-A +A

Opschrift van de wet

Printervriendelijke versiePrintervriendelijke versieVerstuur naar een vriendVerstuur naar een vriend

Het opschrift van een tekst is de vermelding van het onderwerp ervan.

"Opschrift" mag niet worden verward met "titel". Het tweede woord wijst op een indeling van het dispositie[ bestaande uit hoofdstukken waarin artikelen worden ondergebracht.

Voorbeeld:in Boek III van het Burgerlijk Wetboek is titel I "Erfenissen" een indeling die bestaat uit zes hoofdstukken waarin de artikelen 718 tot 892 zijn opgenomen.

Het opschrift heeft twee functies:

a) het onderwerp van de tekst is meteen duidelijk;

b) men kan gemakkelijker bepalen om welke tekst het gaat. Wanneer een tekst geen identificatienummerv" draagt en het doel ervan ruimer is dan alleen het wijzigen van andere teksten, zorgt het opschrift ervoor dat hij niet kan worden verward met een andere tekst van dezelfde aard en dezelfde datum.

Strekking van het opschrift 

In tegenstelling tot de regels van het dispositie[ is het opschrift van de tekst geen rechtsregel. In geval van tegenstrijdigheid tussen het opschrift van de tekst en een regel van het dispositief, primeert bijgevolg de laatstgenoemde.

Een opschrift van een wettelijke bepaling is de unieke bepaling die toelaat de regelgeving (wet, KB, decreet...) te identificeren.

In dit opschrift staat de nodige en nuttige informatie over de inhoud van de regelgeving aan de hand waarvan de lezer en de rechtsondrhorige weten wat in de
te lezen staat.

Het opschrift vermeld steeds de aard van de tekst (wet, decreet, KB,…). Daarnaast vermeld het de datum en ten slotte ook nog een beknopte omschrijving van de inhoud van de tekst.

Elke regelgevende tekst heeft maar 1 opschrift, maar het is mogelijk dat dit opschrift zodanig lang is dat de wetgever er voor opteert om te werken met een citeertitel.

De citeertitel is het officieel verkort opschrift van de regelgeving. Hiervoor is het wel noodzakelijk dat in de wet zelf een artikel is opgenomen dat de regelgeving wordt aangeduid met die citeertitel. Deze bepaling komt in de regel op het einde van de wet voor.

Meer dan eens geeft de  rechtsleer zelf een verkorte benaming aan een regelgeving.

Dit is dan de gevulariserende gepopulariseerde benaming van de regelgeving. Deze officieuze opschriften hebben geen juridische betekenis.

 

Gerelateerd
0
Uw beoordeling Geen
Aangemaakt op: zo, 04/03/2018 - 21:56
Laatst aangepast op: do, 29/03/2018 - 20:12

Hebt u nog een vraag?

Hebt u nog een vraag in dit verband, klik dan hier om uw vraag aan ons te stellen, of meteen een afspraak te maken voor een consultatie.

Aanvulling

Heeft u een suggestie, aanvulling of voorstel tot correctie met betrekking tot deze pagina? Gebruik dit adres om het te melden.