-A +A

Arbeidsongevallen

Printervriendelijke versiePrintervriendelijke versieVerstuur naar een vriendVerstuur naar een vriend

RABG 2007/13, 857, themanummer Arbeidsongevallen

 

Een arbeidsongeval is een plotse gebeurtenis die een letsel veroorzaakt en die voorvalt tijdens en door het feit van uitvoering van de arbeidsovereenkomst’. Juridisch bekeken zijn er in deze definitie twee bestanddelen te onderscheiden: een ongeval met letsel en de band tussen ongeval en arbeid.

Een arbeidsongeval is een plotse gebeurtenis die een letsel veroorzaakt en die voorvalt tijdens en door het feit van uitvoering van de arbeidsovereenkomst’. Juridisch bekeken zijn er in deze definitie twee bestanddelen te onderscheiden: een ongeval met letsel en de band tussen ongeval en arbeid.


Een ongeval is een
plotse gebeurtenis die een lichamelijk letsel veroorzaakt waarvan de oorzaak (of één van de oorzaken) buiten het organisme van de getroffene ligt.

Een
plotse gebeurtenis is een in de tijd lokaliseerbare gebeurtenis die slechts een korte tijdsspanne in beslag neemt en die aldus onderscheiden is van een ziekte

Wanneer de getroffene een plotse gebeurtenis en het bestaan van een letsel kan aantonen, wordt het letsel vermoed door een ongeval te zijn veroorzaakt. De bewijslast van het tegendeel ligt op de arbeidsongevallenverzekeraar. kan dan proberen een tegenbewijs te leveren door aan te tonen dat de oorzaak van het letsel niet in de plotse gebeurtenis ligt.


Het bewijs van de band tussen ongeval en arbeid wordt geleverd door het bewijs van de juridische mogelijkheid tot uitoefenen van gezag is en zolang de werknemer in zijn persoonlijke vrijheid wordt beperkt.
 

Artikel 7 van de arbeidsongevallenwet definieert het arbeidsongeval als « elk ongeval dat een werknemer tijdens en door het feit van de uitvoering van de arbeidsovereenkomst overkomt en dat een letsel veroorzaakt ».

Het doel van het systeem van de vaste vergoeding bestaat erin het inkomen van de werknemer te beschermen tegen een mogelijk professioneel risico, zelfs indien het ongeval gebeurt door de schuld van die werknemer of van een collega, alsook de sociale vrede en de arbeidsverhoudingen binnen de bedrijven te handhaven door een toename van het aantal processen inzake aansprakelijkheid uit te sluiten.

De bescherming van de werknemer houdt in dat deze van zijn eigen aansprakelijkheid wordt ontheven in geval van een arbeidsongeval dat door zijn fout is veroorzaakt.

De vaste vergoeding dekt bovendien de schade van diegenen van wie de wetgever veronderstelt dat zij normaal gesproken afhangen van het inkomen van het slachtoffer van een dodelijk ongeval. De vaste vergoeding zal in bepaalde gevallen groter zijn dan wat het slachtoffer had kunnen verkrijgen door een gemeenrechtelijke vordering in te stellen tegen de dader van de fout die het ongeval heeft veroorzaakt en, in andere gevallen, minder groot.

De financiering van het systeem van de vaste vergoeding wordt gewaarborgd door de werkgevers, die sinds 1971 verplicht zijn een verzekering inzake arbeidsongevallen te sluiten en de kosten van de premies te dragen. De bekommernis om de financiële last die hiervan het gevolg is niet te verzwaren door een eventuele gemeenrechtelijke vergoedingsverplichting, heeft de wetgever ertoe gebracht de gevallen te beperken waarin de werkgever burgerlijk aansprakelijk kan worden gesteld.

Hiermede rekening houdend oordeelde het grondwettelijk hof in haar arrest 7/2008 van 17 januari 2008 dat de regels inzake vergoeding van arbeidsongevallen een geheel vormen, en dat de maatregel, die erin bestaat slachtoffers en hun rechthebbenden die aanspraak kunnen maken op vaste vergoedingen, zoals beoogd in de artikelen 12 tot 17 van die wet, de mogelijkheid te ontnemen een gemeenrechtelijke aansprakelijkheidsvordering in te stellen tegen de persoon die aansprakelijk is voor het arbeidsongeval, behoudens tegen de in artikel 46, § 1, van de wet van 10 april 1971 vermelde personen, niet onevenredig is.

Om dezelfde reden is het volgens het grondwettelijk hof niet kennelijk onredelijk dat een derde die samen met een werkgever aansprakelijk wordt gesteld voor een arbeidsongeval, en tegen wie de arbeidsongevallenverzekeraar een rechtsvordering instelt tot beloop van de krachtens artikel 46, § 2, eerste lid, gedane vergoedingen, behoudens de in de in het geding zijnde bepaling vermelde gevallen, geen rechtsvordering kan instellen tegen de werkgever tot betaling van het deel van de schade waarvoor die aansprakelijk is.

Bij het regelen van de gevolgen van arbeidsongevallen had de wetgever niet als enige bekommernis de arbeidsverhoudingen niet te verstoren. De in het geding zijnde bepaling beoogt tevens de financiële last die werkgevers dragen door het betalen van de premies voor de verplichte arbeidsongevallenverzekering, niet te verzwaren door een eventuele gemeenrechtelijke vergoedingsverplichting.

Indien de derde aansprakelijke een rechtsvordering zou kunnen instellen tegen de werkgever ten belope van het deel van de schade waarvoor die werkgever aansprakelijk zou zijn, komt de doelstelling van de wetgever in het gedrang.

In het opzet van de wet dekt de arbeidsongevallenverzekering overigens niet het risico van de werkgever, maar het risico dat de werknemer loopt ten gevolge van een arbeidsongeval. De arbeidsongevallenverzekering wordt dus een verzekering die de werkgever moet aangaan ten behoeve van zijn werknemers. De aansprakelijkheid van de werkgever komt daarbij niet meer aan de orde.



toepassingen:

- het arbeidsongeval en de plotse gebeurtenis

- tijdens de normale arbeidsuren en op de plaats van het werk, maar ook, tijdens de pauze, tijdens evenementen georganiseerd door de werkgever, op weg van en naar het werk, bij carpooling op weg naar het werk, tijdens het ophalen van de kinderen of het doen van een boodschap op weg nar of van het werk, op weg naar een beroepsopleiding, tijdens binnenlandse of buitenlandse zendingen; niet tijdens een schorsingsperiode, maar wel wanneer tijdens de schorsing van de arbeidsovereenkomst in opdracht van de werkgever wordt gehandeld (bijvoorbeeld tijdens het traject naar de controlearts).

De fout van de werknemer, zelfs niet de grove onvoorzichtigheid of roekeloos gedrag, sluit de toepassing van de arbeidsongevallenwet niet uit. Enkel opzet sluit de toepassing van de regeling inzake arbeidsongevallen uit.

Daden van agressie, vechtpartijen, intoxicatie, dronkenschap, zelfmoord(pogingen), aanranding en ongewenst seksueel gedrag op het werk sluiten de toepassing van de arbeidsongevallenwet mits deze feiten een band hebben met de uitvoering van de arbeidsovereenkomst.

BEGRIP ‘ARBEIDSONGEVAL OPZETTELIJK VEROORZAAKT DOOR DE GETROFFENE’: CASSATIE ARREST VAN 25 NOVEMBER 2002
Krachtens artikel 48, eerste lid, van de Arbeidsongevallenwet van 10 april 1971, zijn de bij deze wet bepaalde vergoedingen niet verschuldigd wanneer het ongeval door de getroffene opzettelijk is veroorzaakt.

Het cassatiearrest van 25 november 2002 heeft aan het Hof de gelegenheid
gegeven het begrip “arbeidsongeval opzettelijk veroorzaakt door de getroffene” te verduidelijken naar aanleiding van een bijzonder geval.
Bij het verlaten van de werkplaats ontstond ruzie tussen twee werknemers. Na een vechtpartij zette één van de protagonisten het op een lopen, achternagezeten door de andere.

De eerste werknemer viel en werd door de tweede ingehaald. De tweede werknemer verwondde de eerste ernstig met een messteek in de rug. De feitenrechters hadden vastgesteld dat het ongeval bestond uit de messteek toegediend aan het slachtoffer door zijn werkmakker.

Zij hadden vervolgens aangenomen dat het slachtoffer de ruzie opzettelijk veroorzaakt had en op die grond zijn vordering tot schadevergoeding afgewezen.
Volgens een klassieke leer is een arbeidsongeval opzettelijk veroorzaakt door de getroffene wanneer hij het ongeval heeft gewild, zelfs wanneer hij niet de gevolgen daarvan heeft gewild (Cass. 16 februari 1987, A.C. 1986-87, nr. 357, met conclusie van advocaat-generaal Lenaerts.). 

Het ongeval, dit is de plotselinge gebeurtenis – volgens de vaststellingen van de bestreden beslissing de messteek – moet evenwel worden onderscheiden van de feitelijke context waarin het ongeval voorvalt – het “vage kader van de feitelijke omstandigheden” zoals het openbaar ministerie dit uitdrukte, in dit geval de ruzie.

In casu was het voor de toepassing van de Arbeidsongevallenwet dan ook zonder belang dat het slachtoffer opzettelijk de ruzie had veroorzaakt aangezien die niet samenviel met het ongeval zelf.



TRAJECTEN GELIJKGESTELD MET DE WEG NAAR EN VAN HET WERK: CASSATIE ARREST VAN 13 JANUARI 2003

Een secretaresse, tewerkgesteld bij een kantoor van fiscale raadgevers, had op zodanige wijze van haar belangstelling en bekwaamheid voor de technische aspecten van haar werk doen blijken dat de werkgever haar ertoe had aangemoedigd een vervolmakingcursus in fiscaal management te volgen. De werkgever had het inschrijvingsgeld betaald en kwam haar op het vlak van de organisatie van het werk tegemoet zodat zij haar werk met haar studie kon
combineren. Zo werd haar toegestaan het examen thuis voor te bereiden. Toen zij zich in de namiddag naar het examen begaf, werd zij het slachtoffer van een verkeersongeval.

De feitenrechters oordeelden dat de partijen waren overeengekomen dat de cursus, hoewel de werkneemster niet ertoe verplicht werd die te volgen, een deel uitmaakte van de beroepsarbeid. Het traject dat de secretaresse aflegde op het ogenblik van het ongeval stond aldus in rechtstreeks verband met de uitvoering van de arbeidsovereenkomst.

Voor het Hof betwistte de verzekeraar dat met toepassing van artikel 8, § 2, van de Arbeidsongevallenwet van 10 april 1971 de toepassingsvoorwaarden van artikel 8, § 2, 2°, konden worden uitgebreid. Deze laatste bepaling stelt met de weg naar en van het werk gelijk het traject dat de werknemer aflegt van de plaats waar hij werkt – en niet zijn verblijfplaats – naar de plaats waar hij leergangen volgt met het oog op zijn beroepsopleiding.

De verzekeraar voerde eveneens aan dat opdat er tussen die leergangen en die overeenkomst een rechtstreeks verband zou bestaan, de werknemer krachtens de overeenkomst verplicht moet zijn de in artikel 8 ,§ 2, 2°, bedoelde leergangen te volgen.

Artikel 8, § 2, van de wet van 10 april 1971 betreffende de arbeidsongevallen geeft een opsomming van de trajecten die met de weg naar en van het werk worden gelijkgesteld.

Het gebruik van de term “onder meer” duidt aan dat de opsomming in deze bepaling niet limitatief is. In het arrest van 13 januari 2003 wijst het Hof erop dat enerzijds de trajecten die in rechtstreeks verband staan met de uitvoering van de arbeidsovereenkomst worden gelijkgesteld met de weg naar en van het werk en dat anderzijds niet alleen trajecten afgelegd door een werknemer om een verplichting te vervullen die voortvloeit uit de arbeidsovereenkomst, maar ook trajecten die hij aflegt om een daaruit voortvloeiend recht uit te oefenen, een dergelijk rechtstreeks verband vertonen.

Zoals ook het openbaar ministerie in zijn conclusie onderstreepte, kan deze oplossing worden afgeleid uit de gevallen die uitdrukkelijk worden bepaald sub 5 en 11 van artikel 8, § 2, van de Arbeidsongevallenwet. Deze gevallen betreffen immers trajecten die de werknemer aflegt enerzijds om tijdens de opzeggingstermijn en binnen de grenzen vastgesteld door de wet, een nieuwe betrekking te zoeken en anderzijds om als vakbondsafgevaardigde syndicale vormingslessen te volgen. Deze laatste bepaling betreft het traject gevolgd van de verblijfplaats naar het vormingscentrum en omgekeerd.

HET NORMALE TRAJECT INZAKE ARBEIDSONGEVAL OP DE WEG NAAR EN VAN HET WERK: CASSATIE ARREST VAN 27 JANUARI 2003

Een werknemer werd het slachtoffer van een gewelddaad toen hij zich die dag een tweede maal van zijn woonplaats naar zijn werk begaf. Hij had immers zijn wagen naar huis gebracht omdat zijn zwangere partner die nodig had alvorens zich opnieuw naar zijn werk te begeven.

De verzekeraar betwistte dat het tweede traject onder de noemer “normale weg naar het werk” kon vallen vermits dit tweede traject niet kon worden verantwoord op grond van overmacht of door de uitvoering van de arbeidsovereenkomst.

Naar luid van artikel 8, § 1, tweede lid, van de Arbeidsongevallenwet van 10 april 1971 wordt onder “de weg naar en van het werk” verstaan, het normale traject dat de werknemer moet afleggen om zich van zijn verblijfplaats te begeven naar de plaats waar hij werkt, en omgekeerd.

Het normale traject om zich van zijn verblijfplaats naar het werk te begeven wordt, in de zin van deze bepaling, omschreven met inachtneming van ruimte en tijd. (Cass. 25 april 1994, A.C. 1994, nr. 196; 13 november 1995, A.C. 1995, nr. 490 en de noot van J.F.L. inBull. en Pas.). 

Het openbaar ministerie onderstreepte in zijn conclusie dat het begrip “normaal traject”, op die wijze gedefinieerd, niet uitsluit dat het traject verschillende malen wordt afgelegd teneinde de overeengekomen arbeid te verrichten. Dat is overigens normaal indien de arbeid “gespreid in de tijd” mag worden uitgevoerd. Het arrest van 27 januari 2003 beslist dus dat de feitenrechters, na vastgesteld te hebben dat de werknemer zijn werk “gespreid in de tijd” mocht uitvoeren, vermochten te oordelen dat de werknemer zich op de weg naar het werk bevond toen hij werd aangevallen.

OVERIGE TOEPASSINGEN

• Over zelfmoord en de toepassing van de arbeidsongevallenwet, zie R.W. 2006-2007, 1182. Zie ook zelfmoord en verzekering.

• Over arbeidsongeval en deskundigenonderzoek zie RABG 2007/13, 872 en volgende.

• De herziening van de graad van blijvende arbeidsongeschiktheid.

