam 
Zuiverheid van de zoekresultaten in de zoekmachines
Reputatiebescherming en kwaliteitsbewaking
Bescherming van het beroepsgeheim en vermijden dat derden met kwaadwillige bedoelingen ex medewerkers via het web kunnen opsporen om deze te benaderen
Vermijden dat een ex-medewerker tot bedreiging of chantage kan overgaan, op welke wijze ook, door een eenvoudig contractueel verbod in te lassen waarbij elk gebruik van de naam verboden wordt.
Vermijden dat ex-medewerkers via sociale media of via het web de naam van een opdrachtgever gaan gebruiken op door de opdrachtgever niet gecontroleerde wijze
Vermijden dat ex-medewerkers privacy gevoelige gegevens van de opdrachtgever, de leidinggevenden van de opdrachtgever of het personeel van de opdrachtgever kunnen verspreiden door een eenvoudig verbod tot naamgebruik.
Vermijden dat ex-medewerkers lasterlijke, eerrovende of beledigende uitspraken kunnen doen over de opdrachtgever.
Vermijden dat ex-medewerkers, die in het grootste vertrouwen werden genomen, zoals butlers van prinses Dianna, een privéleven en privégevoelens op straat kunnen gooien, waardoor het leven een hel kan worden.
Vermijden dat uitspraken worden gedaan door ex-medewerkers over vermogen, toegangscodes, bewaarde geheimen, dan wel andere lichamelijke of onlichamelijke, weze het rechtmatig beschermde zaken, waarbij de onthulling ervan de (persoonlijke) veiligheid, integriteit, beroepsverantwoordelijkheid en de aansprakelijkheid van de opdrachtgever, pleidinggevenden, personeel, klanten en cliënten in gevaar zouden kunnen brengen.

Samengevat: komt een CV-verbod in het gewoon Vlaams hierop neer:

“U komt hier, u werkt hier, u wordt (meestal zeer goed) betaald, u respecteert de discretie, de privacy. U krijgt toegang tot alles, u krijgt het grootste vertrouwen, zelfs onze vriendschap, ik zal alle geheimen met u delen, maar als de samenwerking eindigt, zal u zwijgen en zeer discreet blijven, zal u mijn naam niet meer gebruiken en deze zeker niet publiek vermelden.”

Wie geheimen van een onderneming of instelling wil bekomen, gaat logischerwijze op zoek op het internet en zoekt (volgens elk <industrieel> spionage of detectivehandboek) naar vroegere werknemers, dan wel ex-medewerkers of ex-onderaannemers van de onderneming in kwestie die het beroeps- of fabrieksgeheim geheim destijds deelden.

De tongen van ex-medewerkers zijn nu eenmaal losser en williger dan deze van actieve medewerkers. en in dienst zijnde personeel.

Wil een onderneming, zoals een fiscalist, een accountant, een bedrijfsrevisor, een uitgeverij, een expertisekantoor, een marketing-bedrijf, een geneeskundige, een advocaat (net zoals elke beschermer van een [beroeps]geheim) zich hiertegen afschermen en aldus zijn cliënteel beschermen, dan is het logisch dat hij contractueel bedingt dat ex-onderaannemers en ex-medewerkers zijn naam niet meer mogen vermelden en zeker niet op het internet.

Inzake het werven van personeelsleden, kan men te werk gaan door advertenties te plaatsen of zich te richten tot de VDAB. Maar anderen en zeker advocatenkantoren en zeker professionele selectiekantoren gaan op zoek bij de concurrentie en trachten daar (hetgeen wettelijk toegelaten is) goede personeelskrachten en/of medewerkers af te werven. Deze hebben immers hun kwaliteiten reeds bewezen. Wel nu, deze selectiekantoren gaan de dag van vandaag actief gaan zoeken op het internet naar de historiek van de onderneming en zeker naar de personeelshistoriek en de historiek van eventuele opgezegde of vervallen managementsovereenkomsten.

Op die wijze kunnen zij informatie inwinnen bij eventuele medewerkers met wie de samenwerking beëindigd is aldus op een (proactieve, dan wel andere actieve) wijze goede krachten afwerven, minstens een bestand aanleggen waarin zij kunnen gaan rekruteren en aldus de advocaat in moeilijkheden brengen met zijn interne organisatie.

Ex-medewerkers beschikken niet alleen een schat aan informatie over het actieve personeelsbestand en medewerkersbestand, kennen de verloningen, de niet bevredigde verwachtingen, maar kennen ook de bedrijfscultuur en de bedrijfsgeheimen, waaronder ook geheime recepten, concepten en plannen in wording, concurrentiepolitiek, netwerkstructuren, cliëntenkanalen en marktbenadering.

Indien een geheim onthuld wordt, kunnen er bewijsproblemen ontstaan, niet alleen met betrekking tot de persoon van de onthuller, maar ook en niet in het minst met betrekking tot de schade.

Precies om deze discussies te vermijden wordt er in de regel contractueel bepaald dat elk naamgebruik of andere vermelding door de opdrachtnemer van de opdrachtgever verboden is en wordt dit contractueel verbod aangevuld met een contractuele sanctie per overtreding. Deze sancties worden in regel zeer hoog gelegd, weze het net betaalbaar voor 1 of 2 inbreuken waarbij tijdens de contractsluiting na 1 inbreuk, minstens na 1 ingebrekestelling het misbruik onmiddellijk zal stoppen.

Indien er ondanks ingebrekestelling toch wordt voortgedaan met het gebruik van de naam in een CV, wordt op het ogenblik van de contractsluiting verondersteld dat in dit geval het voordeel van de opdrachtnemer groter zou zijn dan de contractueel opgelmegde sanctie. 

Bij heel wat vrije beroepen en dienstverleners net zoals in sommige restaurants, worden medewerkers weinig betaald, waarbij de belangrijkste tegenprestatie erin bestaat dat ze later mogen vermelden waar ze voorheen gewerkt hebben en waardoor ze na einde van de dienstverlening hogere tarieven kunnen aanrekenen.

Andere vrije beroepen en dienstverleners, kiezen ervoor met betere mensen te werken tegen hoge tot zeer hoge vergoeding, met verbod tot gebruik van de naam van de opdrachtgever na einde dienstverlening. De bedoeling hiervan is niet alleen te vermijden dat de referentie, een potentiële bron van concurrentie wordt, maar ook om te vermijden dat ex-medewerkers zich op welke wijze ook profileren met de naam van de vroegere opdrachtgever.

