-A +A

myriameter

Printervriendelijke versiePrintervriendelijke versieVerstuur naar een vriendVerstuur naar een vriend

Definitie:

Een myriameter is 10.000 meter of 10 kilometer.

Een myriameter is 10.000 meter of 10 kilometer.

Een myriade is een aanduiding voor ontelbaar, van het Griekse woord myrias, of als aanduiding voor tienduizend of 10 000 = 104.

Myriade komt bijvoorbeeld in de bijbelboek Openbaring voor, als er gesproken wordt over "myriaden en myriaden engelen", onder andere in Openbaring 5:11. Ook in Lucas, Handelingen, Hebreeën, Judas komt het woord voor. Hier wordt het woord "myriaden" gebruikt om aan te geven dat het gaat om een ontelbaar grote groep.

Voor de invoering van het Système International in 1960, bestond in Frankrijk sinds 1795 het voorvoegsel myria- voor een factor 10.000, en myrio- voor 1/10.000. Zo was 10 kilogram gelijk aan 1 myriagram. De voorvoegsels werden echter zelden gebruikt. Een enkele keer wordt 10 km een myriameter genoemd in oude spoorboekjes. In de huidige Belgische wetgeving treffen we deze oude lengtemaat, de myriameter, nog herhaaldelijk aan. Zo bijvoorbeeld in artikel 115 van de hypotheekwet en in artikel 120ter van het Strafwetboek en in de wet van 25 augustus 1885 betreffende de koopvernietigende gebreken bij de verkoop of ruil van dieren.
 

Commentaar: 

De myriameter in de poëzie

GNOMENDANS
Heinrich Campendonck gew.

Oneindig ruist stilte van de nachtelike bijslaap.
Overal zijnde bijslaap. Nacht adagio van de erotica.
Sterren staan schip ankervast op de bergkruin.
Blad valt op de aarde. Stille kus.
Kus geluid kind is stilte.
Wast de bijslaap klinkt de beek blinken de lippen van het water
trillen de miljoenen kussen van de sterren
de tienduizend myriameter* sterke kussen.
Valt de slag van een vogel in de blinde nacht
valt weer de slag. Valt nog.

Op op op
dicht ver overal
groeien uit de aarde bloeien de baarden wast het dal.
Op op op
kiem wordt cirkel uit cirkel bloeien cirkels
bloeien bomen bouwen guirlanden gieren guirlanden bouwen zich gek.
Wentelen de aardbal cirkel wentelen de aardbal sfeer
schuiven de sfeer rollen de bal over de bergen
over de klimmende kruin
over de achtduizend meter hoogste top
op op op. Vallen. Valt de sfeer.
Maan lacht cirkel. Maan blijft.
Leger tienduizend kletteren ult de kloven
koolkloven diamantpassen
klimmen hijgend stijgen
goudgroeven donker dal hel licht ligt wit.
Hihi hihi cliquetis.
Warrelen wiegen dwarrelen deinen
kruisen kruisen cirkels wirrelen
bomen groeien wassen steken de sterren. Bloemen baren baren.
Klimmen stijgen nijgen klimmen stijgen.
Op op op

wallen breken vallen. Vallen knallen.
Valt knettert knal.

Ritten draven triremen timmeren de zeeen zien.
Kletsen de handen haha
hoho kloppen de blokken
fluiten als de uilen lange luide geluiden fluiten
luisteren duister de bomen.
Hihi tienduizend glimmen de lichten van wormen
waaien waaien de zwoele lichte tienduizendtal in het dal.
Flikkeren pinkelen kringen breken kringen bouwen
geboren worden horden
van geluw groen licht
lichten dansen schicht.

Schichten van licht staan roerloos
woud vermolmen olmen.
Roerloos de sterren begeren.
Begeren bewegen bestaan de stappen
kletsen de stappen klouteren de stappen kllnken de stappen op op op.
De sterren willen
de wollen wolken doorboren
de sterren hebben
de sterren nemen
de gloeiende bloeiende blakende sterren
ladders tegen de bergen werpen
klimmen stijgen hijgen torens bouwen priemen in de hemelsbuik drijven
koorden leggen in de diepten van het gewelf
drijven op de melkwegen mederuisen mederuisen.
Ha de sterren! zakken vol asteroïden
nemen nemen plukken plukken maaien maaien
rooktopazen smaragden robijnen amethysten
vreemde vogels wieken weg pluimen wuiven wind.
Groot is het land waar God is. Wij hebben de sterren die het dichtst bij God zijn.
Gewassen bomen uit de buik van de aarde
wij gnomen
hebben de buik van de hemel genomen
bezoedeld hihi het kuise ruisen van de melkwegen.
Wij. Verrekt het nachtelike adagio de kuise bijslaap.
De lichten van de glimwormen de bomen de nachtegaals bedrekt.
Ons sperma is violet. Gif.

Adagio hoho! Vluchten vallen van de ladders
springen over de kloven kruinen grijpen kruinen buigen snel
glijden zijgen nagels in mekaars bulten slaan
immer vallende gnomeladders
gnomeringen gnometrapezen op bloedbanen snellen
vluchten sneller vluchten tienduizend paardekracht vluchten.
Dageraad gif is de lucht de dageraad komt.
Dalen dalen. Het dal. Dalen dalen.
De wormen glimmen nog.
Touwen werpen touwen halen. Dalen. Vallen.
Weg weg weg.
De nachtegaal slaat nog.
Weg! Nek breken ribbekast breken phallus breken
de koolkloven
de diamantpassen
de schatten! de sterren zijn gedoofd
dood

De laatste nachtelike vogel slaat.
Leven. Klokken kleppen over het woud. Onbezoedeld zijn.'

Berlijn, 15-17 mei 1919

Uit "Nagelaten Gedichten"
Paul Van Ostayen
 

0
Uw beoordeling Geen
Aangemaakt op: ma, 28/02/2011 - 14:26
Laatst aangepast op: ma, 28/02/2011 - 19:54

Hebt u nog een vraag?

Hebt u nog een vraag in dit verband, klik dan hier om uw vraag aan ons te stellen, of meteen een afspraak te maken voor een consultatie.

Aanvulling

Heeft u een suggestie, aanvulling of voorstel tot correctie met betrekking tot deze pagina? Gebruik dit adres om het te melden.