De graad van blijvende arbeidsongeschiktheid kan binnen een termijn van drie jaar worden herzien, mits er binnen deze termijn van drie jaar een vordering tot herziening wordt ingesteld. Deze termijn is een vervaltermijn van openbare orde en kan niet worden gestuit of geschorst, zie Arbh. Antwerpen, afdeling Hasselt, 22 september 2006, RABG 2007/13, 884 met noot.

• Gecombineerde aansprakelijkheidsgronden (de aansprakelijkheid van de werkgever, de WAM-verzekeraar bij een verkeersongeval en de arbeidsongevallen, zie RABG 2007/13, 896;

• Ingevolge artikel 42 derde lid van de wet op de arbeidsongevallen is er van rechtswege intrest verschuldigd op uitkeringen vanaf de datum van opeisbaarheid, zowel voor de loonvervangende uitkering als voor de terugbetaling van kosten: Cass 19 februari 2007, RABG, 2007/13, 900.

verlies van inkomsten uit zwartwerk is geen vergoedbare schade

De Wet

10 APRIL 1971. - Arbeidsongevallenwet.
(NOTA : art. 62 gewijzigd bij W 2004-12-27/30, art. 154, 048; Inwerkingtreding : onbepaald)
(NOTA : wijzigingen met ingang op een onbepaalde datum bij W 2006-07-13/68, 052; Inwerkingtreding : onbepaald)
(NOTA : Raadpleging van vroegere versies vanaf 08-07-1981 en tekstbijwerking tot 28-07-2006)

Publicatie : 24-04-1971
Inwerkingtreding : 01-01-1972 *** onbepaald (ART. (A106))

HOOFDSTUK I. _ Inleidende bepalingen.

Eerste Afdeling. _ Toepassingsgebied.

Artikel 1. Deze wet vindt toepassing op alle personen die als werkgever, werknemer of daarmee gelijkgestelde, geheel of gedeeltelijk vallen onder:
1° de wet van 27 juni 1969 tot herziening van de besluitwet van 28 december 1944, betreffende de maatschappelijke zekerheid der arbeiders;
2° (opgeheven) <W 2002-12-24/31, art. 162, 043; Inwerkingtreding : 01-01-2003>
3° de besluitwet van 7 februari 1945, betreffende de maatschappelijke veiligheid van de zeelieden ter koopvaardij.

Art. 2. Deze wet vindt eveneens toepassing op de reders die hun eigen schip exploiteren; zij worden geacht zowel werkgever als werknemer te zijn.

Art. 3. De Koning kan:
1° volgens de nadere regelen die Hij bepaalt de toepassing van deze wet uitbreiden tot andere categorieën van personen; de Koning kan tevens de persoon aanduiden die als werkgever wordt beschouwd;
2° bijzondere regelen vaststellen in verband met de toepassing van deze wet op bepaalde categorieën van personen.

Art. 4. Deze wet vindt geen toepassing op :
1° de personen op wie de wet van 3 juli 1967, betreffende de schadevergoeding voor <arbeidsongevallen>, ongevallen op de weg naar en van het werk en voor de beroepsziekten in de overheidssektor toepasselijk wordt verklaard;
2° de militairen en de daarmee gelijkgestelden die vallen onder de wetten op de vergoedingspensioenen, gecoordineerd d.d. 5 oktober 1948;
(3° de personen die zich in een statutair verband bevinden met N.M.B.S. Holding;) <KB 2004-10-18/32, art. 20, 047 ; Inwerkingtreding : 01-01-2005>
(4° de lokale verkozenen bedoeld in artikel 19, § 4, van de nieuwe gemeentewet;) <W 2000-08-12/62, art. 119, 033; Inwerkingtreding : 08-10-2000>
(5° de voorzitters van openbare centra voor maatschappelijk welzijn en hun vervangers bedoeld in (artikel 37quater) van de wet van 29 juni 1981 houdende de algemene beginselen van de sociale zekerheid voor werknemers.) <W 2001-03-23/31, art. 12, 036; Inwerkingtreding : 01-04-2001> <Erratum, zie B.St. 16.05.2001, p. 16012>

Art. 5. Voor de toepassing van deze wet worden gelijkgesteld met:
1° werknemers: de personen die daarmee worden gelijkgesteld voor de toepassing van de in artikel 1 bedoelde wetten en de personen tot wie de Koning de toepassing van onderhavige wet uitbreidt ter uitvoering van artikel 3;
2° werkgevers: de personen die onder 1° bedoelde personen te werk stellen;
3° een arbeidsovereenkomst: de arbeidsverhoudingen tussen de met werkgevers en werknemers gelijkgestelde personen;
4° een onderneming: de inrichtingen van de met werkgevers gelijkgestelde personen.

Art. 6. § 1. De nietigheid van de arbeidsovereenkomst kan niet worden ingeroepen ten aanzien van de toepassing van deze wet.
§ 2. Elke overeenkomst strijdig met de bepalingen van deze wet is van rechtswege nietig.
(§ 3. De rechter ziet bij uitspraak over de rechten van de getroffene en zijn rechthebbenden ambtshalve na of de bepalingen van deze wet nageleefd worden.) <W 07-07-1978, art. 1>

Afdeling 2. _ Begripsomschrijving.

Art. 7. Voor de toepassing van deze wet wordt als <arbeidsongeval> aangezien elk ongeval dat een werknemer tijdens en door het feit van de uitvoering van de arbeidsovereenkomst overkomt en dat een letsel veroorzaakt.
Het ongeval overkomen tijdens de uitvoering van de overeenkomst wordt, behoudens tegenbewijs, geacht als overkomen door het feit van de uitvoering van die overeenkomst.

Art. 8. § 1. Wordt eveneens als <arbeidsongeval> aangezien het ongeval dat zich voordoet op de weg naar en van het werk.
Onder de weg naar en van het werk wordt verstaan het normale trajekt dat de werknemer moet afleggen om zich van zijn verblijfplaats te begeven naar de plaats waar hij werkt, en omgekeerd. (Het traject blijft normaal indien de werknemer de nodige en redelijkerwijze te verantwoorden omwegen maakt :
1° langs de verschillende verblijfs- en arbeidsplaatsen of op- en afstapplaatsen om zich, in het kader van gemeenschappelijk woon-werkverkeer, samen met een of meer andere personen met een of meer andere personen met een voertuig te verplaatsen;
2° met het oog op het wegbrengen of ophalen van de kinderen naar of van de kinderopvangplaats of de school.) <W 1991-07-12/33, art. 1, 019; Inwerkingtreding : 06-10-1991>
De werknemer wordt geacht zich eveneens op de plaats waar hij werkt te bevinden, wanneer hij onder meer:
1° aldaar, zelfs buiten de arbeidsuren, met de uitdrukkelijke of stilzwijgende toelating van de werkgever een opdracht als vakbondsafgevaardigde of vertegenwoordiger van de werknemers vervult;
2° een vergadering van de ondernemingsraad of het veiligheidscomité bijwoont;
3° met de uitdrukkelijke of stilzwijgende toelating van de werkgever vormingslessen bijwoont welke tijdens de normale arbeidsuren plaatshebben.
Het trajekt van of naar de verblijfplaats begint zodra de werknemer de dorpel van zijn hoofd- of tweede verblijf verlaat en eindigt zodra deze weer overschreden wordt.
§ 2. Met weg naar en van het werk wordt (onder meer) gelijkgesteld het trajekt afgelegd: <W 1981-07-22/01, art. 1, 1°, 003>
1° van de plaats waar hij werkt naar de plaats waar hij zijn eetmaal neemt of het zich aanschaft, en omgekeerd;
2° van de plaats waar hij werkt naar de plaats waar hij leergangen volgt met het oog op zijn beroepsopleiding en van die plaats naar zijn verblijfplaats;
3° van de plaats waar hij werkt in uitvoering van een arbeidsovereenkomst met een werkgever, naar de plaats waar hij zal werken in uitvoering van een arbeidsovereenkomst met een andere werkgever;
4° van de plaats waar hij werkt naar de plaats waar hij zijn loon of het daarmee overeenstemmende bedrag in speciën geheel of gedeeltelijk int, en omgekeerd;
5° om tijdens de opzeggingstermijn, binnen de grenzen vastgesteld door de wetgeving op de arbeidsovereenkomsten en met toestemming van de werkgever een nieuwe betrekking te zoeken;
6° om zich, zelfs buiten de werkuren, van zijn verblijfplaats of van de plaats waar hij aan het werk is naar zijn vroegere werkgever te begeven met het oog op het afgeven of het afhalen van bescheiden opgelegd door de sociale wetgeving, klederen of werkgerief, en omgekeerd;
7° van de aanwervingsplaats naar de plaats waar het werk dient te worden uitgevoerd door de werknemer in dienst van ondernemingen voor het laden, lossen en behandelen van waren in de havens, in de opslagplaatsen en de stations en van de werkgevers die zich bezighouden met scheepsherstelling, als vooraf geen arbeidsovereenkomst is gesloten;
8° door de zeelieden met het oog op hun aanmonstering van het aanwervingsbureau voor zeelieden naar het waterschoutsambt;
9° van de plaats waar de huisarbeider grondstoffen of gedeeltelijk afgewerkte produkten bewerkt die een werkgever hem heeft toevertrouwd naar de plaats waar hij die grondstoffen of produkten afhaalt of aflevert, en omgekeerd.
10° (van de plaats waar de werknemer wegens het uitvoeren van een opdracht is of moet verblijven , naar de plaats waar hij zijn ontspanning neemt en omgekeerd , mits de werkgever het niet uitdrukkelijk verbood.) <W 1981-07-22/01, art. 1, 2°, 003>
(11°) door de werknemer die, in zijn hoedanigheid van vakbondsafgevaardigde of vertegenwoordiger van de werknemers, syndicale vormingslessen volgt, van zijn verblijfplaats of van zijn arbeidsplaats naar het vormingscentrum waar hij de lessen volgt, en omgekeerd.) <W 1989-12-22/31, art. 36, 015; Inwerkingtreding : 09-01-1990>

Art. 9. Wanneer de getroffene of zijn rechthebbenden benevens het bestaan van het letsel, een plotselinge gebeurtenis aanwijzen, wordt het letsel, behoudens tegenbewijs, vermoed door een ongeval te zijn veroorzaakt.

HOOFDSTUK II. _ Schadeloosstelling.

Afdeling I. _ Dodelijk <arbeidsongeval>.

Art. 10. Wanneer de getroffene ingevolge het <arbeidsongeval> overlijdt, wordt een vergoeding voor begrafeniskosten toegekend die gelijk is aan dertigmaal het gemiddelde dagloon. In geen geval mag die vergoeding evenwel minder bedragen dan het bedrag van de overeenkomstige vergoeding dat, op de dag van het overlijden, wordt toegekend met toepassing van de wetgeving inzake de verplichte ziekte- en invaliditeitsverzekering.

Art. 11. Benevens de vergoeding voor begrafeniskosten draagt de (verzekeringsonderneming) de kosten voor het overbrengen van de overledene getroffene naar de plaats waar de familie haar overledene wenst te laten begraven; de (verzekeringsonderneming) zorgt tevens voor de overbrenging, met inbegrip van de vervulling van de administratieve formaliteiten. <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>

Art. 12. Wanneer de getroffene ten gevolge van het <arbeidsongeval> overlijdt, wordt een lijfrente, gelijk aan 30 pct. van diens basisloon, toegekend:
1° aan de echtgenoot die op het tijdstip van het ongeval noch uit de echt, noch van tafel en bed is gescheiden;
2° aan de echtgenoot die op het tijdstip van het overlijden van de getroffene noch uit de echt, noch van tafel en bed gescheiden is, op voorwaarde dat:
a) het huwelijk gesloten na het ongeval minstens één jaar vóór het overlijden van de getroffene plaatsvond of,
b) uit het huwelijk een kind is geboren of,
c) op het ogenblik van het overlijden een kind ten laste is waarvoor één van de echtgenoten kinderbijslag ontving.
De overlevende die uit de echt of van tafel en bed gescheiden is en die een wettelijk of conventioneel onderhoudsgeld genoot ten laste van de getroffene, heeft eveneens recht op de lijfrente als bedoeld in het eerste lid, zonder dat die rente meer mag bedragen dan het onderhoudsgeld.

Art. 13. <W 1996-04-29/32, art. 2, 023; Inwerkingtreding : 13-06-1979> § 1. De kinderen van de getroffene, die wees zijn van vader of moeder, ontvangen elk een rente die gelijk is aan 15 % van het basisloon zonder dat het totaal 45 % van dit loon mag overschrijden.
§ 2. De kinderen van de echtgenoot van de getroffene, die wees zijn van vader of moeder, ontvangen elk een rente die gelijk is aan 15 % van het basisloon zonder dat het totaal 45 % van dit loon mag overschrijden (indien ze geboren of verwekt zijn) op het ogenblik van het overlijden van de getroffene. <W 2006-07-13/68, art. 46, 052; Inwerkingtreding : 01-09-2006>
§ 3. De bij § 1 en § 2 bedoelde kinderen, die wees zijn van vader en moeder, ontvangen elk een rente die gelijk is aan 20 % van het basisloon zonder dat het totaal 60 % van dit loon mag overschrijden.
(§ 4. Kinderen van wie de afstamming slechts ten aanzien van één van hun ouders vaststaat, worden voor de toepassing van dit artikel met wezen gelijkgesteld.
§ 5. (opgeheven) <W 2006-07-13/68, art. 46, 052; Inwerkingtreding : 01-09-2006>
§ 6. De rente die bij toepassing van § 2 en § 3 wordt toegekend aan de kinderen van de echtgenoot van de getroffene, wordt verminderd met het bedrag van de rente die aan voornoemde kinderen wegens een ander dodelijk <arbeidsongeval> wordt toegekend. Het totaal bedrag van de aldus verminderde rente en van de andere rente mag evenwel niet lager zijn dan het bedrag van de rente toegekend aan de kinderen van de getroffene.

Art. 14. § 1. De kinderen die vóór het overlijden door één persoon zijn geadopteerd ontvangen een rente die voor ieder kind gelijk is aan 20 pct. van het basisloon van de overleden adoptant, zonder dat het totaal 60 pct. van dit loon mag overschrijden.
§ 2. De kinderen die door twee personen zijn geadopteerd ontvangen voor ieder kind, een rente gelijk aan:
a) 15 pct. van het basisloon zo één van de adoptanten de andere overleeft, zonder dat het totaal 45 pct. van dit loon mag overschrijden;
b) 20 pct. van het basisloon zo één van de adoptanten vóór-overleden is, zonder dat het totaal 60 pct. van dit loon mag overschrijden.
§ 3. De geadopteerden die overeenkomstig de bepalingen van artikel 365 van het Burgerlijk Wetboek rechten kunnen doen gelden in hun oorspronkelijke familie en in hun adoptieve familie, mogen de rechten, waarop zij in elke van deze families aanspraak kunnen maken, niet samenvoegen. Zij mogen echter kiezen tussen de rente, waarop zij recht hebben in hun oorspronkelijke of in hun adoptieve familie. De geadopteerden kunnen steeds op hun keuze terugkomen wanneer zich in hun oorspronkelijke of in hun adoptieve familie een nieuw ongeval met dodelijke afloop voordoet.
§ 4. (Ingeval van samenloop van de belangen van de geadopteerde kinderen met die van de andere kinderen mag de rente toegekend aan de geadopteerde kinderen niet hoger zijn dan deze toegekend aan de andere kinderen.) <W 1996-04-29/32, art. 3, 023; Inwerkingtreding : 13-06-1979>
§ 5. De bepalingen van dit artikel vinden eveneens toepassing in de gevallen bedoeld bij artikel 355 van het Burgerlijk Wetboek.