De ex-medewerker verleent immers geen diensten meer binnen de organisatie waarop de opdrachtgever kwaliteitscontrole heeft. Het is zeker denkbaar en bestaanbaar dat een driesterren chef van een restaurant wil vermijden dat zijn ex-medewerker een frituur opent waarbij deze op diens website vermeldt dat hij vroeger de restaurantmanager van de driesterren chef was.

Het gevolg van zo’n verbod om nog een naam te gebruiken, kan inderdaad zijn dat iemands CV “gaten” vertoont. Dit weet men van zodra men de opdracht aanvaard en ondertekent. De inmiddels overleden bekende Frans-Algerijnse advocaat Jacques Vergès, aanvaardde een opdracht tussen 1970 en 1978, niemand kende deze opdracht en hij heeft de discretie van zijn opdrachtgever bewaard tot in zijn graf. Zijn curriculum vertoonde een gat van 8 jaar.

Een advocaat kan aangesteld worden om geheime onderhandelingen/bemiddelingen te voeren of hierin juridisch bij te staan, om ontvoerden vrij te krijgen, om handelsakkoorden tot stand te brengen of commerciële belangen veilig te stellen, om juridische bijstand te verlenen, om onder zeer strikt bepaalde voorwaarden na strikte procedures te infiltreren. In deze maar ook in bijna alle andere opdrachten als advocaat dient hij het geheim van de opdracht en zijn opdrachtgevers te bewaren, ook al resulteert dit in een “curriculum-vitae gat” van meerdere maanden of zelfs jaren.

Vanzelfsprekend is het een legitieme bekommernis van iemand met een grote naambekendheid om te zorgen dat de vruchten van de jarenlange inspanningen door hemzelf kunnen worden geplukt en niet worden aangehaakt weggenomen/geparasiteerd/gestolen door iemand die daar geen recht op heeft.
Iedereen die op een website publiceert kan bepalen welke links er op de website gevolgd worden en hoe de zoekmachines gestuurd worden. Wie aldus de zoekresultaten manipuleert, of hierdoor(on)opzettelijk verwarring of andere schade veroorzaakt is hiervoor persoonlijk verantwoordelijk.

 

Het gebruik van namen van ondernemingen of personen op internetsites waardoor verwarring kan worden gesticht via zoektermen.

Het gebruik van een naam van een persoon of van diens onderneming, kan aan een andere onderneming schade toebrengen doordat er aldus verwarring kan geschapen worden tussen de ondernemingen.(Cyberhooking). Aldus onstaat aanhaking om de commerciële verdiensten van een andere onderneming of andere site.

Voorheen werd een en ander verborgen via metatags. Het onrechtmatig karakter van mettags werd reeds lang weerhouden en is ten onrechte bij gebrek aan betere en diepgaandere kennis van de werking van het internet achterhaald. Bovendien kan eenieder met een internetbrowser de volledige html structuur van een pgina zien en dus ook de metatags lezen. Het arrest van het Hof van Beroep te Gent van 7 juni 2011, NJW 260,261, doet glimlachen wanneer op een bepaald ogenblik geargumenteerd wordt over misbruik van metatags, waarbij niemand erin slaagt het bewijs ervan voor te leggen, terwijl elke 11 jarige elke metatag van elke website zo kan lezen en afdrukken. Maar de HTML taal blijft blijkbaar nog wat geheimen verbergen voor sommigen.

Vandaag gebeurt de verwarring veel verfijnder door opnames van links naar CV's van personeelsleden op de eigen site van de onderneming waarbij dan  in de CV melding wordt gemaakt van de andere onderneming.

Nog geraffineerder is het maneuver via Linkdn, waarbij de ondernemin enerzijds en de personeelsleden anderzijds een naar mekaar verwijzen en waarbij de personeelsleden in hun CV hun vorige werkgever vermelden en terzelfdertijd het webadres van hun nieuwe onderneming.

Genoeg om alle zoekmachines met alle mogelijke zoektermen op de websites van de personeelsleden en de verwarringstichtende onderneming zonder vermelding van de naam van de verwarringstichtende onderneming maar met vermelding van de naam van het slachtoffer van de verwarring te doen verwijzen naar de verwarringstictende snoodaard en aldus webtraffic weg te kapen.

Stel dat een voormalig manager, Pipo Van Pimperzele gestudeerd heeft in Antwerpen en een Linkdn pagina heeft waarop hij zijn vorige carriere omschrijft als voormalig topmanager van X-consult en een Linkdn pagina heeft met daarop de naam van zijn vorige werkgever X-consult, een link naar de website van X-consult en de naam van de nieuwe werkkgever Y-consultingpartners, dan zullen volgende zoekresultaten verwijzen naar Y-consultingpartners.

• "X-consult carrière" (want carrière is een woord dat staat op linkdn): verwijst in zoekresultaten naar Y-consultingpartners.

• "X-consult get direct in contact" (want get direct in contact staat op Linkdn als vastveld naast een kleine 100 andere vaste velden die tot zelfde verwarring leiden)  verwijst in zoekresultaten naar Y-consultingpartners.

• Pipo X consult  verwijst in zoekresultaten naar Y-consultingpartners.

• Van Pimperzele X-consult  verwijst in zoekresultaten naar Y-consultingpartners.

• Pipo Van Pimperzele consult  verwijst in zoekresultaten naar Y-consultingpartners.

• X- consult Antwerpen  verwijst in zoekresultaten naar Y-consultingpartners.

• X-consult manager  verwijst in zoekresultaten naar Y-consultingpartners.

•  X-consllt topmanager  verwijst in zoekresultaten naar Y-consultingpartners.

• X-consult, get direct in contact  verwijst in zoekresultaten naar Y-consultingpartners.

Een en ander is een verwarringstichtende en zeer laakbare daad van aanhaking maar evenzeer en zelfs des te meer het geval wanneer er een contractueel verbod bestaat dat bijvoorbeeld teruggaat op een eerdere samenwerking.

Er bestaat geen referentierecht

Er bestaat geen absoluut recht op referenties, althans niet om deze te verspreiden via het internet en aldus via zoektermen verwarring te scheppen.

Het internet is één grote database geworden door de zoekmachines zoals deze van Google waarbij elke naam, elke term binnen een website gekoppeld wordt aan elk ander woord zodat er de meest diverse zoektermen ontstaan die bij voorbaat worden vastgelegd in geautomatiseerde bestanden.

Een zoekmachine is dus geen motor die in het wilde weg alle mogelijke verbanden gaat zoeken om dan deze weer te geven. Een zoekmachine heeft vooraf in een database elke tekst in een bijna oneindig aantal bestanden geformatteerd die onmiddellijk raadpleegbaar zijn.

