-A +A

Gebruik van keukenafvalvermaler is in Vlaanderen verboden

Printervriendelijke versiePrintervriendelijke versieVerstuur naar een vriendVerstuur naar een vriend

Het gebruik van voedselverbrijzelaars is een trend die overwaait uit de Verenigde Staten. Etensresten kunnen er gewoon in worden gegooid en weggespoeld, en dan is men ze kwijt. Men hoeft ze niet in de vuilnisbak of op de composthoop te werpen. 

Ze kunnen legaal verkocht worden in België, maar ze gebruiken is illegaal in Vlaanderen. Bovendien zijn ze zeer milieuonvriendelijk.

Een afvalvergruizer, die organisch keukenafval fijnmaalt en laat verdwijnen in de afvoerbuis, mag je in Vlaanderen niet gebruiken, want het is verboden om groente-, fruit- en ander vast afval door te spoelen met je afvalwater. Als dit soort afval, vermalen of niet, meespoelt met het afvalwater, dan komt het ofwel ongezuiverd in een waterloop terecht, ofwel spoelt het via de riool naar een waterzuiveringsinstallatie. In het eerste geval wordt de waterloop vervuild, in het tweede geval wordt de zuiveringsinstallatie overbelast.

Op de website, van de Openbare Vlaamse Afvalstoffenmaatschappij (OVAM), staat te lezen "De voedselafvalverbrijzelaar is een elektrisch apparaat dat voedselresten vermaalt tot kleine deeltjes die kunnen opgevangen worden in citernes om ze naar een vergunde verwerkingsinrichting af te voeren. Het gebruik van de voedselafvalverbrijzelaar is verboden. Het strookt immers niet met de principes van het Vlaamse milieubeleid en is volgens de huidige wetgeving, het Afvalstoffendecreet, Milieuvergunningsdecreet en de wet op de bescherming van de oppervlaktewateren, verboden."

Daaraan werd de nota ´voedselafvalverbrijzelaars' geldende wetgeving´ van 23 februari 2004 gekoppeld, die dit verder juridisch onderbouwde aan de hand van het Afvalstoffendecreet, het Vlaams reglement betreffende de milieuvergunning (VLAREM), de wet van 1971 op de bescherming van de oppervlaktewateren tegen verontreiniging en een omzendbrief van 31 juli 1996 met betrekking tot de vaststelling van de code van goede praktijk voor de aanleg van openbare riolen en individuele voorbehandelingsinstallaties. Die nota besluit: "GFT-afval is een huishoudelijke afvalstof die volgens de vigerende milieuwetgeving onder geen beding mag verwijderd worden via lozing in de riolering of in het oppervlaktewater rechtstreeks. Hetzelfde geldt voor organisch bedrijfsafval. Het verbrijzelen van organisch afval is een illegale verwijderingshandeling op grond van het Afvalstoffendecreet, het Milieuvergunningdecreet en de Wet Oppervlaktewateren.".

Een vermaling resulteert hoe dan ook in een lozing van vaste afvalstoffen in een watermassa. Volgens de afvalwetgeving wordt dat als een verwijdering en niet als een nuttige toepassing beschouwd. Met het gebruik van voedselverbrijzelaars wordt de algemene doelstelling van het afvalstoffenbeleid ontmoedigd en wordt de voorkeur gegeven aan een zogenaamde end-of-pipeoplossing. Dat is dus helemaal niet aangewezen.

Dat verbod op die lozing stond reeds in de wet van 26 maart 1971 op de bescherming van de oppervlaktewateren tegen verontreiniging. Daarnaast bepaalt het lozingsreglement van 1976 expliciet dat afvalwater geen stoffen mag bevatten van het vooraf mechanisch vermalen van afval. Dat alles is bevestigd in de VLAREM-regelgeving zoals we die vandaag kennen.

Het Belgische probleem is dat enkel de Federale overheid bevoegd is om de verkoop van de toestellen te verbieden (edie dit verbod nog niet heeft uitgevaardigd), terwijls het Vlaamse gewest bevoegd is om het gebruik te verbieden, verbod dat reeds werd opgelegd.

Gevolg, de consumenten worden misleid door verkopers die deze produkten verkopen, hetgeen niet verboden is, terwijl die verkopers er niet bijzeggen dat het gebruik verboden is en waarbij en waardoor de consumenten niet alleen systematisch worden misleid en bedrogen, maar ook nog eens aangezet om dagelijks milieumisdrijven te plegen.

De toezichthoudende ambtenaren van de afdeling Milieu-inspectie oefenen toezicht uit op hinderlijke inrichtingen van klasse 1 en oefenen hoog toezicht uit op inrichtingen van klasse 2 en 3. De gemeenten oefenen toezicht uit op de inrichtingen van klasse 2 en 3. Het gebruik van voedselverbrijzelaars in klasse 1-inrichtingen werd nog niet vastgesteld door de afdeling Milieu-inspectie. Bijgevolg werd er nog geen specifieke handhavingscampagne gehouden, gericht op het gebruik van deze toestellen. Calamiteiten bij rioolwaterzuiveringsinstallaties (RWZI´s) naar aanleiding van lozingen door bedrijven en particulieren worden door Aquafin gemeld aan de afdeling Milieu-inspectie. Tot op heden is er nog geen melding geweest die mogelijk verband houdt met het gebruik van voedselverbrijzelaars.