Art. 15. § 1. (De vader en de moeder van de getroffene die op het tijdstip van het overlijden noch echtgenoot, noch rechthebbende kinderen nalaat, ontvangen ieder een lijfrente gelijk aan 20 % van het basisloon.
Laat de getroffene op het tijdstip van het overlijden een echtgenoot zonder rechthebbende kinderen na, dan is de rente voor ieder van de in het vorige lid bedoelde rechtverkrijgenden gelijk aan 15 % van het basisloon.
De adoptanten hebben dezelfde rechten als de ouders van de getroffene.
(lid 4 opgeheven) <W 2006-07-13/68, art. 47, 052; Inwerkingtreding : 01-09-2006>
§ 2. Bij vóóroverlijden van de vader of de moeder van de getroffene ontvangt ieder van de bloedverwanten in opgaande lijn van de vóóroverledene een rente gelijk aan:
a) 15 pct. van het basisloon zo er noch echtgenoot noch rechthebbende kinderen zijn;
b) 10 pct. van het basisloon zo er een echtgenoot zonder rechthebbende kinderen is.

Art. 16. De kleinkinderen van de getroffene die geen rechthebbende kinderen nalaat, ontvangen, zo hun vader of hun moeder overleden is, een rente voor ieder van hen gelijk aan 15 pct. van het basisloon, zonder dat het totaal 45 pct. van dit loon mag overschrijden.
Zo hun vader en moeder overleden zijn ontvangen zij een rente voor ieder van hen gelijk aan 20 pct. van het basisloon, zonder dat het totaal 60 pct. van dit loon mag overtreffen.
Indien er rechthebbende kinderen zijn, hebben de kleinkinderen, die wees van vader of moeder zijn, bij staken, gelijke rechten als de kinderen; de rente toegekend aan elke staak van kleinkinderen wordt op 15 pct. bepaald en bij hoofden verdeeld.
Zo de kleinkinderen bedoeld in voorgaand lid wees van vader en moeder zijn, wordt de rente per staak gebracht op 20 pct.
De rente toegekend aan de kleinkinderen wordt verminderd met het bedrag van de rente die aan voornoemde kleinkinderen wegens een ander <arbeidsongeval> werd toegekend.
(Met kleinkinderen worden gelijkgesteld, voor zover zij nog niet gerechtigd zijn op rente wegens hetzelfde dodelijk <arbeidsongeval>, de kinderen waarvoor uit hoofde van de prestaties van de getroffene of van de echtgenoot kinderbijslag werd genoten, zelfs zo hun vader en moeder nog in leven zijn. Laat de getroffene geen rechthebbende kinderen na, dan ontvangt ieder van hen een rente gelijk aan 15 % van het basisloon, zonder dat het totaal 45 % van het basisloon mag overschrijden. Indien de getroffene rechthebbende kinderen of kleinkinderen nalaat, worden de met kleinkinderen gelijkgestelde kinderen geacht een staak te vormen. De rente toegekend aan deze staak wordt bepaald op 15 % en wordt verdeeld per hoofd.) <W 1996-04-29/32, art. 5, 023; Inwerkingtreding : 10-05-1996>

Art. 17. De broeders en zusters van de getroffene die geen andere rechthebbenden nalaat ontvangen ieder een rente gelijk aan 15 pct. van het basisloon, zonder dat het totaal 45 pct. van dit loon mag overschrijden.

Art. 17bis. <Ingevoegd bij W 2006-07-13/68, art. 48; Inwerkingtreding : 01-09-2006> Zo de afstamming vastgesteld wordt na het overlijden van de getroffene en indien deze afstamming een invloed heeft op de rechten van andere rechthebbenden, heeft ze pas uitwerking voor de toepassing van deze afdeling vanaf de dag waarop de definitieve beslissing die de afstamming vaststelt, aan de verzekeringsonderneming wordt betekend.
Indien de rechten van andere rechthebbenden door een overeenkomst of een gerechtelijke beslissing werden vastgesteld, wordt de wijziging van deze rechten door een nieuwe overeenkomst of door een nieuwe gerechtelijke beslissing vastgesteld.

Art. 18. Indien er meer dan drie rechthebbenden, bedoeld in de artikelen 13, 14, 16 of 17 zijn, wordt het bedrag van 15 pct. of 20 pct. voor elke rechthebbende verminderd door het te vermenigvuldigen met een breuk, waarvan de teller gelijk is aan 3 en de noemer gelijk aan het aantal rechthebbenden.
De maximumbedragen van 45 pct. en 60 pct. blijven toepasselijk op al de rechthebbenden samen, zolang hun aantal niet beneden drie daalt. Blijven er niet meer dan twee rechthebbenden over, dan heeft ieder recht op een rente van 15 pct. of 20 pct.
(Voor de toepassing van dit artikel wordt elke staak als een eenheid beschouwd in het geval bedoeld in artikel 16, derde, vierde en zesde lid.) <W 1996-04-29/32, art. 6, 023; Inwerkingtreding : 10-05-1996>

Art. 19. De kinderen, kleinkinderen, broeders en zusters ontvangen een rente zolang zij gerechtigd zijn op kinderbijslag en in ieder geval tot hun 18 jaar.
De rente is verschuldigd tot op het einde van de maand waarin het recht vervalt.
(Onverminderd de bepalingen van het eerste en tweede lid, ontvangen de gehandicapte kinderen, kleinkinderen, broers en zusters een rente overeenkomstig de voorwaarden bepaald door de Koning. De Koning bepaalt eveneens de wijze waarop de ontoereikendheid van de vermindering van de lichamelijke of geestelijke geschiktheid van deze rechthebbenden wordt vastgesteld.) <W 1989-12-22/31, art. 37, 015; Inwerkingtreding : 01-07-1987>

Art. 20. De bloedverwanten in de opgaande lijn, de kleinkinderen en de broeders en zusters ontvangen de rente alleen wanneer zij rechtstreeks voordeel uit het loon van de getroffene haalden. Worden als zodanig aangezien degenen die onder hetzelfde dak woonden.
Is de getroffene een leerling die geen loon genoot, dan hebben bovenvermelde personen niettemin recht op de rente zo zij onder hetzelfde dak woonden.

Art. 20bis. <KBN285 1984-03-31/37, art. 1, 008> Voor de bloedverwanten in opgaande lijn is de rente verschuldigd tot op het ogenblik waarop de getroffene de leeftijd van 25 jaar zou bereikt hebben, tenzij zij het bewijs leveren dat de getroffene voor hen de belangrijkste kostwinner was.

Art. 21. De bij de artikelen 12 tot 17 bedoelde renten zijn verschuldigd vanaf de dag van het overlijden van de getroffene.

Afdeling II _ Arbeidsongeschiktheid.

Art. 22. Wanneer het ongeval een tijdelijke en algehele arbeidsongeschiktheid veroorzaakt, heeft de getroffene, vanaf de dag die volgt op het begin van die arbeidsongeschiktheid, recht op een dagelijkse vergoeding gelijk aan 90 pct. van het (gemiddeld dagbedrag). <KB 2002-11-05/43, art. 10, 042; Inwerkingtreding : 01-01-2003>
Voor de dag waarop het ongeval zich voordoet of de arbeidsongeschiktheid aanvangt, is de vergoeding gelijk aan het normaal dagloon, verminderd met het loon dat de getroffene eventueel heeft verdiend.

Art. 23. (Ingeval de tijdelijke arbeidsongeschiktheid gedeeltelijk is of wordt, kan de (verzekeringsonderneming) aan de werkgever vragen de mogelijkheid van een wedertewerkstelling te onderzoeken, hetzij in het beroep dat de getroffene voor het ongeval uitoefende, hetzij in een passend beroep dat voorlopig aan de getroffene kan worden opgedragen. De wedertewerkstelling kan slechts gebeuren na een gunstig advies van de arbeidsgeneesheer wanneer dit advies voorgeschreven wordt in het algemeen reglement voor de arbeidsbescherming of wanneer de getroffene zichzelf niet geschikt acht om het werk te hervatten.) <W 1990-12-29/30, art. 107,a), 017; Inwerkingtreding : 19-01-1991> <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
(lid 2 opgeheven) <W 1990-12-29/30, art. 107,b), 017; Inwerkingtreding : 19-01-1991>
Indien de getroffene de wedertewerkstelling aanvaardt, heeft hij recht op een vergoeding die gelijk is aan het verschil tussen het loon verdiend vóór het ongeval en het loon dat hij ingevolge zijn wedertewerkstelling ontvangt.
De getroffene geniet, tot de dag van zijn volledige wedertewerkstelling of van de consolidatie, de vergoeding voor tijdelijke, algehele arbeidsongeschiktheid:
1° wanneer hij niet opnieuw te werk wordt gesteld maar zich onderwerpt aan een behandeling, die hem met het oog op zijn wederaanpassing wordt voorgesteld;
2° wanneer hij niet opnieuw aan het werk wordt gesteld en hem geen behandeling met het oog op zijn wederaanpassing wordt voorgesteld;
3° wanneer hij de hem aangeboden wedertewerkstelling of de voorgestelde behandeling om een geldige reden weigert of stopzet.
Ingeval de getroffene zonder geldige reden de hem aangeboden wedertewerkstelling weigert of voortijdig verlaat, heeft hij recht op een vergoeding die overeenstemt met zijn graad van arbeidsongeschiktheid, berekend naar zijn arbeidsmogelijkheden in zijn oorspronkelijk of voorlopig aangeboden beroep.
Ingeval de getroffene zonder geldige redenen de behandeling die hem met het oog op zijn wederaanpassing wordt voorgesteld, weigert of voortijdig verlaat, dan heeft hij recht op een vergoeding die overeenstemt met zijn graad van arbeidsongeschiktheid, berekend naar zijn arbeidsmogelijkheden in zijn oorspronkelijk beroep of in een voorlopig beroep dat hem op de wijze bepaald in het eerste lid, schriftelijk toegekend wordt voor het geval hij de behandeling zou volgen.
(lid 7 opgeheven) <W 1990-12-29/30, art. 107,b), 017; Inwerkingtreding : 19-01-1991>
Gedurende de tijd nodig om de procedure van wedertewerkstelling, beschreven in dit artikel, te volgen heeft de getroffene recht op vergoeding voor tijdelijke algehele arbeidsongeschiktheid.

Art. 23bis. <W 1985-07-17/39, art. 1, 011> Onverminderd de bepalingen van artikel 39 worden na een termijn van drie maanden, te rekenen van de dag van het ongeval, de vergoedingen bedoeld bij de artikelen 22 en 23, aangepast aan het indexcijfer der consumptieprijzen, overeenkomstig de bepalingen van de wet van 2 augustus 1971 houdende inrichting van een stelsel waarbij de wedden, lonen, pensioenen, toelagen en tegemoetkomingen ten laste van de Openbare Schatkist, sommige sociale uitkeringen, de bezoldigingsgrenzen waarmede rekening dient gehouden bij de berekening van sommige bijdragen van de sociale zekerheid der arbeiders, alsmede de verplichtingen op sociaal gebied opgelegd aan de zelfstandigen, aan het indexcijfer van de consumptieprijzen worden gekoppeld.
Voor de toepassing van het voorgaande lid, wordt de dagelijkse vergoeding gekoppeld aan de spilindex die op de datum van het ongeval van kracht is bij toepassing van artikel 4, § 1, van de voornoemde wet van 2 augustus 1971.

Art. 24. (Indien de verzekeringsonderneming de getroffene genezen verklaart zonder blijvende arbeidsongeschiktheid bij een tijdelijke arbeidsongeschiktheid van meer dan zeven dagen, geeft de verzekeringsonderneming van deze beslissing aan de getroffene kennis volgens de nadere regels bepaald door de Koning. Indien de tijdelijke arbeidsongeschiktheid meer dan dertig dagen bedraagt, wordt de beslissing van de verzekeringsonderneming tot genezenverklaring zonder blijvende arbeidsongeschiktheid van de getroffene gestaafd door een medisch getuigschrift opgesteld door een geneesheer geraadpleegd door de getroffene of door de raadsgeneesheer van de verzekeringsonderneming volgens het model bepaald door de Koning. Indien de getroffene zonder kennisgeving van een geldige reden en na een aangetekende ingebrekestelling door de verzekeringsonderneming afwezig blijft op het onderzoek bij de raadsgeneesheer van de verzekeringsonderneming, kan de verzekeringsonderneming de getroffene in kennis stellen van zijn beslissing tot genezenverklaring.) <W 2002-12-24/31, art. 135, 043; Inwerkingtreding : 31-12-2002>
Indien de arbeidsongeschiktheid blijvend is of wordt, vervangt een jaarlijkse vergoeding van 100 pct. berekend op het basisloon en de graad van de ongeschiktheid, de dagelijkse vergoeding vanaf de dag waarop de ongeschiktheid een bestendig karakter vertoont; dit vertrekpunt wordt vastgesteld bij een overeenkomst tussen partijen of bij een in kracht van gewijsde gegane beslissing.
(In afwijking op de bepalingen van het vorig lid wordt deze jaarlijkse vergoeding verminderd met 50 pct., indien de graad van ongeschiktheid minder dan 5 pct. bedraagt en met 25 pct. verminderd indien de graad van ongeschiktheid 5 pct. of meer, maar minder dan 10 pct. bedraagt.) <KBN285 1984-03-31/37, art. 2, 008>
(Indien de toestand van de getroffene volstrekt de geregelde hulp van een ander persoon vergt, kan hij aanspraak maken op een bijkomende jaarlijkse vergoeding, die vastgesteld wordt in functie van de noodzakelijkheid van deze hulp op basis van het gewaarborgd gemiddeld maandelijks minimumloon zoals het op het ogenblik dat de ongeschiktheid een bestendig karakter vertoont, is vastgesteld bij een collectieve arbeidsovereenkomst die afgesloten is in de Nationale Arbeidsraad voor een voltijdse werknemer die minstens eenentwintig en een half jaar oud is en die ten minste zes maanden anciënniteit heeft in de onderneming die hem tewerkstelt.) <W 2006-07-13/68, art. 49, 052; Inwerkingtreding : 01-09-2006>
(Het jaarlijks bedrag van deze bijkomende vergoeding mag het bedrag van het gewaarborgd gemiddeld maandelijks minimumloon, vermenigvuldigd met 12, niet overschrijden.) <W 1989-12-22/31, art. 38, 015; Inwerkingtreding : 09-01-1990>
(Als het gebruik van een prothese of een orthopedisch toestel dat ten laste genomen wordt door de verzekeringsonderneming en waarin niet voorzien werd op het ogenblik van de regeling van het <arbeidsongeval>, een weerslag heeft op de graad van behoefte aan de geregelde hulp van een ander persoon, kan deze graad herzien worden door een overeenkomst tussen partijen of door een in kracht van gewijsde gegane beslissing, zelfs na het verstrijken van de termijn bedoeld in artikel 72.) <W 2006-07-13/68, art. 49, 052; Inwerkingtreding : 01-09-2006>
(Bij opneming van de getroffene, ten laste van de (verzekeringsonderneming), in een (ziekenhuis zoals omschreven in artikel 2 van de bij koninklijk besluit van 7 augustus 1987 gecoördineerde wetgeving op de ziekenhuizen) is de vergoeding voor de hulp van derden, bedoeld in vorig lid, niet meer verschuldigd vanaf de 91e dag ononderbroken opneming.) <W 1990-12-29/30, art. 108, 017; Inwerkingtreding : 19-01-1991> <W 2000-08-12/62, art. 44, 033; Inwerkingtreding : 10-09-2000> <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; ED : 17-09-2001>
Bij het verstrijken van de herzieningstermijn, bedoeld bij artikel 72 wordt de jaarlijkse vergoeding door een lijfrente vervangen.