Bezwaarlijk kan men stellen dat de weergave van een website door een Google zoekrobot niet tot de verantwoordelijkheid behoort van de persoon die iets plaatst op het internet. Meer zelfs, de betrokken persoon heeft de inhoud volledig in de hand, zo ook de wijze waarop de zoekmachine met deze inhoud omgaat.

Elke zoekmachine zoekt immers naar een robot.txt file waarin aan de zoekmachine de nodige instructies worden gegeven en waarbij de zoekmachine kan geblokkeerd worden zodat er dus geen resultaten verschijnen in de zoekmachine of dat de links al dan niet gevolgd worden.

In een vonnis van de Rechtbank van Koophandel te Gent zetelende in kortgeding dd. 15.04.2009 werd een onderneming veroordeeld wegens inbreuk op de intellectuele rechten van een andere onderneming doordat zij de benamingen van de andere onderneming waarop deze onderneming rechten had vermeldde op haar website. Er werd dan ook weerhouden dat er verwarring kon geschapen worden tussen beide ondernemingen.
In deze zaak bestond er geen conventioneel schadebeding.

De rechtbank weerhield een bedrag van 1.000,00 euro per dag bij wijze van dwangsom met de verplichting om de zoekresultaten te doen verdwijnen.
Nadien ontstond er betwisting of de partij die tot de dwangsom werd veroordeeld al dan niet het vonnis correct had uitgevoerd.

De beslagrechter en later het Hof van Beroep diende zich op 07.06.2011 uit te spreken over de vraag of de dwangsom al dan niet verbeurd was voor een bedrag van 140.000,00 euro.

Vastgesteld werd dat Google nog steeds zoekresultaten weergaf doch dat dit gecachte kopieën betrof van de website.
Een gecachte kopie is een snapshot van de webpagina op het moment dat Google deze pagina het laatst bezocht.

Nadat de gecachte pagina’s zijn aangepast of verwijderd dat de titel van de webpagina en de url nog steeds afgebeeld worden voor dezelfde zoektermen en dit tot dat de robot van Google de pagina nogmaals zal bezocht hebben.
De rechter in graad van beroep stelde vast dat de dwangsomrechter niet de verplichting aan de inbreuk makende partij had opgelegd om er voor te zorgen dat er op geen enkele wijze nog enig spoor of enige verwijzing via de cache van Google kon worden teruggevonden.

Dit was duidelijk een lacune uitgaande van de partij die de dwangsom vroeg.
Wanneer er inbreuken gebeuren via het internet in zake verwarring, dient de eisende partij steeds niet alleen de aanpassing van de pagina’s te vragen maar ook de nodige maatregelen om de cache te verwijderen.
De cache wordt slechts periodiek bezocht waarbij de periodiciteit vooral afhangt van het succes van de website. Kleinere piraten op de markt die nog niet veel voorstellen, hebben nog niet zoveel bezoekers en hun cache wordt dus slechts sporadisch en soms maar eenmaal per jaar bezocht.

De eerste maatregel die ter zake zal dienen genomen te worden is dat het oorspronkelijke adres waarnaar verwezen wordt behouden blijft maar dat alle pagina’s blanco worden en dus gewist worden zonder enige vermelding en dus zonder enige html-code.

Wanneer dus een gebruiker opnieuw zal surfen naar een gewraakte pagina waarop een gewraakte verwijzing stond, zal deze gedurende lange tijd een blanco pagina krijgen. In de cache van deze pagina zal hij via de Google resultaten weliswaar nog de oorspronkelijke tekst vinden en dit tot op het ogenblik dat Google de pagina opnieuw bezoekt en een nieuwe foto van de pagina neemt zodat dan de cache leeg wordt.

Teneinde misbruik te voorkomen dient een partij die via haar site misbruik heeft gemaakt van een intellectueel recht van een derde haar website volledig leeg dienen te maken. Zo ook de sociale media waarop zij inbreuken heeft gepleegd op intellectuele rechten. Niets belet dat de tegenpartij een nieuwe website maakt met een nieuw webadres waarop er dan geen inbreuken meer terug te vinden zijn.

De dwangsom dient dus gemoduleerd te worden waarbij er inderdaad tussentijds nog zoekresultaten kunnen teruggevonden worden via Google maar die steevast dienen door te verwijzen naar blanco pagina’s (die zeker niet opnieuw doorverwijzen naar andere pagina’s).

Verder dient de inbreukmakende partij alle maar dan ook alle maatregelen genomen te hebben om elk spoor via het internet te wissen. Eenvoudigweg stellen dat men geen toegang heeft tot het instrument dat Google heet evenals de andere zoekmachines, is een te eenvoudige stelling. Er bestaan naast de voormelde technieken ook heel wat meer ingewikkelde technieken die door informatici kunnen worden toegepast.

Voor een toepassing zie Hof van Beroep te Gent, 07.06.2011, njv nr. 260, jaargang 2012, pagina 261.
Het Hof van Beroep te Gent oordeelde hierbij dat de inbreuk plegende partij niet kon verweten worden dat in de cache van Google nog sporen van de inbreuk terug te vinden waren.

Zij oordeelde dat een en ander buiten de verantwoordelijkheid lag van de inbreuk plegende partij waardoor de beslagrechter en de niet de dwangsomrechter bevoegd was.

Ter zake vergiste het Hof van Beroep zich. De inbreuk plegende partij had wel degelijk maatregelen kunnen nemen om ook te vermijden dat in de cache nog resultaten terug te vinden waren. Wellicht heeft de eisende partij niet alle middelen voldoende duidelijk ontwikkeld of heeft het Hof van Beroep onvoldoende begrepen op welke wijze de resultaten die in Google worden weergegeven zelfs in de cache kunnen worden beïnvloed.

Ten deze kon dus terecht gesteld worden dat wel degelijk de dwangsomrechter en niet de beslagrechter bevoegd was nu de inbreuk hoe dan ook vaststond en er hoogstens een matiging kon worden toegestaan voor zover de inbreukplegende partij bewees alle inspanningen te hebben gedaan die binnen haar intellectuele mogelijkheden lagen. Met andere woorden, dat zij haar best had gedaan. Maar soms is uw best doen niet goed genoeg, zeker wanneer intellectuele rechten geschonden worden.