De opportuniteit van het formaliseren van het verbod op het gebruik van voedselverbrijzelaars in de VLAREM-regelgeving is al onderzocht. Op basis van een analyse werd geoordeeld dat het verbod van het gebruik van nattevoedselverbrijzelaars al voldoende vervat zit in de bestaande wetgeving.

Consumenten worden bij deze nogmaals ingelicht:

Het gebruik van een voedselverbrijzelaar is verboden. Laat u niet misleiden door verkoopspraatjes.

Een waterzuiveringsinstallatie is immers niet op voorzien om zoveel organisch afval te verwerken. Voor de gebruiker zelf bestaat bovendien het gevaar dat de afvoerbuizen verstoppen en dat de waterfactuur flink de hoogte in gaat.

De gedachte dat alle keukenafval zomaar kan verbrijzeld worden. Wie onoplettend verzelrijke resten zoals bloemenstengels, aspergesschillen, banananschillen, tot zelfs stukken zacht kippenwit door de vermaler gooit zal het geweten hebben. Het systeem blokkeert volledig. De afvoer van de gootsteen verstopt volledig, het water spuit langs de overloop terug binnen en zelfs de vaatwas die op de afvoer staat aangesloten kan het afvalwater niet kwijt. Gevolg, door een onoplettendheid is de werking van de normale keukenfuncties geblokkeerd. Werklieden dienen ingeschakeld, waarbij het voorval zich meestal in het weekend voordioet. Firma's die dietoestellen verkopen en onderhouden bestaan meestal niet lang, dus wordt het zelfs zoeken naar iemand die aan die toestellen kan en wil werken. Gevolg: lange wachttijden, hoge facturen en de man die meestal de dader is van het stukje vlees dat hij in afvalvergruize gooide omdat hij het niet lustte, krijgt meestal de zwarte piet toegeschoven en mag al blij zijn als hij geen advocaat mag raadplegen.

Om keukenresten door te spoelen, is immers extra water nodig. Huishoudelijk afval kan je in Vlaanderen kwijt door het te composteren of mee te geven bij de gemeentelijke ophaling. Toch vind je afvalvergruizers in de handel. De verkoop van deze toestellen is door de federale overheid toegelaten. De federale overheid buigt zich immers alleen over de normen waaraan zo´n afvalvergruizer moet voldoen om op de markt te komen. Het is dus niet verboden om een afvalvergruizer te kopen of te verkopen.

Edoch

Uit verschillende berichten blijkt dat de waterzuiveringsinstallaties soms problemen hebben bij het functioneren omdat het aangevoerde afvalwater te proper zou zijn. Voedselrestverbrijzelaars voeren meer organische afvalstoffen toe en dat zou kunnen betekenen dat de waterzuiveringsinstallaties beter zouden kunnen werken. Vandaag wordt zelfs het gebruik van septische putten ontmoedigd om op die manier meer vuil water toe te voeren naar de zuiveringsinstallaties. Als het gebruik van septische putten wordt ontmoedigd, waarom dan niet het gebruik van voedselverbrijzelaars toelaten? .

Er zijn dus heel wat tegenstrijdigheden. 

Anderzijds is de doelstelling van een waterzuiveringsinstallatie het afvalwater te zuiveren. Is het dan logisch om een nieuwe stroom in het afvalwater toe te voegen, of zou het eerder verstandig zijn om meer afvalwater dat vandaag nog in de grachten wordt geloosd naar de waterzuidering te brengen door ze aan het rioleringssysteem aan te koppelen en door het rechtstreeks herbruikbare regenwater uit het rioleringssysteem te halen. Dat lijkt een etisch correcte en ook wetenschappelijk ondersteunde utilitaitre oplossing voor het geschetste probleem van afvalwaterzuivering. Problemen met de vzuivering va vuil water los je toch niet op door de massa vuil water te vergroten.

Als je het groente-, fruit- en tuinafval selectief inzamelt en composteert, dan sluit je de stofkringlopen. Dan sluit je ook de koolstofkringloop. Uiteindelijk kan die onder de vorm van compost terug naar onze cultuurgronden, tuinen en plantsoenen om op die manier een gesloten kringloop te creëren. Als je dat via de afvalwaterstroom zou laten afvoeren naar waterzuiveringsinstallaties, dan heb je die gesloten kringloop niet meer. Het afvalwaterzuiveringsslib is door andere vervuilingscomponenten te vervuild om het als compost terug af te zetten op landbouwgronden, en het wordt verbrand. Dat is een afvalbeheersoptie die minder hoog in onze afvalbeheershiërarchie staat.

Gerelateerd
0
Uw beoordeling Geen
Aangemaakt op: wo, 01/11/2017 - 11:20
Laatst aangepast op: wo, 01/11/2017 - 11:35

Hebt u nog een vraag?

Hebt u nog een vraag in dit verband, klik dan hier om uw vraag aan ons te stellen, of meteen een afspraak te maken voor een consultatie.

Aanvulling

Heeft u een suggestie, aanvulling of voorstel tot correctie met betrekking tot deze pagina? Gebruik dit adres om het te melden.