Art. 24bis. <Ingevoegd bij W 1990-12-29/30, art. 109, 017; Inwerkingtreding : 19-01-1991> Voor de ongevallen overkomen vóór 1 januari 1988 kan de vergoeding voor de hulp van derde door de (verzekeringsonderneming) op grond van artikel 24, (zevende) lid, slechts ingehouden worden tot het einde van de in artikel 72 bepaalde termijn. <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; ED : 17-09-2001> <W 2006-07-13/68, art. 50, 052; Inwerkingtreding : 01-09-2006>
Bij opneming van de getroffene ten laste van het Fonds in een (ziekenhuis zoals omschreven in artikel 2 van de wet op de ziekenhuizen gecoördineerd op 7 augustus 1987), na het einde van de in artikel 72 bedoelde termijn, zijn de indexatie of de vergoeding niet meer verschuldigd vanaf de 91e dag ononderbroken opneming en dit tot beloop van de vergoeding voor de hulp van derden bedoeld in artikel 24, vierde lid, verhoogd met de indexatie of de vergoeding voor deze verstrekking. <W 2000-08-12/62, art. 45, 033; Inwerkingtreding : 10-09-2000>
(Voor <arbeidsongevallen> die vóór 1 januari 1988 zijn overkomen, in geval van tenlasteneming door het Fonds, na het verstrijken van de in artikel 72 bedoelde termijn, van een prothese of een orthopedisch toestel waarin niet voorzien is op het ogenblik van de regeling van het <arbeidsongeval> en waarvan het gebruik een weerslag heeft op de graad van behoefte aan de geregelde hulp van een derde persoon, wordt het recht van de getroffene op de indexaanpassingen en bijslagen ten laste van het Fonds overeenkomstig de door de Koning bepaalde voorwaarden berekend in functie van deze weerslag.) <W 2006-07-13/68, art. 50, 052; Inwerkingtreding : 01-09-2006>

Art. 24ter. <Ingevoegd bij W 1990-12-29/30, art. 110, 017; Inwerkingtreding : 19-01-1991> Voor de toepassing van artikel 24, zesde lid, en 24bis, tweede lid, van deze wet wordt iedere nieuwe opneming binnen 90 dagen volgend op het einde van de voorgaande opneming, beschouwd als een voortzetting van deze laatste.

Art. 25. Indien de blijvende arbeidsongeschiktheid veroorzaakt door het <arbeidsongeval> zodanig verergert dat de getroffene het beroep, waarin hij gereclasseerd werd, tijdelijk niet meer kan uitoefenen, heeft hij gedurende deze periode recht op de vergoedingen zoals bepaald (in de artikelen 22, 23 en 23bis) <L 1985-07-17/39, art. 2, 011>
Met deze toestand worden gelijkgesteld alle periodes nodig om de medische en professionele revalidatiemaatregelen, met inbegrip van alle problemen gesteld door de prothesen, te herzien of te hernemen, wanneer dit de uitoefening van het beroep, waarin de getroffene gereclasseerd was, tijdelijk, geheel of gedeeltelijk onmogelijk maakt.
(Ingeval deze tijdelijke verergeringstoestanden zich voordoen na de termijn bepaald bij artikel 72, zijn deze vergoedingen slechts verschuldigd bij een blijvende arbeidsongeschiktheid van ten minste 10 pct.) <KBN530 1987-03-31/38, art. 1, 013; Inwerkingtreding : 01-01-1988>

Art. 25bis. <KBN530 1987-03-31/38, art. 2, 013; ED :01-01-1988> Voor de ongevallen overkomen vóór 1 januari 1988 worden, ingeval de in artikel 25, derde lid, bedoelde tijdelijke verergeringstoestanden zich voordoen na de termijn bepaald bij artikel 72 bij een blijvende arbeidsongeschiktheid van ten minste 10 pct. de vergoedingen vastgesteld en uitgekeerd door het Fonds voor <arbeidsongevallen>.

Art. 25ter. <Ingevoegd bij W 1999-01-25/32, art. 2; ED : 01-07-2000> Indien de werkgever overeenkomstig de artikelen 52, 70 of 71 van de wet van 3 juli 1978 betreffende de arbeidsovereenkomsten gewaarborgd loon verschuldigd is aan de getroffene voor een <arbeidsongeval> overkomen in dienst van een andere werkgever wordt hij in de rechten gesteld van de getroffene volgens de door de Koning bepaalde modaliteiten.
In dit geval bepaalt de Koning aan wie de vergoedingen voor tijdelijke arbeidsongeschiktheid die betrekking hebben op de periode die door het gewaarborgd loon wordt gedekt, worden uitbetaald.

Art. 26. (Indien de getroffene prothesen of orthopedische toestellen nodig heeft, maakt de genezenverklaring zonder blijvende arbeidsongeschiktheid het voorwerp uit van een overeenkomst tussen partijen of van een in kracht van gewijsde gegane beslissing.) <W 2002-12-24/31, art. 136, 043; Inwerkingtreding : 31-12-2002>
De getroffene heeft recht op de herstellings- en vervangingskosten van de prothesen en orthopedische toestellen, waaraan het ongeval schade heeft veroorzaakt. (Deze bepaling geldt eveneens indien het ongeval geen letsel heeft veroorzaakt.) <W 1985-08-01/31, art. 92, 010>
Zo de getroffene ten gevolge van de in het eerste lid bedoelde schade een tijdelijke arbeidsongeschiktheid oploopt, heeft hij tijdens de periode die voor het herstellen of het vervangen van de prothesen en orthopedische toestellen nodig is, recht op de vergoedingen bepaald (in de artikelen 22 of 23 en 23bis).<W 1985-07-17/39, art. 3, 011>

Art. 27. Voor de dagen waarop de getroffene op verzoek van de (verzekeringsonderneming) (of van een arbeidsgerecht) zijn arbeid onderbreekt met het oog op een onderzoek voortvloeiend uit het ongeval, is door de (verzekeringsonderneming) aan de getroffene een vergoeding verschuldigd gelijk aan het normaal dagloon, verminderd met het loon dat de getroffene eventueel heeft verdiend. Voor de toepassing van de sociale wetgeving worden de dagen van arbeidsonderbreking gelijkgesteld met dagen van werkelijke arbeid. <W 07-07-1978, art. 2> <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
(Het eerste lid is eveneens van toepassing voor het Fonds voor <arbeidsongevallen>) <W 1985-08-01/31, art. 93, 006>

(Afdeling 2bis. - Bijslagen.) <Ingevoerd bij KBN530 1987-03-31/38, art. 3, 013; Inwerkingtreding : 01-01-1988>

Art. 27bis. <KBN530 1987-03-31/38, art. 3, 013; Inwerkingtreding : 01-01-1988> De renten bedoeld bij de artikelen 12 tot en met 17 en de jaarlijkse vergoedingen en renten voor een arbeidsongeschiktheid van ten minste 10 pct. worden aangepast aan het indexcijfer der consumptieprijzen, overeenkomstig de bepalingen van de wet van 2 augustus 1971 houdende inrichting van een stelsel waarbij de wedden, lonen, pensioenen, toelagen en tegemoetkomingen ten laste van de Openbare Schatkist, sommige sociale uitkeringen, de bezoldigingsgrenzen waarmede rekening dient gehouden bij de berekening van sommige bijdragen van de sociale zekerheid der arbeiders, alsmede de verplichtingen op sociaal gebied opgelegd aan de zelfstandigen, aan het indexcijfer van de consumptieprijzen worden gekoppeld.
Deze jaarlijkse vergoedingen of de werkelijk uitbetaalde renten worden gekoppeld aan de spilindex die op de datum van het ongeval van kracht is bij toepassing van artikel 4, § 1, van de voormelde wet van 2 augustus 1971.
(Het eerste en tweede lid vinden geen toepassing op de jaarlijkse vergoedingen en renten die overeenstemmen met een graad van blijvende arbeidsongeschiktheid van 10 pct. tot minder dan (19 pct. inbegrepen), en waarvan de waarde in kapitaal wordt uitbetaald aan het Fonds voor <Arbeidsongevallen> in toepassing van artikel (45quater, derde tot en met zesde lid).) <KB 1996-12-16/33, art. 1, 024; Inwerkingtreding : 01-01-1997> <W 2003-12-22/42, art. 57, 045; Inwerkingtreding : 01-12-2003>
(In afwijking van het voorgaande lid worden voor de in artikel 45quater, derde en vierde lid, bedoelde ongevallen, die zijn overkomen vóór 1 januari 1997, de jaarlijkse vergoedingen overeenstemmend met een graad van arbeidsongeschiktheid van 10 pct. tot minder dan 16 pct. aangepast aan het indexcijfer van de consumptieprijzen tot op de datum van 1 januari 1997.) (In afwijking van het voorgaande lid worden voor de in artikel 45quater, vijfde en zesde lid, bedoelde ongevallen die zijn overkomen vóór 1 december 2003, de jaarlijkse vergoedingen overeenstemmend met een graad van blijvende arbeidsongeschiktheid van 16 pct. tot en met 19 pct. aangepast aan het indexcijfer van de consumptieprijzen tot op de datum van 1 december 2003.) <KB 1996-12-16/33, art. 1, 024; Inwerkingtreding : 01-01-1997> <W 2003-12-22/42, art. 57, 045; Inwerkingtreding : 01-12-2003>
(In afwijking van het eerste en het tweede lid volgen de jaarlijkse vergoeding en de in artikel 24, vierde lid, bedoelde rente, de indexaanpassingen en de aanpassingen van het gewaarborgd gemiddeld maandelijks minimumloon, zoals die voortvloeien uit de in voormeld artikel bedoelde collectieve arbeidsovereenkomst.) <W 2006-07-13/68, art. 51, 052; Inwerkingtreding : 01-09-2006>
Aan sommige categorieën van getroffenen of hun rechthebbenden worden daarenboven bijslagen verleend waarvan het bedrag en de toekenningsvoorwaarden bepaald worden door de Koning.

Art. 27ter. <KBN530 1987-03-31/38, art. 3, 013; Inwerkingtreding : 01-01-1988> Voor de ongevallen overkomen vóór 1 januari 1988 zijn de indexatie (, de aanpassingen) en de bijslagen bedoeld in artikel 27bis (en voor de ongevallen bedoeld bij artikel 45quater zijn de door de Koning bepaalde bijslagen) ten laste van het Fonds voor <arbeidsongevallen>. <W 1998-02-22/43, art. 2, 024; ED : 01-01-1997> <W 2006-07-13/68, art. 52, 052; Inwerkingtreding : 01-09-2006>

Art. 27quater. <Ingevoegd bij W 1990-12-29/30, art. 111, 017; Inwerkingtreding : 01-01-1988> De door een ongeval getroffene en de rechthebbenden bedoeld in de artikelen 12 tot en met 17, kunnen ten laste van het Fonds voor <arbeidsongevallen> aanspraak maken op een bijzondere bijslag, zo het bewijs geleverd wordt dat het ongeval op het ogenblik van het schadelijk feit, geen aanleiding gaf tot schadeloosstelling als <arbeidsongeval> of als ongeval op de wet naar en van het werk, terwijl de toepassing van de wet op het ogenblik van de aanvraag geleid zou hebben tot toekenning van een rente.
(De Koning bepaalt het bedrag en de toekenningsmodaliteiten van de bijzondere bijslag, alsmede de voorwaarden inzake de tegemoetkoming van het Fonds aan de gerechtigden op de bijzondere bijslag inzake de tenlasteneming van de periodes van tijdelijke arbeidsongeschiktheid, van de medische, heelkundige, farmaceutische en verplegingszorgen, alsook van de prothesen en orthopedische toestellen die ingevolge het ongeval nodig zijn.) <W 1998-02-22/43, art. 4, 027; Inwerkingtreding : 13-03-1998>

Afdeling 3 - Geneeskundige verzorging.

Art. 28. <KBN530 1987-03-31/38, art. 4, 013; Inwerkingtreding : 01-01-1988> De getroffene heeft recht op de geneeskundige, heelkundige, farmaceutische en verplegingszorgen en, onder de voorwaarden bepaald door de Koning, op de prothesen en orthopedische toestellen die ingevolge het ongeval nodig zijn.

Art. 28bis. <KBN530 1987-03-31/38, art. 5, 013; Inwerkingtreding : 01-01-1988> Voor de ongevallen overkomen vóór 1 januari 1988, vallen de kosten van de in artikel 28 bedoelde zorgen slechts tot het einde van de bij artikel 72 bepaalde termijn ten laste van de (verzekeringsonderneming). Na deze termijn vallen ze ten laste van het Fonds voor <arbeidsongevallen>. <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
Voor de ongevallen overkomen vóór 1 januari 1988 vallen de kosten voor prothesen en orthopedische toestellen slechts ten laste van de (verzekeringsonderneming) tot de datum van de homologatie of van de bekrachtiging van de overeenkomst of van de bij artikel 24 bedoelde beslissing. <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
Een bijkomende vergoeding, die overeenstemt met de waarschijnlijke kosten voor vernieuwing en herstelling van de toestellen, wordt vastgesteld bij de overeenkomst of de beslissing en berekend op de door de Koning bepaalde wijze.
Deze vergoeding wordt door de (verzekeringsonderneming), binnen de maand na de homologatie of de bekrachtiging van de overeenkomst of de bij artikel 24 bedoelde beslissing bij het Fonds voor <arbeidsongevallen> gestort. <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>

Art. 29. <W 2002-12-24/31, art. 137, 043; Inwerkingtreding : onbepaald> De getroffene kan de zorgverlener vrij kiezen, behoudens wanneer de volgende voorwaarden vervuld zijn :
1° de werkgever heeft op eigen kosten een door de Koning erkende medische dienst ingesteld of heeft zich aangesloten bij een erkende medische dienst. De Koning bepaalt de voorwaarden voor de oprichting, de werking en de aansluiting;
2° de werkgever heeft voor elk type van in de dienst verstrekte zorg ten minste drie zorgverleners aangewezen tot wie de getroffene zich met uitzondering van het verlenen van de eerste zorgen kan wenden;
3° de oprichting van of de aansluiting bij de dienst, de namen van de zorgverleners en de geografische afbakening tot waar de verplichting geldt om zich tot de medische dienst te wenden, zijn vermeld in het arbeidsreglement of, wat de zeelieden betreft, op de monsterrol;
4° de werknemers worden geraadpleegd onder de voorwaarden bepaald door de Koning;
5° de getroffene is verbonden door een arbeidsovereenkomst met de werkgever in wiens dienst het ongeval gebeurde.
Wanneer de getroffene zich wendt tot een andere zorgverlener dan deze van de medische dienst ingesteld krachtens het eerste lid, vallen de kosten ten laste van de verzekeringsonderneming volgens de voorwaarden en volgens het tarief vastgesteld door de Koning.