Publiceren op internet zonder beperking opgelegd aan de zoekmachines is als rijden met auto zonder rem

De inhoud die een partij op het internet plaatst kunnen niet gelijkgesteld worden met het louter vermelden of uittypen van de vermelding.Een vermelding op het internet komt vooreerst neer op een wereldwijde publicatie op het web (world wide web of www)  

Een publicatie op het internet is nog verregaander dan een publicatie in de gedrukte pers, in die zin dat internet een medium is dat niet alleen openstaat voor heel de wereld, maar bovendien voortdurend geïndexeerd wordt in databases.

Weze opgemerkt dat elke gebruiker via de instellingen van een robots.txt file zelf kan bepalen of deze indexatie waardoor relationele links worden gelegd, onder meer tussen de personen die in de gepubliceerde links verschijnen en die aldus rechtstreekse zoekresultaten kunnen opleveren, kunnen tegengehouden worden, dan wel fijn gesteld. behoudens indien hij die tot publicatie op het internet overgaat deze indexatie zelf tegenhoudt

Wanneer pdf files gepubliceerd worden op het web kan hij die publiceert evenzeer beslissen dat deze pdf niet door de zoekmachines kan geïndexeerd worden. In plaats van pdf bestanden te publiceren kan er een JPEG of JPG gepubliceerd met zelfde inhoud waardoor het bestand niet kan geïndexeerd worden aangezien de zoekmachines dan geen tekst herkennen maar een loutere foto zien.

Daden van aanhaking, verwarring en cybderhooking

Daden waarbij verwarring en aanhaking wordt gepleegd in de zoekresultaten op het web, kunnen contractuele fouten uitmaken maar zij maken evenzeer een fout uit in de zin van artikel 1382 en 1383 B.W. Hieraan kan toegevoegd dat het Hof van Beroep te Gent oordeelde dat door het definiëren en linken van zoektermen op een website oneerlijke handelspraktijken kunnen ontstaan, strijdig met de WMPC, voorheen NWHP en thans het WER, daden die aldus en hierdoor evenzeer een foutief karakter hebben in de zin van art. 1382-1383 B.W. (zie Hof van beroep te Gent 5 oktober 2009, NJW, 224 van 9 juni 2010 bladzijde 467 met korte noot..

Een klassiek verweer van tegen zoekmachineaanhaking is dat de dader hiervan beweert niets gemanipuleerd te hebben, geen robots.txt gebruiken, dat één en ander de normale werking van Google en er niets kunnen aandoen dat Google zoekresultaten genereert bij het ingeven van de naam van een firma, persoon, dan wel een ander beschermd element of geheim, die dan in de zoekresultaten naar de dader of een derde gaat verwijzen.

Dit verweer wordt dannog aangevuld met de overweging  dat iedereen vrij is om de zoekterm in Google in te geven zoals men wil en dat deze zoekresultaten onvermijdbaar zijn.

Zelfs in de hypothetische veronderstelling dat de zoekresultatenverwaaring onopzettelijk gebeurd is, zal het slachtoffer vanzelfsprekend bij een eerste vaststelling onmiddellijk gereageerd hebben met een ingebrekestelling. Wanneer dan vastgesteld wordt dat aan deze ingebrekestelling geen passend gevolg werd gegeven, verliest het (overigens zwakke) verweer dat men er niets kon aandoen of dat er zonder opzet werd gehandeld elke betekenis.

Op het internet staan honderden pagina's ter beschikking hoe men dit soort verwarring kan stoppen en de zoekresultaten van zoekmachines kan manipuleren en ook verhinderen. 

Opzet is geen criterium in het aansprakelijkheidsrecht. Zelfs indien een dader van cyberhooking (zoekresultaten-verwarring) beweert dat deze niet met opzet, maar uit slordigheid gehandeld heeft, wisten deze of moesten deze weten (gelet op de talrijke aanmaningen en verzoeken tot communicatie) dat hierdoor een (extra)contractuele fout begaan werd, minstens een fout in de zin van artikel 1382-1383, dat één en ander een schending van de privacy en de databankwetgeving kon inhouden, naast een daad van verwarring.

Een verweer dat niets actiefs werd gedaan, is vooreerst niet relevant in het aansprakelijkheidsrecht. Men is niet allleen aansprakelijk voor actieve daden, maar ook voor het nalten van noodzakelijke daden, al dan niet door onwetendheid of slordigheid waardoor schade kan worden vermeden (art. 1383 B.W.).

De robots.txt file is één van de mogelijkheden om de toegang van een site te beperken tot de zoekmachines, waarbij in deze file een hele reeks klaargemaakte parameters in zitten die ook via afzonderlijke HTML codes kunnen worden ingegeven.

Zo is ook “Nofollow' een methode waarmee webmasters in HTML taal tegen zoekmachines kunnen zeggen dat ze de links op een bepaalde pagina of een specifieke link niet moeten volgen.

Oorspronkelijke werd het kenmerk nofollow weergegeven in de metatag op paginaniveau, en werden zoekmachines geïnstrueerd om uitgaande links op de pagina niet te volgen (crawlen). Bijvoorbeeld:

<meta name="robots" content="nofollow" />

Voordat het kenmerk nofollow ook voor afzonderlijke links werd gebruikt, was het erg lastig om te voorkomen dat robots afzonderlijke links op een pagina zouden volgen (bijvoorbeeld door de link om te leiden naar een URL die werd geblokkeerd in robots.txt). Daarom is de kenmerkwaarde "nofollow" van het kenmerk rel gemaakt. Hierdoor hebben webmasters meer controle: in plaats van zoekmachines en bots door te geven dat geen van de links op een pagina mag worden gevolgd, kunt u robots gemakkelijk instrueren een bepaalde link niet te crawlen.”

Wat kan hieruit afgeleid?

Iedereen die op een website publiceert kan bepalen welke links er op de website gevolgd worden. Wanneer een persoon op een website een link legt naar een pdf document (bv. inhoudende een CV met de naam van het slachtoffer van de verwarring) zal Google de inhoud va dit pdf niet alleen lezen en indexeren maar ook koppelen aan de gegevens van pagina waarin de link vermeld staat en deze combinatie van gegevens onderling indexeren, waardoor deze gecombineerde gegevens in hun zoekresultaat verschijnen.

Gesteld dat er een recht bestaat om een CV op te stellen met een volledige geschiedenis en vermelding van namen van derden (dit absolute recht bestaat niet), teneinde dit bij een sollicitatie in een geprinte of geschreven vorm voor te leggen bestaat zer zeker geen recht om een CV te publiceren met namen en gegevens van derden op het wereldwijde web.

