-A +A

Leeuwendeel

Printervriendelijke versiePrintervriendelijke versieVerstuur naar een vriendVerstuur naar een vriend

Rond de 6de eeuw voor Christus leefde er een eenvoudige slaaf met de naam Aesopus die zeer weinig bekend is behoudens zijn fabels die vanaf de 5de eeuw voor Christus verspreid en verteld werden over het hele Griekse rijk.

Eén ervan is het verhaal van het leeuwendeel:

Een vos, een jakhals, een vos en een leeuw besluiten samen hun krachten te bundelen en spreken af dat wat de ene vangt zal gedeeld worden met de twee anderen. Dus al hun vangsten zullen eerlijk onder hen verdeeld worden.

Op een dag op jacht te gaan, hun krachten te bundelen om hierna de buit te verdelen. De wolf vangt een hert.

Zonder enige vraag plaatst de leeuw zich aan het hoofd van de dis om de buit te verdelen.Samen vangen zij een hert maar van delen is geen sprake, de machtige leeuw houdt het vlees voor zichzelf..

Met grote zin voor eerlijkheid telt hij de aanwezigen:

Eén, dat ben ik de leeuw
Twee, dat is de wolf
Drie is de de Jakhals 
En vier is de vos

Hij verdeelt hierop de buit in 4 gelijke delen

Ik ben de Koning, dus krijg ik natuurlijk het eerste deel
Het tweede deel is ook voor mij want ik ben de sterkste
Het derde deel is absoluut van mij want ik ben de papperste

Welnu stelt hij zelfvoldaan, zelfzeker, met doortatende dreigende blik en het nodige gegrom, er blijft nu nog één deel over. Ehij vervolgt terwijl hij de klauwen strekt. Indien er nu nog iemand is die een eis stelt op het overige deel dan is nu de tijd om te spreken. De drie andere dieren dropen af en de leeuw nam de volledige buit voor zich.

Aesop for Children (translator not identified), 1919. Illustrations by Milo Winter (1886-1956). Available online at Project Gutenberg.

 

Rechtsleer: 

• LIEVENS, J., BONNY, N., Het verbod van Leonijns beding: eindelijk een houvast?, V & F 1999, 43-47.en  244-262.

• VAN BEVER, L., [Het verbod van leonijns beding], TBH 2000, 268-271.

• GNEDASJ, S., Het verbod van leonijns beding en zijn invloed op de geldigheid van 'puts', 'calls' en portage-overeenkomsten

• HOUBEN, R., Het risicovrij aandeelhouderschap in een NV - Vragen vanuit het verbod op leonijns beding en empty voting, RW 2008-09, afl. 37, 1538-1554

• CENTERO DIEGUEZ, J., Het leonijns beding en de verenigbaarheid met het vennootschapsbelang: introductie van een nieuw criterium Bijdragen in boek - In: X., Feestbundel Monard-D'Hulst 20 jaar. Diversiteit in eenheid, 179-190 - 2010.

Rechtspraak: 

 • Brussel (8e k.) 30 juni 2010, TRV 2010, afl. 6, 501

Wanneer niet kan worden vastgesteld dat een overeenkomst waarbij een partij aandelen koopt in een vennootschap onder het beding dat de verkoper zich ertoe verbindt om deze aandelen op verzoek van de koper terug te kopen tegen een vooraf bepaalde prijs (die minstens gelijk is aan de aankoopprijs), louter het vennootschapsbelang dient, of minstens wanneer er sprake is van een disproportionaliteit tussen het belang van de koper en het vennootschapsbelang, is deze overeenkomst in strijd met het verbod van artikel 32, lid 2 W.Venn.

Wetgeving: 

Wettelijk verbod van het leonijnsbeding opgenomen in het wetboek van vennootschappen:

Artikel 32

De overeenkomst die aan een van de vennoten de gehele winst toekent, is nietig.

 

Hetzelfde geldt voor het beding waarbij de gelden of goederen, door een of meer van de vennoten in de vennootschap ingebracht, worden vrijgesteld van elke bijdrage in het verlies.
 

Commentaar: 

Nuttige tips: 

Als een leeuw kon spreken, zouden wij hem niet kunnen verstaan.
Ludwig Wittgenstein (1889-1951)

Gerelateerd
Gerelateerde modellen: 
Nog dit: 

Aisopos

Aisopos (Oudgrieks: Αἴσωπος) of Aesopus (ca. 620 v.Chr. – ca. 560 v.Chr.) was een Griekse dichter van fabels. De zogenaamde Aesopische fabels genoten in de oudheid al faam en vormden een inspiratiebron voor latere auteurs.

Leven:

Aisopos' biografische gegevens zijn fragmentarisch en omstreden. Zijn geboorteplaats is onbekend, Aristoteles bericht dat hij van Thracische oorsprong was. Volgens Herodotos (Hist. 2, 134) was Aisopos als slaaf in dienst bij Iapedon. In dezelfde passage wordt vermeld dat de fabeldichter werd vermoord. Herodotos beschouwt dit verhaal klaarblijkelijk als bekend en gaat er niet verder op in. Een nadere toelichting van het verhaal wordt ons verschaft door Herakleidos Pontikos: Aisopos zou een gouden offerschaal hebben gestolen en daarvoor zijn gestraft.

Sommige geleerden betwijfelen of Aisopos echt bestaan heeft. Volgens de Griekse traditie moest ieder literair genre een - al dan niet fictieve - euretes (εὑρετής) of uitvinder hebben. Herodotos noemt Aisopos als zodanig met betrekking tot de fabels. Of hij bestaan heeft of niet, in ieder geval genoot de figuur Aisopos in het klassieke Athene enige roem. Zijn populariteit blijkt onder meer uit het feit dat Aristophanes hem meerdere malen vermeldt in zijn komedies (Wespen v. 1259; De Vrede v. 139).

Werk

Aan Aisopos worden meer dan 350 fabels toegeschreven. Ze zijn gesteld in het Grieks en variëren in lengte. Over de precieze herkomst van de gedichten bestaat weinig zekerheid. Aangenomen wordt dat niet alle fabels van Griekse oorsprong zijn.

Sommige Aisopische fabels, zoals de krekel en de mieren (Τέττιξ καὶ μύρμηκες) en de raaf en de vos (Kóραξ καὶ ἀλώπηξ) zijn, zij het in enigszins aangepaste vorm, nog algemeen bekend. Dit is te danken aan Phaedrus, Jean de la Fontaine en een onbekende middeleeuwse Nederlandstalige auteur die de bundel Esopet schreef.
 

0
Uw beoordeling Geen
Aangemaakt op: do, 17/05/2012 - 19:21
Laatst aangepast op: wo, 17/04/2013 - 16:27

Hebt u nog een vraag?

Hebt u nog een vraag in dit verband, klik dan hier om uw vraag aan ons te stellen, of meteen een afspraak te maken voor een consultatie.

Aanvulling

Heeft u een suggestie, aanvulling of voorstel tot correctie met betrekking tot deze pagina? Gebruik dit adres om het te melden.