Art. 30. (opgeheven) <W 2002-12-24/31, art. 138, 043; Inwerkingtreding : onbepaald>

Art. 31. Wanneer de getroffene vrije keus van (zorgverlener) heeft, worden de kosten van geneeskundige verzorging terugbetaald (volgens de voorwaarden en volgens een tarief vastgesteld door de Koning). <W 1999-01-25/32, art. 4, 029; Inwerkingtreding : 16-02-1999> <W 2002-12-24/31, art. 139, 043; Inwerkingtreding : onbepaald>

Art. 32. <W 2002-12-24/31, art. 140, 043; Inwerkingtreding : onbepaald> Tijdens de behandeling mag de verzekeringsonderneming, ingeval de getroffene vrije keuze heeft, een geneesheer aanwijzen belast met het toezicht op de behandeling.
Tijdens de behandeling mogen de getroffene of zijn rechthebbenden, ingeval de getroffene geen vrije keuze heeft, een geneesheer aanwijzen belast met het toezicht op de behandeling.
De geneesheer, belast met het toezicht op de behandeling, mag de getroffene vrij bezoeken, mits hij de behandelende geneesheer vooraf verwittigt.
De Koning bepaalt de honoraria, die verschuldigd zijn aan de geneesheer aangewezen door de getroffene. Zij zijn voor 90 pct. ten laste van de verzekeringsonderneming.

Art. 33. Volgens de door de Koning te bepalen voorwaarden hebben de getroffene, de echtgenoot, de kinderen en de ouders recht op vergoeding van de kosten voor verplaatsing (en overnachting) die voortvloeien uit het ongeval. <W 2002-12-24/31, art. 141, 043; Inwerkingtreding : 31-12-2002>

Afdeling 4 - Basisloon.

Art. 34. Onder basisloon wordt verstaan het loon waarop de werknemer, in de funktie waarin hij is tewerkgesteld in de onderneming op het ogenblik van het ongeval, recht heeft voor de periode van het jaar dat het ongeval voorafgaat.
(De referteperiode is maar volledig, wanneer de werknemer gedurende het ganse jaar arbeid heeft verricht als een voltijdse werknemer.) <KB 2001-06-10/58, art. 23, 038; Inwerkingtreding : 01-01-2003>
(Voor de toepassing van deze afdeling en haar uitvoeringsbesluiten gelden de definities van de arbeidstijdgegevens zoals vastgesteld bij koninklijk besluit van 10 juni 2001 tot eenvormige definiëring van begrippen met betrekking tot arbeidstijdgegevens ten behoeve van de sociale zekerheid, met toepassing van artikel 39 van de wet van 26 juli 1996 tot modernisering van de sociale zekerheid en tot vrijwaring van de leefbaarheid van de wettelijke pensioenstelsels.) <KB 2001-06-10/58, art. 23, 038; Inwerkingtreding : 01-01-2003>

Art. 35. (Voor de toepassing van deze wet wordt als loon beschouwd ieder bedrag of ieder in geld waardeerbaar voordeel dat rechtstreeks of onrechtstreeks door de werkgever aan zijn werknemer wordt toegekend ingevolge de tussen hen bestaande arbeidsverhouding, (alsmede het vakantiegeld), hetzij dat de toekenning ervan voortvloeit uit een geschreven of mondelinge individuele overeenkomst, uit een reglement of een overeenkomst gesloten in de onderneming, uit een collectieve overeenkomst gesloten in de Nationale Arbeidsraad, in een paritair comité of subcomité of in elk ander paritair orgaan - al dan niet bij koninklijk besluit algemeen bindend verklaard - uit het gebruik of uit een statuut, hetzij dat de toekenning ervan geschiedt krachtens een wet, hetzij dat de toekenning aan de werknemer haar grondslag vindt in een door de werkgever eenzijdig aangegane verplichting, behalve wegens overwegingen vreemd aan de beroepsactiviteit. (Het vakantiegeld wordt niet beschouwd als loon voor de berekening van de vergoedingen verschuldigd voor de tijdelijke arbeidsongeschiktheid.) <KB128 1982-12-30/34, art. 1, 005> <W 2005-07-11/30, art. 2, 049; Inwerkingtreding : 01-07-2005>
Voor de toepassing van deze wet wordt niet als loon beschouwd :
- de bedragen die worden uitgekeerd als terugbetaling van de verplaatsingskosten die de werknemer werkelijk heeft gemaakt, ten laste van de werkgever;
(- de bedragen die worden uitgekeerd als terugbetaling van de kosten die verbonden zijn aan de huisarbeid.) <W 2002-12-24/31, art. 142, 043; Inwerkingtreding : 31-12-2002>
- de voordelen toegekend in de vorm van arbeidsgereedschap of werkkleding alsmede de bedragen die de werkgever aan de werknemer betaalt ten einde zich te kwijten van zijn verplichting om arbeidsgereedschap of werkkleding te bezorgen;
- de vergoedingen toegekend in geval van sluiting van ondernemingen;
- de vergoeding wegens uitwinning van de handelsvertegenwoordiger;
- de vergoedingen aan de werknemer verschuldigd wanneer de werkgever zijn wettelijke, contractuele of statutaire verbintenissen niet nakomt;
- de voordelen toegekend ter aanvulling van de sociale zekerheidsregeling, met uitzondering van het aanvullend vakantiegeld.
De Koning kan, na advies van de Nationale Arbeidsraad en bij een in Ministerraad overlegd besluit, het hierboven bepaalde begrip "loon" verruimen of beperken.) <KBN39 1982-03-31/01, art. 2, 004. Deze wijziging heeft uitwerking op 1 april 1982 voor de ongevallen overkomen vanaf die datum. Zie KB 1982-04-19/01>
Het in aanmerking te nemen loon kan niet lager zijn dan het loon dat voor een werknemer van dezelfde beroepskwalificatie als de getroffene ingevolge de krachtens de wet van 5 december 1968 betreffende de collectieve arbeidsovereenkomst en de paritaire comités gesloten collectieve arbeidsovereenkomst is bepaald.
(In afwijking van het eerste lid wordt voor de bediende van wie de arbeidsovereenkomst beëindigd wordt, het vakantiegeld als loon beschouwd voor de berekening van de vergoedingen verschuldigd voor de tijdelijke arbeidsongeschiktheid vanaf de datum van het einde van de arbeidsovereenkomst.) <W 2005-07-11/30, art. 2, 049; Inwerkingtreding : 01-07-2005>

Art. 36. § 1. Wanneer de referteperiode, zoals bepaald bij artikel 34, tweede lid, onvolledig is of wanneer het loon van de werknemer wegens toevallige omstandigheden lager is dan het loon dat hij normaal verdient, wordt het loon waarop de werknemer recht heeft aangevuld met een hypotetisch loon voor de dagen, buiten de rusttijden, waarop de werknemer geen loon ontving.
(Het hypothetisch loon is gelijk aan de vermenigvuldiging van het aantal ontbrekende dagen of uren met het loon waarop de werknemer recht heeft gedeeld door het aantal dagen of uren waarop tijdens de referteperiode arbeid werd verricht.) <KB 2001-06-10/59, art. 5, 039; Inwerkingtreding : 01-01-2003>
(Lid 3 opgeheven) <KB 2001-06-10/59, art. 5, 039; Inwerkingtreding : 01-01-2003>
§ 2. Wanneer de werknemer sedert minder dan één jaar in de onderneming of in de funktie waarin hij is tewerkgesteld op het ogenblik van het ongeval arbeidt, wordt voor de periode die voorafgaat het hypotetisch loon berekend op het gemiddeld dagelijks loon (van de maatpersonen). <KB 2001-06-10/58, art. 24, 038; Inwerkingtreding : 01-01-2003>
(Op eenvoudige vraag van de verzekeringsonderneming of van de in artikel 87 bedoelde ambtenaren deelt de werkgever van de getroffene of, in voorkomend geval, de werkgever die behoort tot dezelfde bedrijfstak, het identificatienummer bedoeld in artikel 8, 1° of 2°, van de wet van 15 januari 1990 houdende oprichting en organisatie van een Kruispuntbank van de sociale zekerheid, van de maatpersonen mee.) <W 2003-02-24/35, art. 7, 044; Inwerkingtreding : 01-01-2003>
§ 3. Wanneer de werknemer tewerkgesteld is in een onderneming waar slechts gedurende een beperkte periode van het jaar wordt gewerkt, wordt het loon aangevuld met de verdiensten die hij verwierf gedurende de overige periode van het jaar. Wanneer er voor het geheel of een deel van die periode geen verdiensten zijn, wordt het loon aangevuld met een hypotetisch loon berekend volgens de bepalingen van § 1.
(...) (opgeheven) < W 07-07-1978, art. 3>

Art. 37. <W 1989-12-22/31, art. 39, 015; Inwerkingtreding : 09-01-1990> Wanneer de getroffene krachtens een sociaal zekerheids- of sociaal voorzorgsstelsel uitkeringen geniet die slechts toegekend worden op voorwaarde dat de wettelijke vastgestelde perken van toegelaten arbeid voor gepensioneerden niet worden overschreden, wordt het basisloon vastgesteld uitsluitend met inachtneming van het loon dat verschuldigd is ingevolge het verrichten van de toegelaten arbeid.
Wat de ongevallen betreft die zich hebben voorgedaan vóór de inwerkingtreding van deze bepaling, is deze bepaling van toepassing op de vergoedingen die, op de dag van inwerkingtreding nog niet definitief waren vastgesteld overeenkomstig artikel 24, tweede lid.

Art. 37bis. <KBN39 1982-03-31/01, art. 3, 004> § 1. Wanneer de getroffene is tewerkgesteld krachtens een arbeidsovereenkomst (als deeltijdse werknemer), wordt het basisloon voor de berekening van de vergoedingen voor tijdelijke arbeidsongeschiktheid vastgesteld uitsluitend met inachtneming van het loon dat verschuldigd is krachtens voormelde arbeidsovereenkomst. <KB 2001-06-10/58, art. 25, 038; Inwerkingtreding : 01-01-2003>
§ 2. Wanneer de getroffene is tewerkgesteld krachtens meerdere arbeidsovereenkomsten (als deeltijdse werkenemer), wordt het basisloon voor de berekening van de vergoedingen voor tijdelijke arbeidsongeschiktheid, vastgesteld met inachtneming van de lonen die hem krachtens voornoemde arbeidsovereenkomsten verschuldigd zijn. <Deze wijziging heeft uitwerking vanaf 1 april 1982 voor de ongevallen overkomen vanaf die datum. Zie KB 1982-04-19/01> <KB 2001-06-10/58, art. 25, 038; Inwerkingtreding : 01-01-2003>

Art. 37ter. <Ingevoegd bij W 2003-02-24/35, art. 8; ED : 01-01-2003> Wanneer de tijdelijke ongeschiktheid niet meer dan dertig dagen duurt, is, onverminderd de toepassing van de artikelen 37, 37bis en 39, het basisloon voor de berekening van de vergoedingen voor deze ongeschiktheid gelijk aan het gemiddeld dagloon, vastgesteld overeenkomstig het koninklijk besluit van 10 juni 2001 waarin, met toepassing van artikel 39 van de wet van 26 juli 1996 tot modernisering van de sociale zekerheid en tot vrijwaring van de leefbaarheid van de wettelijke pensioenstelsels, het uniform begrip " gemiddeld dagloon " wordt vastgesteld en sommige wettelijke bepalingen in overeenstemming worden gebracht, vermenigvuldigd met het aantal dagen waarop de getroffene gedurende de referteperiode, bedoeld in artikel 34, overeenkomstig zijn normaal werkrooster geacht wordt normaal arbeid te verrichten (, verminderd met het aantal dagen wettelijke vakantie). <W 2005-07-11/30, art. 3, 049; Inwerkingtreding : 01-07-2005>

Art. 38. Wanneer de getroffene een leerling of minderjarige is en het ongeval een tijdelijke arbeidsongeschiktheid heeft veroorzaakt, wordt het loon eventueel aangevuld met een hypotetisch loon of met de andere verdiensten zoals bepaald bij artikel 36. (Wanneer tijdens de periode van tijdelijke arbeidsongeschiktheid de minderjarige meerderjarig wordt, of de leerovereenkomst een einde neemt, wordt vanaf die datum het basisloon voor de berekening van de dagelijkse vergoeding bepaald overeenkomstig het hiernavolgend lid.) <W 2000-08-12/62, art. 46, 033; Inwerkingtreding : 10-09-2000 ; Erratum, zie B.St. 25-01-2001, p. 2103>
Wanneer het ongeval een bestendige arbeidsongeschiktheid of het overlijden van de getroffene veroorzaakt en de leerling of de minderjarige geen loon genoot of zijn loon lager was dan het gemiddeld loon van de meerderjarige werknemers in de categorie waartoe de getroffene bij zijn meerderjarigheid of bij het beëindigen van de leerovereenkomst zou behoord hebben, wordt het basisloon berekend naar dit laatste gemiddeld loon.