Gesteld dat dit recht op punlicatie op het web zou bestaan, quod non, bestaat er zeker geen recht om dit CV met eigen naam en eigen contactgegevens, naast de naam van het slachtoffer op het web te laten indexeren, lees te laten opnemen in publiek consulteerbare databases, consulteerbaar via zoekmachines.

Deze indexatie, opname in databeses en aldus in zoekresulaten kan een persoon die meent gegeven svan een derde te moeten en kunnen publiceren tegenhouden door een robots.txt file (infra) of door een “nofollow” argument in de HTML van hun pagina.

Wie als amateur een website opbouwt dient te beseffen waar hij mee bezig is. Het is niet verboden zonder basiskennis een site op te bouden. Het is evenmin niet verboden om de remmen van een auto af te stellen zonder kennis van automechanica. Maar wanneer de auto door defecte remmen hierna een ongeluk veroorzaakt is de prutser vanzelfsprekend aansprakelijk. Idem dito voor hij die op het web prutst. Wie een professioneel inhuurt om een site te bouwen beschikt over alle noodzakelijke kennis om de gevaarlijke indexering te vermijden van gegevens van derden.

Iedereen die publiceert op het internet kan er wel iets aan doen hoe Google zoekresultaten genereert.

Een fout kan ook bestaan uit een nalatigheid. Louter, zonder opzet, vergeten in een aannemingsopdracht een wapening in beton aan te brengen, maakt de uitvoering van deze aanneming naar contractuele aansprakelijkheid toe, niet zwaarder dan opzettelijk te vergeten. Nadat men vergeten was wapening in de beton aan te brengen en na hierop gewezen te zijn door te aannemer, nog steeds geen wapening aanbrengt, sluit uit dat de aannemer onwetendheid kan voorhouden en maakt van de culpa levissima de culpa lata.

Het niet gebruiken van robots.txt is niet foutief. Wel integendeel. Er zijn veel soorten remmen in voertuigen, mechanische remmen, hydraulische remmen, luchtremmen, men kan ook een voertuig bouwen zonder remmen…

Zo zijn er ook veel soorten middelen om een zoekmachine af te remmen, lees de toegang beperken tot een website. Wellicht de eenvoudigste en beste wijze is, nadenken alvorens er iets gepubliceerd wordt, waarbij men de wetenschap moet hebben dat alles wat gepubliceerd wordt op de eigen website, in afwezigheid van “(web)remmen” niet alleen op de eigen site verschijnt maar ook in honderden databases waarbij de onderlinge verhoudingen in afzonderlijke bestanden worden opgeslagen (de werking van een zoekmachine) hetgeen resulteert in honderdduizenden zoekresultaten. Vanzelfsprekend zal men geen data, gegevens of namen op een website plaatsen waarvan het gebruik contractueel of wettelijk verboden is.

Een tweede manier om te vermijden dat zoekmachines in bestanden gaan rommelen is, ze te publiceren in een voor zoekmachines onleesbare vorm (een foto in JPEG/JPG formaat van bv. een CV. De noodzakelijke rem, met name het nofollow argument of een robots.txt file mag nooit ontbreken, niet alleen op één klein wieltje van de site (het nofollow argument zoals vaak gebruikt voor Facebook, twitter en linkdIn, maar voor alle links en pagina’s waarin niet te indexeren inhoud staat.

De standaard CMS systemen die websitebuilders gebruiken zoals Drupal, Worldpress, Joomla ondersteunen robots.txt. 

Op de website van Drupal lezen we:

“All Versions - Controlling search engine indexing with robots.txt
Last updated June 7, 2014.
The robots.txt file is the mechanism almost all search engines use to allow website administrators to tell the bots what they would like indexed. By adding this file to your web root, you can forbid search engine bots to index certain parts of your website. Example: see the drupal.org robots.txt.
A robots.txt is included with Drupal 5.x. and newer versions, though there are SEO problems with Drupal's default robots.txt file even in Drupal 7. If you want to create a custom robots.txt file, please follow the instructions below. For more details check http://www.robotstxt.org.”

Bron: https://www.drupal.org/node/22265

Vertaling:

“Alle versies: Indexering van zoekmachines controleren met robots.txt

Laatste versie van deze pagina 7 juni 2014

Het robots.txt bestand is het systeem zoals door bijna alle zoekmachines gebruikt waardoor de beheerder van een website kan bepalen op welke wijze de webbeheerder wenst hoe de bots een site indexeren. Door dit bestand toe te voegen aan de root (de wortel, stam, bron) van de site, kan u zoekrobotten verbieden om bepaalde delen van een site te indexeren. Voorbeeld: zie (link naar) https://www.drupal.org/robots.txt

Een robots.txt is inbegrepen in Drupal 5.x en in alle nieuwere versies (Drupal 6.0 is een nieuwere versie van Drupal 6.0). Toch zijn er met de standaard versie SEO (zoekoptimalisatie), zelfs in Drupal 7.0

Indien u een op maat gemaakte robots.txt file wenst te maken, volg dan de instructies hierna vermeld. Voor meer details zie http://www.robotstxt.org.”

Toelichting begrip “bot”

Een bot (komt van robot) is een computerprogramma dat op een autonome manier taken kan uitvoeren die normaal door mensen uitgevoerd worden.

In tegenstelling tot mensen kunnen bots hun taken continu en in een hoog tempo uitvoeren, zonder daarbij fouten te maken.
Bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Bot_(computerprogramma)

Nadere toelichting robots.txt

Reeds werd aangetoond dat niet Google (of andere zoekmachines), maar wel eigen initiatieven of een gebrek aan initiatieven foutieve handelingen kunnen uitmaken die de oorzaak vormen van aanhaking, parasiteren, verwarring, schending privacy, schending briefgeheim, schending beroepsgeheim.

Dit kan enkel worden begrepen mits enige toelichting over robots.txt.

Wie op het internet informatie plaatst, beslist zelf hoe deze informatie wordt geïndexeerd in de databases van zoekmachines zoals Google (supra).

