-A +A

El tres de Mayo

Printervriendelijke versiePrintervriendelijke versieVerstuur naar een vriendVerstuur naar een vriend

Vandaag 2 mei viert de regio Madrid de opstand van 2 mei 1808 (Levantamiento del Dos de Mayo). De dag dat de Madrileense bevolking in opstand kwam tegen de Franse bezetter..

In 1808 werd Spanje bezet door de Fransen. De Koning trad af ten voordele van zijn zoon. Om de Spanjaarden nog meer te vernederen besloot de gewetenloze Franse Generaal Murat (zoon van een cafébaas en schoonbroer van Napoleon) de Spaanse troonopvolger en zijn zus te verbannen naar Bayonne, hetgeen tot opstand in de stad leidde (Voor een vlucht naar het voor de Spanjaarden bekende en vertrouwde Vlaanderen was er blijkbaar geen tijd meer).

Toen de Fransen artillerie (ja kanonnen) tegen de burgers gingen inzetten (een tactiek die ze meermaals in Parijs bij opstanden van het volk met succes hadden beproefd) resulteerden de massa's bloed enkel in de escalatie van het geweld.tot diep in de binnenstraten van Madrid. De binnenstad van Madrid werd een slagveld. Geïnspireerd door hun ervaring met stadsguerilla in Parijs, gebruikten de Fransen de beproefde techniek van de blinde terreur. Na de bloederige moordende strijd waarbij we de stad moeten voorstellen als een lappendeken van ingewanden en afgehakte ledematen, gaven de Madrilenen zich over.

De Franse methode ter handhaving van de orde werd gelegitimeerd door een ordonnantie van Murat. De Madrilenen die hun stad hadden verdedigd (in het Frans terroristen geheten) zouden allen onderworpen worden aan een "proces", een democratisch geschenk, ware het niet dat de doodstraf voor de honderden gevangenen reeds vaststond.

De slachtpartij op deze gevangenen werd in een schilderwerk van Goya vastgelegd onder de titel "El tres de mayo" .

Laat ons nooit een tweede mei vergeten, in beeld gebracht door dit beklijvende doek van Goya (afgewerkt in 1814). Het werk toont geen helden, maar wanhoop, geen heroïsche dood, maar menselijke gruwel, geen bovenmenselijke protserigheid, maar onmenselijke gruwel . Vergelijk met El dos de mayo de 1808: La carga de los mamelucos, 1814. Óleo/tela.266 x 345 cm. Museo del Prado, Madrid.y

Heldendood is propaganda en geen werkelijkheid. De centrale figuur is de personificatie van de vraag waarom. Hij communiceert met totale overgave, terwijl zijn beulen zonder enige emotie "hun werk" doen.

We zien de ter dood veroordeelden met gebogen hoofd in een langgerekte treurige rij zich gelaten doch wanhopig met gebogen hoofden en soms bedekte gezichten hun dood en hun beulen tegemoet gaan. Waar zullen we dit nog zien in de geschiedenis?

Het lichaam van de centrale figuur vormt het centrum van de diagonalen waarmee het werk is opgebouwd en doet de Katholieke Madrilenen terugdenken aan het Christus-kruis. Dit wordt versterkt door de belichting van de lantaarn dat het licht weerkaatst op zijn lichtgekleurde kledij in het wit en geel als kleuren van geloof, hoop en wanhoop waarin de soldaten hun moordend vuur richten. waarbij bij de dramatiek wordt versterkt door de stipmata in de handen van de man.

Zij die voor de geweren staan trachten zich aan mekaar vast te klampen op zoek naar een onvindbare troost, die hen enkel dichter bij hun ellende, bij zichzelf en hun dood brengt, terwijl hun voeten baden in het bloed en de ingewanden van hun makkers.

Uit respect voor de slachtoffers herdenken we niet de derde maar de tweede mei, zijnde de laatste dag waarop ze n og een beetje hoop hadden alsnog hun hun vrijheid te behouden, vandaag 210 jaar geleden.

Het schilderij bevindt zich thans in de collectie van het Museo Nacional del Prado te Madrid. De Spaanse kroonprins en zijn zus werden verbannen naar Bayonne.

Laat deze dag ook een oproep zijn aan Madrid om de Catalaanse premier en zijn ministers morgen "el tres de mayo de 2018" de vrijheid terug te geven. Een referendum kan ongrondwettelijk zijn, een politieke mening die inderdaad slechts door de helft van de Catalanen gesteund wordt, kan betwistbaar zijn. Maar politici opsluiten doe je niet, zelfs al verkopen ze dwaasheden.

Zelfs Donald wou Hillary opsluiten maar deed het niet... en het zou nogal proper zijn indien we alle Belgische politici die fouten en dwaasheden hebben verkondigd en begaan en alle verloren gelopen blauwe smurfen, manke tsjeven, gele zwarten en zure sossen in Oudenaarde (dat weliswaar Madrid niet is) zouden opsluiten. In politiek wissel je standpunten door het argument en niet door moord, gevangenzetting of verbanning. Dat zouden ze in Madrid zich toch op deze tweede mei 2018 moeten herinneren.

Rechtsleer: 

 

 

Gerelateerd
0
Uw beoordeling Geen
Aangemaakt op: wo, 02/05/2018 - 14:03
Laatst aangepast op: wo, 02/05/2018 - 14:03

Hebt u nog een vraag?

Hebt u nog een vraag in dit verband, klik dan hier om uw vraag aan ons te stellen, of meteen een afspraak te maken voor een consultatie.

Aanvulling

Heeft u een suggestie, aanvulling of voorstel tot correctie met betrekking tot deze pagina? Gebruik dit adres om het te melden.