Art. 39. (Overschrijdt het jaarloon het bedrag dat hierna wordt vermeld, dan komt het, voor de vaststelling van de vergoedingen en renten, slechts tot beloop van die som in aanmerking :
1° met ingang van 1 september 2004 : 31 578 EUR;
2° met ingang van 1 januari 2005 : 32 106 EUR.) <W 2004-07-09/30, art. 278, 046; Inwerkingtreding : 25-07-2004>
<NOTA : In uitvoering van de art. 42 en 43 van het KB van 21-12-1971, het bedrag van 300.000 F is opgetrokken :
tot 318.360 F vanaf 01-01-1973, (B.St. 06-01-1973)
tot 337.860 F vanaf 01-01-1974, (B.St. 10-01-1974)
tot 395.850 F vanaf 01-01-1975, (B.St. 28-01-1975)
tot 437.040 F vanaf 01-01-1976, (B.St. 20-01-1976)
tot 473.070 F vanaf 01-01-1977, (B.St. 01-01-1977)
tot 502.020 F vanaf 01-01-1978, (B.St. 11-01-1978)
tot 522.300 F vanaf 01-01-1979, (B.St. 04-01-1979)
tot 543.420 F vanaf 01-01-1980, (B.St. 04-01-1980)
tot 588.210 F vanaf 01-01-1981, (B.St. 11-12-1980)
tot 636.690 F vanaf 01-01-1982, (B.St. 23-12-1981)
tot 689.160 F vanaf 01-01-1983, (B.St. 22-12-1982)
tot 731.370 F vanaf 01-01-1984, (B.St. 05-01-1984)
tot 760.890 F vanaf 01-01-1985, (B.St. 14-05-1985)
tot 776.130 F vanaf 01-01-1986, (B.St. 30-01-1986)
tot 776.130 F vanaf 01-01-1987, (B.St. 24-12-1986)
tot 776.130 F vanaf 01-01-1988, (B.St. 29-01-1988)
tot 791.640 F vanaf 01-01-1989, (B.St. 03-02-1989)
tot 807.480 F vanaf 01-01-1990, (B.St. 20-02-1990)
tot 840.090 F vanaf 01-01-1991, (B.St. 13-02-1991)
tot 874.050 F vanaf 01-01-1992, (B.St. 31-01-1992)
tot 891.510 F vanaf 01-01-1993, (B.St. 17-02-1993)
tot 909.360 F vanaf 01-01-1994, (B.St. 19-01-1994)
tot 927.540 F vanaf 01-01-1995, (B.St. 06-01-1995)
tot 927.540 F vanaf 01-01-1996, (B.St. 16-01-1996)
tot 946.080 F vanaf 01-01-1997, (B.St. 31-12-1996)
tot 965.010 F (23.921,97 euro) vanaf 01-01-1998, (B.St. 24-02-1998)
tot 965.010 F (23.921,97 euro) vanaf 01-01-1999, (B.St. 03-03-1999)
tot 984.300 F (24.400,16 euro) vanaf 01-01-2000, (B.St. 19-01-2000, p. 1900)
tot 1.004.010 F (24.888,76 euro) vanaf 01-01-2001, (B.St. 16-01-2001, p. 1156)
tot 25 386,29 euro vanaf 1-01-2002, (B.St. 21-02-2002, p. 6718)>
tot 25.893.45 euro à partir du 01-01-2003 <VARIA %%2003-02-21/32%>
tot 26.410,73 euro à partir du 01-01-2004 <VARIA 2004-01-02/31>
tot 32.748,12 euro à partir du 01-01-2005 <VARIA 2005-02-18/47>
tot 33.403,08 euro à partir du 01-01-2005 <VARIA 2006-01-09/43>)
Voor de leerling en voor de minderjarige werknemers die tijdelijk arbeidsongeschikt zijn, kan het in aanmerking te nemen loon niet lager zijn dan 60.000 frank per jaar.
<NOTA : In uitvoering van de art. 42 en 43 van het KB van 21-12-1971, het bedrag van 60.000 F is opgetrokken :
tot 63.672 F vanaf 01-01-1973, (B.St. 06-01-1973)
tot 67.572 F vanaf 01-01-1974, (B.St. 10-01-1974)
tot 79.170 F vanaf 01-01-1975, (B.St. 28-01-1975)
tot 87.408 F vanaf 01-01-1976, (B.St. 20-01-1976)
tot 94.614 F vanaf 01-01-1977, (B.St. 01-01-1977)
tot 100.404 F vanaf 01-01-1978, (B.St. 11-01-1978)
tot 104.460 F vanaf 01-01-1979, (B.St. 04-01-1979)
tot 108.684 F vanaf 01-01-1980, (B.St. 04-01-1980)
tot 117.642 F vanaf 01-01-1981, (B.St. 11-12-1980)
tot 127.338 F vanaf 01-01-1982, (B.St. 23-12-1981)
tot 137.832 F vanaf 01-01-1983, (B.St. 22-12-1982)
tot 146.274 F vanaf 01-01-1984, (B.St. 05-01-1984)
tot 152.178 F vanaf 01-01-1985, (B.St. 14-05-1985)
tot 155.226 F vanaf 01-01-1986, (B.St. 30-01-1986)
tot 155.226 F vanaf 01-01-1987, (B.St. 24-12-1986)
tot 155.226 F vanaf 01-01-1988, (B.St. 29-01-1988)
tot 158.328 F vanaf 01-01-1989, (B.St. 03-02-1989)
tot 161.496 F vanaf 01-01-1990, (B.St. 20-02-1990)
tot 168.018 F vanaf 01-01-1991, (B.St. 13-02-1991)
tot 174.810 F vanaf 01-01-1992, (B.St. 31-01-1992)
tot 178.302 F vanaf 01-01-1993, (B.St. 17-02-1993)
tot 181.872 F vanaf 01-01-1994, (B.St. 19-01-1994)
tot 185.508 F vanaf 01-01-1995, (B.St. 06-01-1995)
tot 185.508 F vanaf 01-01-1996, (B.St. 16-01-1996)
tot 189.216 F vanaf 01-01-1997, (B.St. 31-12-1996)
tot 193.002 F (4.784,39 euro) vanaf 01-01-1998, (B.St. 24-02-1998)
tot 193.002 F (4.784,39 euro) vanaf 01-01-1999, (B.St. 03-03-1999)
tot 196.860 F (4.880,03 euro) vanaf 01-01-2000, (B.St. 19-01-2000, p. 1900)
tot 200.802 F (4.977,75 euro) vanaf 01-01-2001, (B.St. 16-01-2001, p. 1156)
tot 5 077,25 euro vanaf 01-01-2002, (B.St. 21-02-2002, p. 6718)>
tot 5.178,69 euro vanaf 01-01-2003 <VARIA %%2003-02-21/32%>
tot 5.282,14 euro vanaf 01-01-2004 <VARIA %%2004-01-02/32>
tot 5.388,04 euro vanaf 01-01-2005 <VARIA %%2005-02-18/47>
tot 5.495,89 euro vanaf 01-01-2006 <VARIA %%2006-01-09/43>)
Deze loonbedragen worden gekoppeld aan de schommelingen van het indexcijfer van de consumptieprijzen op de wijze bepaald door de Koning.
De Koning kan deze bedragen wijzigen na advies van de Nationale Arbeidsraad.
(De loonbedragen, bedoeld in het (eerste en) derde lid, die in aanmerking genomen worden voor de vaststelling van de vergoedingen en renten, zijn uitsluitend deze die van kracht zijn op de datum van het ongeval.) <W 1993-08-06/30, art. 30, 021; Inwerkingtreding : 01-07-1993> <W 2005-07-11/30, art. 4, 049; Inwerkingtreding : 01-09-2004>

Art. 39bis. <Ingevoegd bij W 2004-07-09/30, art. 279; Inwerkingtreding : 25-07-2004> Onverminderd de toepassing van artikel 39, eerste (en derde) lid, is het grensloon waarvan de vergoedingen en renten door de verzekeringsondernemingen worden ten laste genomen vastgesteld op 26 410 EUR. De Koning verhoogt voormeld bedrag, desgevallend trapsgewijs, bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad, mits de kosten voor de werkgevers, veroorzaakt door deze verhoging, gecompenseerd worden. <W 2005-07-11/30, art. 5, 049; Inwerkingtreding : 01-09-2004>
Het verschil tussen de vergoedingen en renten vastgesteld overeenkomstig artikel 39, eerste lid, en het vorig lid wordt ten laste genomen door het Fonds voor <Arbeidsongevallen> onder de voorwaarden en volgens de financieringstechnieken bepaald door de Koning, bij besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad.

Art. 40. Het (gemiddeld dagbedrag) is gelijk aan het basisloon gedeeld door 365. <KB 2002-11-05/43, art. 11, 042; Inwerkingtreding : 01-01-2003>
(Wanneer het quotiënt van de deling een gedeelte van een eurocent bedraagt, komt dit gedeelte niet in aanmerking wanneer het geen halve eurocent bereikt, en wordt het voor één eurocent aangerekend wanneer het de halve eurocent bereikt of overtreft.) <KB 2000-07-20/69, art. 5, 035; Inwerkingtreding : 01-01-2002>

Afdeling 5 - Betaling.

Art. 41. De vergoeding voor begrafeniskosten bedoeld in artikel 10 wordt binnen de maand na het overlijden uitbetaald aan de persoon die deze kosten heeft gedragen.
De vergoedingen van medische, pharmaceutische, heelkundige en verplegingskosten worden betaald aan degene die deze kosten heeft gedragen.

Art. 42. De tijdelijke vergoedingen zijn betaalbaar door de (verzekeringsonderneming) op dezelfde tijdstippen als het loon. <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
(De Koning kan bij een in Ministerraad overlegd besluit bepalen onder welke voorwaarden, volgens welke modaliteiten en met welke periodiciteit de jaarlijkse vergoedingen en vervallen renten, evenals de bijslagen, (...), betaald worden.) <W 1981-07-02/01, art. 4, 002> <KBN530 1987-03-31/38, art. 6, 013; Inwerkingtreding : 01-01-1988>
Op de in deze wet bedoelde uitkeringen is van rechtswege intrest verschuldigd vanaf het ogenblik waarop zij eisbaar worden.

Art. 42bis. <W 1981-07-02/01, art. 4, 002> (Oude eerste lid ingetrokken) <W 2006-07-20/39, art. 343, 1°, 008; Inwerkingtreding : 01-01-1983>
(De Koning kan bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad bepalen in welke mate en onder welke voorwaarden de cumulatie toegestaan is van de ter uitvoering van deze wet toegekende prestaties en die welke krachtens andere sociale zekerheids- of voorzorgsregelingen toegekend worden.) <Nieuwe eerste lid ingevoegd bij W 2006-07-20/39, art. 345, 008; Inwerkingtreding : 01-01-2007>
(Het Fonds voor <arbeidsongevallen> wordt in de rechten gesteld van de betrokkene voor het gedeelte van de prestaties dat (bij toepassing van de afdeling 1 van hoofdstuk XII van de titel XIII van de wet van 20 juli 2006 houdende diverse bepalingen) niet met een pensioen mag worden samengevoegd.) (De waarde van dit gedeelte, dat overeenstemt met een desgevallend aan de index van de consumptieprijzen gekoppelde vergoeding en rente, wordt als kapitaal gestort bij het Fonds voor <Arbeidsongevallen>. De Koning bepaalt, bij in Ministerraad overlegd besluit, de voorwaarden, termijnen en modaliteiten van deze overdracht.) <KBN128 1982-12-30/34, art. 2, 005> <KB 1996-12-16/33, art. 2, 024; Inwerkingtreding : 01-01-1997, met uitzonderingen; zie KB 1997-08-08/30> <W 2006-07-20/39, art. 344, 008; Inwerkingtreding : 01-01-1983>
(Onverminderd de bepalingen (van artikel 51bis en 51ter), maken in geval van cumulatie die aanleiding geeft tot indeplaatsstelling de instellingen en de personen bedoeld bij de artikelen 49, 51 en 106, de verschuldigde prestaties (verminderd met het gedeelte dat overeenkomstig het voorgaande lid als kapitaal werd gestort,) over aan het Fonds voor <arbeidsongevallen> onder de voorwaarden en volgens de modaliteiten bepaald door de Koning.) <KBN128 1982-12-30/34, art. 2, 005> <KB 1996-12-16/33, art. 3, 024; Inwerkingtreding : 01-01-1997> <KB 1996-12-16/33, art. 3, 024; Inwerkingtreding : 01-01-1997, met uitzonderingen; zie KB 1997-08-08/30>
(Door deze overmaking worden de rechten en plichten van de genoemde instellingen en personen, binnen de grenzen van deze overdracht, overgenomen door het Fonds voor <arbeidsongevallen>.) <KBN128 1982-12-30/34, art. 2, 005>

Art. 43. (De door een <arbeidsongeval> getroffene die een vergoeding, een jaarlijkse vergoeding of een rente krachtens de artikelen 22 tot 24, of een bijslag geniet, of die een kapitaal ontvangt krachtens de artikelen 45 of 45bis, is verplicht de krachtens de sociale-zekerheidswetten verschuldigd persoonlijke bijdragen te betalen.) <KBN530 1987-03-31/38, art. 7, 013; Inwerkingtreding : 01-01-1988>
De Koning bepaalt de regelen van inning en verdeling van deze bijdragen alsmede de regelen van uitvoering.
(De bijdragen zijn echter niet verschuldigd op het gedeelte van de vergoeding of rente of bijslagen toegekend wegens hulp van een ander persoon.) <KBN39 1982-03-31/01, art. 4, 2°, 004>

Art. 44. De vergoedingen en renten uitgekeerd krachtens deze wet zijn onderworpen aan volgende bepalingen:
1° welke ook de huwelijksvoorwaarden zijn van de gehuwde werkneemster, zal zij beschikken over de vergoedingen of renten zoals over haar loon, in overeenstemming met wat bepaald is bij de wetten betreffende de arbeidsovereenkomsten;
2° aan een minderjarige werknemer verschuldigde vergoedingen of renten kunnen hem geldig worden overgemaakt, tenzij er verzet bestaat vanwege de vader, de moeder of de voogd;
3° ingeval de echtgenoot zich er over beklaagt dat de gerechtigde de vergoedingen of renten verkwist, kan de rechter beslissen dat ze aan de klager worden uitgekeerd;
4° zo de gerechtigde de overlevende echtgenoot is of uit de echt of van tafel en bed gescheiden is, kan de rechter, op vordering van een derde, besluiten dat de ten voordele der kinderen bepaalde renten zullen gestort worden aan de fysische of rechtspersoon aan wie de bewaring van de kinderen toevertrouwd is.

Art. 45. (De getroffene en de echtgenoot kunnen vragen dat ten hoogste een derde van de waarde van de hun toekomende rente als kapitaal wordt uitbetaald.) <KBN285 1984-03-31/37, art. 4, 008>
Dit verzoek kan op elk ogenblik, zelfs na de vestiging van het kapitaal, worden gedaan. De rechter beslist zo voordelig mogelijk voor de verzoeker.
(lid opgeheven) <KBN530 1987-03-31/38, art. 8, 013; Inwerkingtreding : 01-01-1988>
(Het kapitaal wordt berekend overeenkomstig het tarief vastgesteld door de Koning en in functie van de leeftijd van de getroffene of de rechthebbende op de eerste dag van het kwartaal dat volgt op de beslissing van de rechter. Vanaf deze datum is van rechtswege intrest verschuldigd op dit kapitaal.) <W 1998-02-22/43, art. 5, 027; Inwerkingtreding : 13-03-1998>

Art. 45bis. <KBN530 1987-03-31/38, art. 9, 013; Inwerkingtreding : 01-01-1988> (Behalve voor de ongevallen bedoeld in de artikelen 45ter en 45quater wordt, indien de rente na het verstrijken van de herzieningstermijn berekend wordt op een graad van blijvende arbeidsongeschiktheid van minder dan 10 pct., de waarde van de lijfrente, verminderd overeenkomstig artikel 24, derde lid, aan de getroffene als kapitaal uitbetaald binnen een maand na het verstrijken van bedoelde termijn.) <W 1994-03-30/31, art. 52, 022; Inwerkingtreding : 01-01-1994>
(Het kapitaal wordt berekend overeenkomstig het tarief vastgesteld door de Koning en in functie van de leeftijd van de getroffene op de eerste dag van het kwartaal dat volgt op het verstrijken van de herzieningstermijn. Vanaf deze datum is van rechtswege intrest verschuldigd op dit kapitaal.) <W 1998-02-22/43, art. 6, 027; Inwerkingtreding : 13-03-1998>

Art. 45ter. <KBN530 1987-03-31/38, art. 10, 013; Inwerkingtreding : 01-01-1988> Voor de ongevallen overkomen vóór 1 januari 1988 wordt de waarde van de rente die na het verstrijken van de bij artikel 72 bepaalde termijn berekend wordt op een graad van blijvende arbeidsongeschiktheid van minder dan 10 pct., als kapitaal bij het Fonds voor <arbeidsongevallen> gestort zoals bepaald bij artikel 51bis.
In deze gevallen vindt het eerste lid van artikel 45 geen toepassing.