De zoekmachines stellen immers tools (instrumenten) ter beschikking die de gebruiker toelaten te bepalen of en hoe een pagina wordt geïndexeerd. Eén van de tools hiertoe is de robots.txt file, d.i. het robots.txt bestand. De werking van robots.txt vergt geen bijkomend programma. Het is gewoon een stukje code, die met elke tekstverker kan ingegeven worden en hierna in de html code van een webpagina dient gevoegd. Er bestaan ook modules in CMS systemen zoals Drupal, Joomla, Worldpress die robots.txt code op een eenvoudige manier aanmaken. Men heeft dan geen kennis nodig van de html taal. Door deze modules kan men wills het louter aanvinken van enkele opties de code op de achtergrond maken. Dit zit standaard in Joomla, Drupal en Worldpress CMS (inhoud management systeem). Wie derhalve een dergelijk CMS systeem gebruikt en de robots.txt volledig heeft opengesteld (lees elke beperking opgegeheven, dan wel deze module heeft uitgeschakeld heeft niet actief maar passief gehandeld, waneer de indexering van gegevens in het wilde weg gebeurt met schade tot gevolg.

Robots.txt is niets anders dan een voorgeschreven stukje html code die kan aangemaakt worden met elke tekstverwerker of zelfs (overigens aangewezen) met het kladblok op elke Windows PC. In plaats van robots.txt kan men met andere woorden ook zelf een code aanmaken die het zoekgedrag bepaalt. Een voorbeeld hiertoe wordt door Drupal zelf aangeboden via haar link https://www.drupal.org/robots.txt

Om de code op een website te integreren, dient men gewoon naar de website te gaan als beheerder, de modus te openen waardoor de codes van de pagina zichtbaar worden en de voorgekauwde of zelfgemaakte codes gewoon bovenaan te plakken tussen de andere reeds bestaande html codes van de website.

Robots.txt, standaard in Drupal en zeer vaak gebruikt is een gemakkelijke manier, maar het kan ook anders. Hetgeen hierna gesteld wordt met betrekking tot robots.txt geldt derhalve voor alle html codes die afzonderlijk of in een samengesteld deel het gedrag van de bots (supra) van de zoekmachine op de site bepalen, zoals door de gebruiker zelf bepaald.

Robots.txt kan een hele website uitsluiten of juist toelaten tot de zoekresultaten. Maar robots.txt kan ook een bepaalde pagina of zelfs pagina-onderdeel toelaten/uitsluiten van de zoekresultaten (onder meer aan de Brusselse balie wordt dit gebruikt om informatie op het private luik van de website privaat te houden).

Op de site van de Vlaamse orde van advocaten staat op de rootpagina van www.advocaat.be als één van de eerste regels: <meta name="robots" content="Index, follow"/> (geef www.advocaat .be in als URL in de webbrowser safari : rechtermuiskop, bronversie)

Hierdoor bepaalt de Orde van Vlaamse balies dat de bots van de zoekmachines de volledige inhoud dienen te indexeren en open te stellen voor zoekresultaten. Het privaat luik dient hier niet met robots.txt afgesloten, omdat hiervoor een paswoord nodig is waardoor de toegang (ook tot de zoekrobots) afgesloten is. 

Met robots.txt bepaalt de gebruiker dus zelf hoe zoekmachines als Google omgaan met pagina’s en hoe de crawlers, dit zijn de supercomputers die aan een razend tempo elke denkbare site doorlezen en indexeren, zich op een pagina mogen gedragen.

Toelichting indexatie van de zoekmachines

Een computer kan op zoek gaan naar bepaalde woorden in bepaalde documenten. Tot in de versie Windows XP ging de zoekmachine van de computer elk bestand razendsnel lezen tot de computer het document of de documenten met een bepaalde woordcombinatie had gevonden. Dit kon minuten en soms uren duren.

Google heeft echter al deze zoekopdrachten bij voorbaat op het internet uitgevoerd en blijft deze uitvoeren. Bij de oprichting van Google stelden zij als missie, we gaan het volledige internet downloaden en indexeren. Niemand geloofde dat het mogelijk was, maar na het bouwen van een megacomputerpark, is Google hier inderdaad in geslaagd. Zij hebben een automatisch programma gemaakt dat de ene site na de andere downloadt elke wijziging registreert en waarbij alle afzonderlijke woorden op de site worden opgeslagen in kleine bestandjes en hierna geïndexeerd, lees gekoppeld aan alle andere woorden in de site, die op hun beurt in bestanden worden opgeslagen.

Een voorbeeld:

Een tekstje van 5 woorden bestaande uit “Lorem ipsum dolor sit amet” (vertaling: Er is niemand die van pijn houdt, die er naar zoekt, en het wil hebben, simpelweg omdat het pijn is... – secties 1.10.32 en 1.10.33 van "de Finibus Bonorum et Malorum" (De uitersten van goed en kwaad) door Cicero, geschreven in 45 v.Chr.. Deze tekst wordt sinds de 16° eeuw door drukkers, zetters en grafisch ontwerpers en tot vandaag als modeltekst bij het ontwerpen van websites gebruikt om te kijken hoe een tekst of een lettertype eruit ziet, zonder dat men wordt afgeleid door de inhoud).

Stel dat we de computer laten zoeken naar het woord “dolor”, dan dient de computer de volledige zin te lezen en zal deze bij het derde woord, na de tijd om de eerste 2 woorden te lezen het resultaat “dolor” geven.

Stel dat we de computer vragen te zoeken naar “sit dolor” dan dient de computer eerst de tijd te hebben om 3 woorden te lezen tot het reultaat dolor bereikt wordt, waarna hij opnieuw de tekst dient te lezen om na 4 woorden “sit” te vinden en dan dient hij deze 2 te linken tot het resultaat.

Maar het kan veel vlugger wanneer we in staat zouden zijn de zin op de splitsen in:
Lorem
ipsum
dolor
sit
amet
Lorem ipsum
ipsum Lorem
Lorem dolor
dolor Lorem
Lorem sit
sit Lorem
Lorem amet
amet Lorem
ipsum dolor
dolor ipsum
ipsum sit
sit ipsum
ipsum amet
amet ipsum
sit ipsum
ipsum sit
sit amet
amet sit
sit dolor

Dit lijstje is niet volledig want we dienen ook nog alle combinaties met 3 woorden, 4 woorden en 5 woorden te nemen.

Eén en ander wordt dan opgeslagen in bestanden in matrixvorm waardoor het zoeken geprepareerd wordt en aldus razendsnel wordt. Dit is eigenlijk de basiswerking van Google.

Om het aantal zinloze combinaties te vermijden schrapt Google woorden zonder inhoud zoals lidwoorden en voegwoorden en zal ze de zoekresultaten “ranken”, d.i. een rangschikking geven volgens een geheim algoritme.
Sites met veel bezoekers scoren hoog.

Verder is ook gekend dat hoe meer links er naar een site gelegd worden door andere sites, hoe hoger die site zal scoren in de zoekresultaten van Google.

