-A +A

Devolutieve kracht van hoger hoger beroep toelichting

Printervriendelijke versiePrintervriendelijke versieVerstuur naar een vriendVerstuur naar een vriend

Krachtens art. 1068, eerste lid, Ger. W. maakt hoger beroep tegen een eindvonnis of tegen een vonnis alvorens recht te doen, het geschil zelf aanhangig bij de rechter in hoger beroep. Krachtens het tweede lid van dat artikel verwijst de rechter in hoger beroep de zaak alleen dan naar de eerste rechter indien hij, zelfs gedeeltelijk, een in het aangevochten vonnis bevolen onderzoeksmaatregel bevestigt.

De appelrechter die het beroepen vonnis wijzigt en bijgevolg anders dan de eerste rechter uitspraak doet over het geschil, mag de zaak niet naar de eerste rechter verwijzen wanneer hij zelf een onderzoeksmaatregel beveelt, ook al heeft de eerste rechter dezelfde onderzoeksmaatregel bevolen.

De appelrechter die ten onrechte de zaak heeft verwezen naar de eerste rechter, moet de zaak verder behandelen, zodat er voor het Hof van Cassatie geen aanleiding is tot verwijzing naar een andere appelrechter.  Cass. 12 juni 2008, RW 2008-2009, 1469 met noot Mosselmans
lees deze noot met het paswoord van RW


De wetgever stelde deze verwijzingsverplichting in als uitzondering op de devolutieve werking van het hoger beroep en zulks, blijkens de wetsgeschiedenis, om de «overbelasting van de beroepsgerechten» te vermijden. Hieruit volgt dat de verwijzingsverplichting, die de gerechtelijke organisatie betreft, ontsnapt aan de vrije wil van de partijen.

Rechtspraak:

• Cass. 05/01/2006, R.W. 2005-2006, 1264, met noot Mosselmans

• Cass. 29 januari 2004, R.W. 2004-05, 339, noot S. Mosselmans;

• Cass. 10 oktober 2005, A.R. nr. S.05.0040.N;

• Cass. 14 oktober 2005, A.R. nr. C.04.0408.F.

• Cass. 26/01/2007; NJW 168,701 met noot:

"Overeenkomstig artikel 1068, tweede lid van het Gerechtelijk Wetboek, verwijst de rechter in hoger beroep de zaal alleen dan naar de eerste rechter indien hij, zelfs gedeeltelijk, een in het aanvochten vonnis bevolen onderzoeksmaatregel bevestigt. zie in zelfde zin Cass. 12/06/2008.

Wanneer evenwel de rechter in hoger beroep, na het hoger beroep gegrond te hebben verklaard, het beroepen vonnis wijzigt en zelf uitspraak doet over het geschil, dient hij de zaak niet naar de eerste rechter te verwijzen wanneer hij vervolgens zelf een onderzoeksmaatregel beveelt, ook al is die onderzoeksmaatregel grotendeels dezelfde als degene die bevolen is door het beroepen vonnis."

Hof van Cassatie, 1e Kamer – 26 januari 2007, RW 2008-2009, 455



I. Rechtspleging voor het Hof

Het cassatieberoep is gericht tegen een arrest, op 31 oktober 2005 gewezen door het Hof van Beroep te Antwerpen.

...

III. Beslissing van het Hof

Beoordeling

Eerste onderdeel

1. Overeenkomstig art. 1068, tweede lid, Ger. W. verwijst de rechter in hoger beroep de zaak alleen dan naar de eerste rechter indien hij, zelfs gedeeltelijk, een in het aangevochten vonnis bevolen onderzoeksmaatregel bevestigt.

2. Wanneer de rechter in hoger beroep evenwel, na het hoger beroep gegrond te hebben verklaard, het beroepen vonnis wijzigt en zelf uitspraak doet over het geschil, dient hij de zaak niet naar de eerste rechter te verwijzen wanneer hij vervolgens zelf een onderzoeksmaatregel beveelt, ook al is die onderzoeksmaatregel grotendeels dezelfde als die bevolen door het beroepen vonnis.

3. Het arrest oordeelt, anders dan het beroepen vonnis, dat niet bewezen is dat er tussen partijen mondelinge afspraken werden gemaakt omtrent de berekeningswijze van het ereloon van de verweerder en verklaart dientengevolge het hoger beroep van deze laatste gegrond.

Vervolgens beveelt het arrest een deskundigenonderzoek, met dien verstande dat «de opdracht zoals gegeven door de eerste rechter kan behouden blijven, behalve wat het rekening houden betreft met de zogenaamde afspraken van partijen, omdat deze – zoals hiervoor aangegeven – door het hof (van beroep) niet bewezen worden geacht».

4. Het arrest dat vervolgens oordeelt dat «aangezien de bevolen onderzoeksmaatregel – zij het gedeeltelijk – wordt bevestigd, dient de zaak overeenkomstig art. 1068, tweede lid, Ger. W. te worden verwezen naar de eerste rechter», schendt art. 1068, tweede lid, Ger. W.

Het onderdeel is gegrond.

...

Verwijzing

6. Het hof van beroep dat ten onrechte de zaak heeft verwezen naar de eerste rechter, moet de zaak verder behandelen. Er is geen aanleiding tot verwijzing naar een ander hof van beroep.



 

Gerelateerd
0
Aangemaakt op: wo, 15/07/2009 - 14:15
Laatst aangepast op: vr, 22/01/2010 - 17:55

Hebt u nog een vraag?

Hebt u nog een vraag in dit verband, klik dan hier om uw vraag aan ons te stellen, of meteen een afspraak te maken voor een consultatie.

Aanvulling

Heeft u een suggestie, aanvulling of voorstel tot correctie met betrekking tot deze pagina? Gebruik dit adres om het te melden.