Art. 45quater. <ingevoegd bij W 1994-03-30/31, art. 53, 022; Inwerkingtreding : 01-01-1994> Voor de ongevallen overkomen vanaf 1 januari 1988 en waarvoor de vaststelling van de graad van blijvende arbeidsongeschiktheid van minder dan 10 pct. geschiedt hetzij bij een bekrachtiging van de overeenkomst met datum vanaf 1 januari 1994, hetzij bij een gerechtelijke beslissing die op een datum vanaf 1 januari 1994 in kracht van gewijsde treedt, wordt de waarde van de jaarlijkse vergoeding en van de rente als kapitaal gestort bij het Fonds voor <arbeidsongevallen>, zoals bepaald in artikel 51ter.
(Deze regeling vindt eveneens toepassing op de ongevallen overkomen vanaf 1 januari 1988 waarvoor de getroffene genezen verklaard werd zonder blijvende arbeidsongeschiktheid vanaf 1 januari 1994 of waarvoor de vaststelling van de graad van blijvende arbeidsongeschiktheid van 10 pct. of meer geschiedt bij een in het eerste lid bedoelde bekrachtiging of gerechtelijke beslissing, ingeval een bekrachtigde overeenkomstherziening of een in kracht van gewijsde getreden gerechtelijke beslissing de jaarlijkse vergoedingen en renten na herziening vaststelt op een graad van minder dan 10 pct.) <KB 1996-12-16/33, art. 4, 024; Inwerkingtreding : 01-01-1997>
(Voor de ongevallen waarvoor de vaststelling van de graad van blijvende arbeidsongeschiktheid van 10 pct. tot minder dan 16 pct. geschiedt bij een bekrachtiging van de overeenkomst met een datum vanaf 1 januari 1997, hetzij bij een gerechtelijke beslissing die op een datum vanaf 1 januari 1997 in kracht van gewijsde treedt, wordt de waarde van een desgevallend aan de index van de consumptieprijzen gekoppelde jaarlijkse vergoeding of rente als kapitaal gestort bij het Fonds voor <Arbeidsongevallen>, zoals bepaald in artikel 51ter.) <KB 1996-12-16/33, art. 4, 024; Inwerkingtreding : 01-01-1997>
(Het voorgaande lid vindt eveneens toepassing op de ongevallen waarvoor de getroffene zonder blijvende arbeidsongeschiktheid genezen verklaard werd vanaf 1 januari 1997 of waarvoor de vaststelling van de graad van blijvende arbeidsongeschiktheid van minder dan 10 pct. of tenminste 16 pct. geschiedt bij een in het voorgaande lid bedoelde bekrachtiging of gerechtelijke beslissing, ingeval een bekrachtigde overeenkomstherziening of een in kracht van gewijsde getreden gerechtelijke beslissing de jaarlijkse vergoedingen en renten na herziening vaststelt op een graad van 10 pct. tot minder dan 16 pct.) <KB 1996-12-16/33, art. 4, 024; Inwerkingtreding : 01-01-1997>
(Voor de ongevallen waarvoor de vaststelling van de graad van blijvende arbeidsongeschiktheid van 16 pct. tot en met 19 pct. geschiedt bij een bekrachtiging van de overeenkomst met een datum vanaf 1 december 2003, hetzij bij een gerechtelijke beslissing die op een datum vanaf 1 december 2003 in kracht van gewijsde treedt, wordt de waarde van een desgevallend aan de index van de consumptieprijzen gekoppelde jaarlijkse vergoeding of rente als kapitaal gestort bij het Fonds voor <arbeidsongevallen>, zoals bepaald in artikel 51ter.
Het voorgaande lid vindt eveneens toepassing op de ongevallen waarvoor de getroffene zonder blijvende arbeidsongeschiktheid genezen verklaard werd vanaf 1 december 2003 of waarvoor de vaststelling van de graad van blijvende ongeschiktheid van (minder dan 16 pct. of meer dan 19 pct.) geschiedt bij een in het voorgaande lid bedoelde bekrachtiging of gerechtelijke beslissing, ingeval een bekrachtigde overeenkomstherziening of een in kracht van gewijsde getreden gerechtelijke beslissing de jaarlijkse vergoedingen en renten na herziening vaststelt op een graad van 16 pct. tot en met 19 pct.) <W 2003-12-22/42, art. 58, 045; Inwerkingtreding : 01-12-2003> <W 2004-07-09/30, art. 277, 046; Inwerkingtreding : 01-12-2003>
In die gevallen vindt artikel 45, eerste lid, geen toepassing.

Art. 45quinquies. <Ingevoegd bij W 2006-07-13/68, art. 53; Inwerkingtreding : 01-09-2006> Mits de schuldenaar te goeder trouw is, ziet de verzekeringsonderneming af van de ten onrechte betaalde bedragen in de door de Koning bepaalde behartenswaardige gevallen of categorieën van gevallen.

Afdeling 6 - Burgerlijke aansprakelijkheid.

Art. 46. § 1. Ongeacht de uit deze wet voortvloeiende rechten blijft de rechtsvordering inzake burgerlijke aansprakelijkheid mogelijk voor de getroffene of zijn rechthebbenden:
1° tegen de werkgever die het <arbeidsongeval> opzettelijk heeft veroorzaakt of die opzettelijk een ongeval heeft veroorzaakt dat een <arbeidsongeval> tot gevolg heeft;
2° tegen de werkgever wanneer het <arbeidsongeval> schade aan goederen van de werknemer heeft veroorzaakt;
3° tegen de lasthebber of aangestelde van de werkgever die het <arbeidsongeval> opzettelijk heeft veroorzaakt;
4° tegen de personen, andere dan de werkgever, zijn lasthebbers of aangestelden, die voor het ongeval aansprakelijk zijn;
5° tegen de werkgever, zijn lasthebbers of aangestelden, wanneer het ongeval zich voordoet op de weg naar en van het werk.
6° (tegen de werkgever, zijn lasthebbers of aangestelden, wanneer het ongeval een verkeersongeval betreft. Onder verkeersongeval wordt verstaan ieder ongeval in het wegverkeer waarbij één of meer al dan niet gemotoriseerde voertuigen zijn betrokken en dat verband houdt met het verkeer op de openbare weg.) <W 1999-01-25/32, art. 7, 029; Inwerkingtreding : 16-02-1999>
(7° tegen de werkgever die de wettelijke en reglementaire bepalingen betreffende het welzijn van de werknemers bij de uitvoering van hun werk zwaarwichtig heeft overtreden en die daardoor de werknemers aan het risico van <arbeidsongevallen> heeft blootgesteld, terwijl de ambtenaren die zijn aangewezen om toezicht te houden op de naleving van die bepalingen, in toepassing van artikel 3 van de wet van 16 november 1972 betreffende de arbeidsinspectie hem schriftelijk :
a) hebben gewezen op het gevaar waaraan hij deze werknemers blootstelt;
b) hebben medegedeeld welke overtredingen werden vastgesteld;
c) passende maatregelen hebben voorgeschreven;
d) hebben meegedeeld, dat indien hij nalaat de onder c) bedoelde maatregelen te treffen, de getroffene of diens rechthebbende, bij gebeurlijk ongeval, over de mogelijkheid beschikt een burgerlijke aansprakelijkheidsvordering in te stellen.) <W 2004-12-27/30, art. 153, 048; Inwerkingtreding : 10-01-2005>
(De schriftelijke ingebrekestelling vermeldt de overtredingen op de veiligheids- en hygiënevoorschriften die werden vastgesteld, het specifieke risico voor <arbeidsongevallen> dat hierdoor wordt gecreëerd, de concrete te nemen preventiemaatregelen alsmede de termijn waarbinnen deze moeten worden gerealiseerd, op straffe waarvan de mogelijkheid van een burgerlijke aansprakelijkheidsvordering bij gebeurlijk ongeval openstaat voor de getroffene of diens rechthebbenden.
De burgerlijke aansprakelijkheidsvordering wordt niet toegelaten tegen de werkgever die bewijst dat het ongeval mede is toe te schrijven aan de niet naleving door de getroffen werknemer van de hem voorafgaandelijk door de werkgever schriftelijk ter kennis gebrachte veiligheidsinstructies terwijl de nodige veiligheidsmiddelen hem ter beschikking werden gesteld.) <W 1999-12-24/36, art. 97, 032; Inwerkingtreding : 10-01-2000>
§ 2. Onverminderd de bepalingen van § 1, is de (verzekeringsonderneming) verplicht de vergoedingen, die voortvloeien uit deze wet te betalen binnen de bij de artikelen 41 en 42 gestelde termijn. <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
(De volgens het gemeen recht toegekende vergoeding, die geen betrekking kan hebben op de vergoeding van de lichamelijke schade zoals zij gedekt is door deze wet, mag samengevoegd worden met de krachtens deze wet toegekende vergoedingen.) <W 07-07-1978, art. 4>

Art. 47. <W 07-07-1978, art. 5> (De (verzekeringsonderneming) en het Fonds voor <arbeidsongevallen> kunnen een rechtsvordering instellen tegen de voor het <arbeidsongeval> aansprakelijke tot beloop van de krachtens artikel 46, § 2, eerste lid, gedane uitkeringen, de ermee overeenstemmende kapitalen, alsmede de bedragen en kapitalen bedoeld bij (de artikelen (...), 51bis, 51ter en 59quinquies).) <W 1985-08-01/31, art. 95, 010> <KB 1996-12-16/33, art. 5, 024; Inwerkingtreding : 01-01-1997, met uitzonderingen; zie KB 1997-08-08/30> <W 2000-08-12/62, art. 47, 033; Inwerkingtreding : 10-09-2000> <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
Zij kunnen die burgerlijke vordering instellen op dezelfde wijze als het slachtoffer of zijn rechthebbenden en worden gesubrogeerd in de rechten die de getroffene of zijn rechthebbenden bij niet-vergoeding overeenkomstig, artikel 46, § 2, eerste lid, krachtens het gemene recht, hadden kunnen uitoefenen.

Art. 48. De bij deze wet bepaalde vergoedingen zijn niet verschuldigd, wanneer het ongeval door de getroffene opzettelijk is veroorzaakt.
Geen vergoeding is verschuldigd aan diegene van de rechthebbenden die het ongeval opzettelijk heeft veroorzaakt.

Afdeling 6bis. Samenloop met de vergoeding toegekend overeenkomstig artikel 29bis van de wet van 21 november 1989 betreffende de verplicht aansprakelijkheidsverzekering inzake motorrijtuigen. <ingevoegd bij W 1996-04-29/32, art. 8, 023; Inwerkingtreding : 01-01-1995>

Art. 48bis. <ingevoegd bij W 1996-04-29/32, art. 8, 023; Inwerkingtreding : 01-01-1995> § 1. Onverminderd de bepalingen van artikel 29bis van de wet van 21 november 1989 betreffende de verplichte aansprakelijkheidsverzekering inzake motorrijtuigen, is de (verzekeringsonderneming) verplicht de vergoedingen die voortvloeien uit deze wet te betalen binnen de in de artikelen 41 en 42 gestelde termijnen. <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
§ 2. De overeenkomstig artikel 29bis van de voornoemde wet van 21 november 1989 toegekende vergoeding, die geen betrekking kan hebben op de vergoeding van de lichamelijke schade zoals zij gedekt is door deze wet, mag samengevoegd worden met de krachtens deze wet toegekende vergoedingen.

Art. 48ter. <ingevoegd bij W 1996-04-29/32, art. 8, 023; Inwerkingtreding : 01-01-1995> De (verzekeringsonderneming) en het Fonds voor <arbeidsongevallen> kunnen een rechtsvordering instellen tegen de (verzekeringsonderneming) die de aansprakelijkheid dekt van de eigenaar (, de bestuurder) of van de houder van het motorvoertuig of tegen het Gemeenschappelijk Waarborgfonds bedoeld in artikel 80 van de wet van 9 juli 1975 betreffende de controle der verzekeringsondernemingen tot beloop van de krachtens artikel 48bis, § 1, gedane uitkeringen, de ermee overeenstemmende kapitalen, alsmede de bedragen en kapitalen bedoeld in de (artikelen (...), 51bis, 51ter en 59quinquies). <KB 1996-12-16/33, art. 6, 024; Inwerkingtreding : 01-01-1997, met uitzonderingen; zie KB 1997-08-08/30> <W 2000-08-12/62, art. 48, 033; Inwerkingtreding : 10-09-2000> <W 2001-01-19/42, art. 3, 034; Inwerkingtreding : 03-03-2001> <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
Ze kunnen die vordering instellen op dezelfde wijze als de getroffene of zijn rechthebbenden en worden gesubrogeerd in de rechten die de getroffene of zijn rechthebbenden bij niet-vergoeding overeenkomstig artikel 48bis, § 1, hadden kunnen uitoefenen krachtens artikel 29bis van de wet van 21 november 1989 betreffende de verplichte aansprakelijkheidsverzekering inzake motorrijtuigen.

HOOFDSTUK III - De verzekering.