Modaliteiten waarmee robots.txt (en andere het gedrag van de bots van de zoekmachines bepalen

Door robots.txt aan te wenden zoals Google zelf dit aanbeveelt kan men:
• met de tag “all” toelaten dat alles op de site wordt geïndexeerd;
• met de tag “no search” verbieden dat een pagina wordt geïndexeerd zelfs niet in de cache (het raadpleegbare geheugen van verwijderde of aangepaste gegevens in Google);
• met de tag “nofollow” Google verbieden toegang te nemen tot pagina’s via de links op de pagina. Bv. aan een webpagina wordt een handleiding, een model, een formulier, een CV gelinkt. Welnu door de tag “nofollow”, blijft Google op de oorspronkelijke pagina en zal het de gelinkte pagina niet doorzoeken;
• met de tag “noimageindex” worden de afbeeldingen niet geïndexeerd;
• met de tag: “unavailable_after: [RFC-850 date/time]” kan ervoor gezorgd worden dat Google de pagina als resultaat niet meer toont na een bepaalde tijd en datum.

Het niet opnemen van de robots.txt mogelijkheid in de HTML code van een site is een bewuste keuze waardoor de gebruiker expliciet de toestemming geeft aan Google en andere zoekmachines de hele site te indexeren. De amateur websitebouwer weet dit misschien niet, maar:
Onwetendheid is in rechte geen excuus voor (contractuele) fout
Wie als professioneel een website publiceert moet dit weten
Elke professionele webbouwer (lees firma’s die hun diensten aanbieden om websites te bouwen) weet dit of behoort dit te weten. 

Drupal bevat een instellingsmodule waarin de Robots op de website of op een pagina rechtstreeks zonder bijkomende html gestuurd kunnen worden. Hierna de weergave van het instellingsscherm van de drupal Module, die toelaat pagina per pagina, bijdrage per bijdrage te bepalen hoe de zoekmachines zich ten aanzien van die bijdrage dienen te gedragen:

◘ INDEX (assumed)
◘ NOINDEX
◘ FOLLOW (assumed)
◘ NOFOLLOW
◘ NOARCHIVE
◘ NOODP
◘ NOSNIPPET
◘ NODIR

The metatag robots offers a simple mechanism to indicate to web robots and crawlers whether the page should be indexed (NOINDEX) and wether links on the page should be followed (NOFOLLOW).
Search engines will automaticlly assume "INDEX" and "FOLLOW" unless these are specifically dissabled above.

Vertaling en toelichting:

De metatag Robots verleent een eenvoudig systeem om aan de webrobots en de webcrawlers de instructie te geven om al dan niet een pagina te indexeren. (NOINDEX) en om al dan niet de links op een pagina te volgen en deze mee te indexeren (NOFOLLOW). Zoekmachines indexeren en volgen links automatisch tenzij de gebruiker deze mogelijkheid uitsluit met voormelde metatags.

Google webmaster tools

Met Google Webmaster Tools biedt Google diverse tools die webmasters in staat stelt om uitgebreid gebruik te maken van en inzicht te verkrijgen in de manier van indexeren van Google. Google Webmaster Tools kun je alleen gebruiken voor je eigen website(s).

Ook in deze Google Webmaster Hulpprogramma’s is het mogelijk mogelijk om actief individuele URL’s (webpagina’s, afbeeldingen of andere bestanden), mappen en submappen, je volledige website of de opgeslagen kopie (cache) versie in de Google zoekresultaten eenvoudig uit Google te verwijderen. 

(Bron: http://www.edwords.nl/kennisbank/handleidingen/informatie-verwijderen-uit-google/#ixzz3AdWbgAtz)

Rechtspraak: 

Hof van Beroep Gent 5 oktober 2009, Nieuw juridisch Weekblad , 224 van 9 juni 2010, bladzijde 467 met korte noot.

Wie op het Internet een artikel publiceert door de aanpassing van de website en het linken van zoektermen toch richting kan geven aan de perceptie van de website bij het grote publiek.

"Dat deze aanpassingen impact hebben op de vermeldingen van de zoekmachine is, is kennelijk gebleken (stukken 7.1 tot 7.7 van geïntimeerde). Het definiëren en linken van zoektermen met een website betreft een intentioneel gepland proces.”
 

Commentaar: 

Gelet op de snelheid waarmee het internet wordt opgebouwd mag ten aanzien van deze problematiek wel verwacht worden dat de aansprakelijkheid slechts wordt weerhouden na een ingebrekestelling waaraan geen gevolg werd gegeven.

Motieven voor cyberhooking

Vooreerst dient opgemerkt dat er geen motief aanwezig dient te zijn om het foutief kakrakter van daad van cyberhooking te weerhouden. De fout bestaat uit (on)opzettellijke nalatigheid, schending van de integriteit, inbreuk op de datawetgeving (door een daad te stellen waardoor niet toegelaten dataregistratie midels koppeling van gegevens geschiedt), het scheppen van verwarring als oneerlijke praktijk...

Aanhaking op het web of cyberhooking is geen inbraak in google of in de sites van het slachtoffer.

Met cyberhooking wordt bedoeld zoekresultaten creëren door enerzijds een zeer summiere eigen site te maken zonder enige eigen investering), die een louter viste kaartje is, weze het met veel opsommingen, vakgebieden, niches, vaardigheden, vaak gelardeerd met een uitgebreid CV en andere pdf documenten en hierbij ergens de naam te vermelden van een naam die zeer vaak geconsulteerd wordt op internet, waardoor zoekers de naam van de cyberhooker te zien krijgen. Er wordt dus aangehaakt op de bekendheid van een andere site om hierdoor via zoekresultaten verkeer naar de eigen site af te leiden.

Motieven cyberhooking

de motieven om verwarring te stichten via zoekresultaten kunnen velerlei zijn:

Financieel gewin
Gewoon pesten jennen, ambeteren
Overmoed en hoogmoed
Hebzucht
Wellust en uitdaging, tonen wie de sterkste is
Nijd, jaloersheid, afgunst
Onmatigheid
Woede, toorn, wraak, gramschap
Gemakzucht, traagheid (geen zin en geen tijd willen maken zich conform te gedragen en in te gaan op verzoek tot verwijdering/aanpassing)
Gebrek aan impulscontrole
Karakter-aard
Stoornis
Slechtheid
Voorbereiding tot hacking…
Gewone verveling
Kick….
 

Nuttige tips: 

Ingebrekestelling

Wie verwarring pleegt op het internet en zich schuldig maakt aan cyberhooking zal in een eerste fase een ingebrekestelling van de schadeleider ontvangen, zijnde de webbeheerder van de site waarop de aanhaking wordt gepleegd.

Minnelijke regeling

Het beperkt aantal procedures in deze materie is te wijeten aan de vaststelling dat verstandige advocaten en verstandige experten goede correcte adviezen verlenen waardoor discussies in de kiem kunnen worden gesmoord, waarna onmiddellijk een dading kan worden afgesloten, vaak zelfs met gesloten beurzen waardoor het incident onmiddellijk verdwijnt.

Aansprakelijkheid van de advocaten en experten

Het is meer dan verstandig op dat ogenblik een advocaat te raadplegen. Een goede advocaat zal doorverwijzen naar een onderlegde collega of voorzover hij deze materie beheerst zelf het gepaste advies geven. Voor de kwaliteit en de correctheid van dit advies is hij aansprakelijk. Zo ook zijn de eventuele geraadpleegde derden die advies verlenen aansprakelij voor de kwaliteit van hun advies en kunnen zij net zoals advocaten aangeproken worden voor de fouten of de nalatigheden die gepleegd werden ingevolge dit verkeerd advies.

Toch zijn er nog steeds advocaten die onvoldoende meeester zijn van hun zaak en menen dat ze betaald worden om cliënt naar de mond te praten, te bevestigen in zijn gelijk en mee te knikken met diens koppigheid.

Een oud spreekwoord stelt: "van de stijfkop en de zot verdient de advocaat zijn pot". Maar wie als advocaat zijn cliënt de onnozele stijfkop laat spelen en hierin meespeelt, verdedigt niet maar vernietigt zijn cliënt... en zichzelf.

Dit geldt zeker ook ten aanzien van de (vermeende) experten. Er loopt nogal wat volk rond die beweren ICT-, Informatica-, CMS, SEO-, Googleexperts te zijn. Deze zogenaamde experten kennen het onderscheiod niet tussen een advies gegeven in een procedure ter ondersteuning van een verdediging en een advies waarin wordt geadviseerd tot het stellen van een daad of het juist niet stellen van een daad (van bv. voorzichtigheid) waarvoor ze onbeperkt aansprakelijk zijn). Meer dan eens vallen deze zelfverklaarde "intectuelen" door de mand van zodra ze enkele regels op papier zetten. Maar ook hier geldt als voor de geraadpleegde hun onbeperkte resultaatsverbintenis voor de kwaliteit van hun advies, die hun cliënt onnoemelijke schade kan toebrengen, waardoor deze cliënt, maar ook diens tegenpartij zich later tot hen of tot de advocaten kan richten .

Advocaten en experten zijn geen betaalde criminelen. Evenmin zijn zij de raadgevers bij het plegen van onregelmatigheden. Wanneer zij geconsulteerd worden over het stellen van deze of gene daad en hierbij hun intellectuele medewerking verlenen ondermeer middels advies, zijn zij mededader, minstens medeplichtig, alleszins meeverantwoordelijk.

De advocaat heeft een inspanningsverbintenis om voor de beste verdediging te zorgen, maar een resuluaatsverbintenis om een procedure correct, volgens de procedureregels en de proceduretermijnen te voeren. Een advocaat die een dagvaarding uitstuurt in afwezigheid van de volledige vervulling van de voorwaarden van een contractuele geschillenregeling (onderhandeling, bemiddeling, arbitrage...), is aansprakelijk voor de schade die zijn cliënt hierdoor oploopt.

De adviesverlening van een advocaat is een resultaatsverbintenis. De advocaat die een verkeerd advies geeft, die een cliënt adviseert eenbepaalde daad of handeling te stellen, of zelfs nalaat een cliënt te adviseren met een contractueel of wettelijk verboden handeling te stoppen, kan door zijn cliënt aansprakelijk worden gesteld.

Meer dan eens kan een verkeerd gegeven advies van een advocaat een cliënt aanzetten tot handelingen, of tot het handhaven van handelingen die het volledig vermogen van een cliënt kunnen vernietigen. Toepassingen kunnen gevonden worden in het strafrecht, de ruimtelijke ordening en de stedebouw, burgerlijke contracten, handelscontracten...

Ten aanzien van derden kan een cliënt zich niet verdedigen op basis van een verkeerd gegeven advies of een verkeerd genomen beslissing door zijn advocaat. Elke cliënt is op basis van de theorie van de culpa in eligendum, aansprakelijk voor de fouten van de door hem gekozen aangestelden, zoals zijn advocaat. Maar de cliënt kan wel een vordering instellen tegen de eigen advocaat. Heel wat van die vorderingen falen, omdat zware procedures vaak langer dan 5 jaar duren (eerste aanleg, berope, cassatie...) en de aansprakelijkheidsvordering verjaart na 5 jaar. Meer dan eens komt een cliënt berooid uit een proces eens deze termijn verstreken is. De voorzichtige cliënt zal derhalve voor deze termijn van 5 jaar bij vastgestelde fout van de eigen advocaat, degelijk advies inwinnen (bij een andere advocaat, weze het wel van een andere balie die dan tijdig kan optreden.

Meer dan één cliënt voelt zich ongemakkelijk om de advocaat die zo voor hen gestreden heeft en een fout(je) heeft gemaakt af te straffen met een aansprakelijkheidsprocedure. Ten onrechte. Waarom zou een cliënt moeten geruineerd worden, wanneer de eer van het beroep van de advocaat erop staat dat elke veroorzaakte schade door een advocaat volledig vergoed wordt. Precies daartoe dient de beroepsverzekering van de advocaat. De advocaat zelf zal voor zijn beroepsfouten behoudens een relatief kleine franchise en behoudens extreem zware fout, kennelijke onnozelheid of opzettelijke fout niet aangetast worden in zijn vermogen en niet geruineerd worden.

De advocaat is tegen deze risico's verzekerd, zodat de cliënt ten belope van de dekking van de advocaat die in de regel meer dan 1 miljoen euro bedraagt zeker kan zijn van vergoeding.

Gerelateerd
0
Uw beoordeling Geen
Aangemaakt op: do, 28/08/2014 - 17:46
Laatst aangepast op: za, 30/08/2014 - 22:53

Hebt u nog een vraag?

Hebt u nog een vraag in dit verband, klik dan hier om uw vraag aan ons te stellen, of meteen een afspraak te maken voor een consultatie.

Aanvulling

Heeft u een suggestie, aanvulling of voorstel tot correctie met betrekking tot deze pagina? Gebruik dit adres om het te melden.