Eerste Afdeling - (Verzekeringsondernemingen). <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>

Art. 49. <W 1992-12-30/40, art. 57, 020; Inwerkingtreding : 19-01-1993> (De werkgever is verplicht een arbeidsongevallenverzekering aan te gaan bij een verzekeringsonderneming, die :
1° toegelaten is tot de arbeidsongevallenverzekering of de arbeidsongevallenverzekering mag beoefenen in België door middel van een bijkantoor of in vrije dienstverrichting overeenkomstig de wet van 9 juli 1975 betreffende de controle op de verzekeringsondernemingen;
2° voldoet aan alle regels en voorwaarden gesteld door deze wet.) <W 2001-08-10/54, art. 9, 040; ED : 17-09-2001>
De duur van de verzekeringsovereenkomst mag niet langer zijn dan één jaar; deze duur moet, indien nodig, worden verlengd met de periode die de datum van het ingaan van de overeenkomst scheidt van 1 januari van het jaar dat erop volgt.
Behalve wanneer één der partijen zich er tegen verzet door een aangetekende brief die tenminste drie maanden vóór de vervaldag van de overeenkomst ter post is afgegeven, wordt deze stilzwijgend verlengd voor opeenvolgende periodes van een jaar. (Deze bepaling is niet van toepassing op de verzekeringsovereenkomsten waarvan de duur korter is dan één jaar.) <W 1998-02-22/43, art. 7, 027; Inwerkingtreding : 13-03-1998>
In afwijking van de bepalingen van het tweede en derde lid, mag de duur drie jaar bedragen voor de verzekeringsovereenkomsten gesloten met ondernemingen die op het ogenblik van het afsluiten of de verlenging van de overeenkomst tien of meer personen tewerkstellen of die een loonvolume laten verzekeren van meer dan tienmaal het maximum basisjaarloon bedoeld bij artikel 39 van deze wet.
De Koning bepaalt de voorwaarden, de wijze en de termijnen waarop aan de verzekeringsovereenkomst een einde wordt gemaakt.
In de gevallen waarin de (verzekeringsonderneming) zich het recht voorbehoudt de overeenkomst na het zich voordoen van een schadegeval op te zeggen, beschikt de verzekeringnemer over hetzelfde recht. Deze bepaling is niet van toepassing op de verzekeringsovereenkomsten met een duur van drie jaar gesloten met (ondernemingen waarvan het jaargemiddelde van het personeelsbestand meer dan honderd bedraagt of die een loonvolume laten verzekeren van meer dan honderd maal het maximum basisjaarloon bedoeld bij artikel 39.) <W 1998-02-22/43, art. 8, 027; Inwerkingtreding : 13-03-1998> <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
De (verzekeringsonderneming) dekt alle bij de artikelen 7 en 8 vastgestelde risico's voor alle werknemers in dienst van een werkgever en voor alle werkzaamheden waarvoor zij door die werkgever zijn tewerkgesteld. <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
(De werkgever behoudt echter de mogelijkheid om het personeel van verschillende exploitatiezetels en om al het huispersoneel in zijn dienst te verzekeren bij afzonderlijke (verzekeringsondernemingen).) <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001> <W 2001-07-19/38, art. 10, 037; ED : 01-01-2003>
(De werkgever die tevens <arbeidsongevallen> verzekert, dient de verplichte ongevallenverzekering voor zijn werknemers af te sluiten bij een (verzekeringsonderneming) met wie hij juridisch of commercieel geen enkele binding heeft.) <W 1998-02-22/43, art. 9, 026; Inwerkingtreding : 01-01-1998> <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>

Art. 49bis. <Ingevoegd bij W 1992-12-30/40, art. 58; Inwerkingtreding : 19-01-1993> § 1. De bepalingen van artikel 49, vijfde en zesde lid, zoals vervangen door artikel 57 van de wet van 30 december 1992 houdende sociale en diverse bepalingen, zijn op de verzekeringsovereenkomsten die aangegaan zijn vóór de inwerkingtreding van deze wet, eerst van toepassing vanaf de dag van de wijziging, de vernieuwing, de verlenging of de omzetting van de overeenkomst.
§ 2. De in § 1 bedoelde overeenkomsten die niet gewijzigd, vernieuwd, verlengd of omgezet zijn, vallen onder de bepalingen van artikel 49, vijfde en zesde lid, van deze wet, zoals vervangen door artikel 57 van de wet van 30 december 1992 houdende sociale en diverse bepalingen, vanaf 1 september 1994.
§ 3. De bepalingen van artikel 49, tweede, derde en vierde lid, zoals vervangen door artikel 57 van de wet van 30 december 1992 houdende sociale en diverse bepalingen, worden toegepast op de bestaande overeenkomsten vanaf 1 januari 1993. De wijzigingen die voortvloeien uit de aanpassing van de bestaande overeenkomsten aan de nieuwe bepalingen van artikel 49, zoals vervangen door artikel 57 van de wet van 30 december 1992 houdende sociale en diverse bepalingen, kunnen de opzegging van de overeenkomst niet rechtvaardigen.
§ 4. De verzekeringsondernemingen gaan over tot de formele aanpassing van de verzekeringsovereenkomsten en de andere verzekeringsdocumenten aan de nieuwe bepalingen van artikel 49, zoals vervangen door artikel 57 van de wet van 30 december 1992 houdende sociale en diverse bepalingen, ten laatste op 1 juli 1993 of op de datum waarop de wet op hen van toepassing wordt indien die datum na 1 juli 1993 valt. Tot op die datum moeten de bestaande en de nieuwe verzekeringsovereenkomsten niet naar de vorm overeenstemmen met het voornoemde artikel 49.

Art. 50. De werkgever die geen verzekering heeft afgesloten is ambtshalve aangesloten bij het Fonds voor <arbeidsongevallen>, volgens de nadere regels bepaald door de Koning na advies van het beheerscomité van dit fonds.

Art. 51. (Opgeheven) <W 2001-08-10/54, art. 10, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>

Art. 51bis. (Voor de ongevallen bedoeld bij artikel 45ter stort de (verzekeringsonderneming) het rentekapitaal, overeenstemmend met de overeenkomstig artikel 24, derde lid, niet-verminderde graad van ongeschiktheid bij het Fonds voor <arbeidsongevallen> vóór de vijftiende dag van de eerste maand van het kwartaal dat volgt op het verstrijken van de bij artikel 72 bepaalde termijn.) <KBN530 1987-03-31/38, art. 13, 013; Inwerkingtreding : 01-01-1988> <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
(Het rentekapitaal wordt berekend in functie van de leeftijd van de getroffene op de eerste dag van de genoemde eerste maand van het kwartaal (overeenkomstig het barema vastgesteld door de Koning, na advies van het beheerscomité van het Fonds voor <Arbeidsongevallen>.)) <KBN212 1983-09-26/32, art. 1, 2°, 006> <W 2001-08-10/54, art. 11, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
De (verzekeringsonderneming) verwittigt de getroffenen voor de overdracht van het rentekapitaal aan het Fonds voor <arbeidsongevallen>. <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
(leden 4, 5 en 6 opgeheven) <KBN530 1987-03-31/38, art. 14; Inwerkingtreding : 01-01-1988>

Art. 51ter. <ingevoegd bij W 1994-03-30/31, art. 54, 022; Inwerkingtreding : 01-01-1994> Voor de ongevallen bedoeld in artikel 45quater stort de (verzekeringsonderneming) het (kapitaal, overeenstemmend met de vergoeding en rente, desgevallend verminderd overeenkomstig artikel 24, derde lid), aan het Fonds voor <arbeidsongevallen>. De Koning bepaalt (het barema,) de voorwaarden, de termijnen en de regels van deze overdracht en van de afrekening in geval van herziening van de ongeschiktheidsgraad in de loop van de in artikel 72 bedoelde termijn. <KB 1996-12-16/33, art. 7, 024; Inwerkingtreding : 01-01-1997> <W 2001-08-10/54, art. 12, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001> <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; ED : 17-09-2001>
De (verzekeringsonderneming) verwittigt de getroffene vóór de overdracht van het kapitaal aan het Fonds voor <arbeidsongevallen>. <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>

Art. 52. <W 2001-08-10/54, art. 13, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001> De verzekeringsonderneming of de vertegenwoordiger bedoeld in artikel 68, § 1, 5°, van de wet van 9 juli 1975 betreffende de controle der verzekeringsondernemingen houdt de integrale polis- en schadedossiers in België ter beschikking van de in artikel 87 bedoelde ambtenaren.
De personen op wie deze wet van toepassing is, de nadere categorieën van personen bedoeld in artikel 3, alsook de rechthebbenden met toepassing van hoofdstuk II van deze wet, hebben het recht om een afschrift van de polissen, schadedossiers of documenten die op hen betrekking hebben, te ontvangen in de taal die bij de wet of het decreet is opgelegd.

Art. 52bis. (Opgeheven) <W 2001-08-10/54, art. 14, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>

Art. 53. <W 2006-07-13/68, art. 56, 052; Inwerkingtreding : 01-09-2006> De verzekeringsondernemingen houden voor de activiteiten bedoeld in artikel 58, § 1, 9°, een afzonderlijk beheer volgens de door de Koning bepaalde regels. Zij brengen daarover, op de wijze en onder de voorwaarden die de Koning bepaalt, verslag uit aan het Fonds voor <Arbeidsongevallen>

Art. 54. <W 2001-08-10/54, art. 16, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001> De verzekeringsondernemingen mogen in hun algemene voorwaarden of statuten bepalen dat de vergoedingen wegens tijdelijke arbeidsongeschiktheid voor een periode van ten hoogste zes maanden vanaf de dag volgend op het begin van de arbeidsongeschiktheid rechtstreeks aan de getroffene worden betaald door de werkgever voor rekening van de betrokken verzekeringsonderneming.

Art. 54bis. <W 2001-08-10/54, art. 17, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001> Wanneer bij de overdrachten bedoeld in het hoofdstuk Vquater van de wet van 9 juli 1975 betreffende de controle der verzekeringsondernemingen een verzekeringsonderneming die de arbeidsongevallenverzekering uitoefent, betrokken is, kan de Controledienst voor de Verzekeringen de toestemming enkel verlenen na advies van het beheerscomité van het Fonds voor <Arbeidsongevallen>.
Indien een dergelijke verzekeringsonderneming betrokken is bij een herstructurering van vennootschappen zoals bedoeld in boek XI van de wet van 7 mei 1999 houdende het wetboek van vennootschappen, stelt de Controledienst voor de Verzekeringen het Fonds voor <Arbeidsongevallen> hiervan onverwijld in kennis.

Art. 55. Geen enkel vervalbeding mag door de (verzekeringsonderneming) worden ingeroepen tegen de personen die rechten op een vergoeding kunnen laten gelden. <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>

Art. 56. (Opgeheven) <W 2001-08-10/54, art. 18, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>

Afdeling 2 - Fonds voor <arbeidsongevallen>.

Art. 57. Het Fonds voor <arbeidsongevallen> ingesteld bij het koninklijk besluit nr 66 van 10 november 1967, is een openbare instelling die rechtspersoonlijkheid geniet.
De inrichting en de werking ervan worden door de Koning bepaald.

Art. 58. <KBN530 1987-03-31/38, art. 18, 013; Inwerkingtreding : 01-01-1988> § 1. Het Fonds voor <arbeidsongevallen> heeft tot taak:
1° de schadeloosstelling inzake de <arbeidsongevallen> overkomen aan zeelieden te verzekeren overeenkomstig de bepalingen van deze wet;
2° de uitgaven in de gevallen bedoeld bij artikel 84, tweede lid, terug te betalen;
3° de schadeloosstelling inzake de <arbeidsongevallen> toe te kennen overeenkomstig de bepalingen van deze wet, wanneer de werkgever geen verzekering heeft aangegaan zoals voorgeschreven bij artikel 49, of wanneer de (verzekeringsonderneming) in gebreke blijft; <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
4° de renten uit te keren aan de zeelieden of hun rechthebbenden, bedoeld bij artikel 96, eerste lid;
5° op te treden als verbindingsorgaan inzake <arbeidsongevallen> in het kader van de verordeningen en richtlijnen van de Europese Gemeenschap;
6° het aandeel in de kosten voor overbrenging naar de begraafplaats van een ingevolge een <arbeidsongeval> overleden seizoenarbeider, dat overeenkomstig de verordeningen van de Europese Gemeenschap ten laste komt van België, terug te betalen;
7° zijn akkoord te verlenen, onder de door de Koning bepaalde voorwaarden, over de prothesen en orthopedische toestellen die nodig zijn;
8° sociale bijstand te verlenen aan de getroffenen of hun rechthebbenden, onder de voorwaarden bepaald door de Koning;
(9° controle uit te oefenen op de toepassing van deze wet en op de verrichtingen van de verzekeringsondernemingen in verband met de wet van 3 juli 1967 houdende de preventie en de schadevergoeding voor <arbeidsongevallen>, voor ongevallen op de weg naar en van het werk en voor de beroepsziekten in de overheidssector en de uitvoeringsbesluiten van deze wetten;) <W 2001-08-10/54, art. 19, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
10° de cumulatiebeperkingen bedoeld bij artikel 42bis en (...) de maatregelen tot beperking van de prestaties die krachtens deze wet worden toegekend, toe te passen en uit te voeren; <W 2006-07-20/39, art. 346, 008; Inwerkingtreding : 01-01-1988>
11° een preventiebeleid te organiseren en daarbij onder meer een coordinerende, adviserende en stimulerende rol te vervullen. De organisatie en de werking van dit preventiebeleid worden door de Koning bepaald;
12° een centrale gegevensbank op te richten betreffende de aangegeven <arbeidsongevallen> en hun regeling. De organisatie en de werking van deze centrale gegevensbank worden door de Koning bepaald;
13° de overeenkomst tussen de partijen betreffende de voor het <arbeidsongeval> verschuldigde vergoedingen te bekrachtigen.
14° (opgeheven) <W 1996-04-29/32, art. 10, 023; Inwerkingtreding : 01-01-1995>
15° het ten laste nemen van de aanvullende uitkeringen, bedoeld in artikel 1, § 1, a), 2°, wanneer het een <arbeidsongeval> betreft, en in artikel 1, § 1, b), van het koninklijk besluit van 9 december 1965 tot vaststelling van het bedrag en van de voorwaarden betreffende de toekenning van een aanvullende uitkering aan sommige in Frankrijk tewerkgestelde grens- of seizoenarbeiders en aan hun weduwen, evenals van de in artikel 5 van hetzelfde besluit bedoelde vergoeding voor het desbetreffend schrijfwerk.
(16° de bijzondere bijslag, bedoeld in artikel 27quater, te verlenen.) <W 1990-12-29/30, art. 112, 017; Inwerkingtreding : 01-01-1988>
(17° op basis van het kapitaal dat aan het Fonds is gestort, de jaarlijkse vergoedingen en renten (evenals de door de Konoing bepaalde bijslagen) voor de ongevallen bedoeld in artikel 45quater te betalen. (...).) <W 1994-03-30/31, art. 55, 022; Inwerkingtreding : 01-01-1994> <KB 1996-12-16/33, art. 8, 024; Inwerkingtreding : 01-01-1997> <KB 1998-02-22/43, art. 12, 024; Inwerkingtreding : 01-01-1997>
(18° de schadeloosstelling te verzekeren van de <arbeidsongevallen> die zijn overkomen aan de betaalde sportbeoefenaars van wie de werkgevers ambtshalve bij het Fonds zijn verzekerd overeenkomstig artikel 86.) <W 1996-04-29/32, art. 18, 023; Inwerkingtreding : 01-01-1972>
§ 2. (...) <W 2001-08-10/54, art. 19, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>

Art. 58bis. <KBN530 1987-03-31/38, art. 19, 013; Inwerkingtreding : 01-01-1988> § 1. Voor de ongevallen overkomen vóór 1 januari 1988 heeft het Fonds voor <arbeidsongevallen> bovendien tot taak:
1° onder de voorwaarden bepaald door de Koning in te staan voor het onderhoud en de vernieuwing van de prothesen en orthopedische toestellen;
2° bijslagen, waarvan het bedrag en de toekenningsvoorwaarden worden bepaald door de Koning, te verlenen aan sommige categorieën van getroffenen of aan hun rechthebbenden;
3° de vergoedingen voor tijdelijke arbeidsongeschiktheid, optredend ingevolge een verergering van de blijvende arbeidsongeschiktheid, zoals bepaald bij artikel 25bis, vast te stellen en uit te keren;
4° de bij het Fonds gestorte jaarlijkse vergoedingen, renten of ermee overeenstemmende rentekapitalen te betalen;
5° de kosten te betalen van de geneeskundige, heelkundige, farmaceutische en verplegingszorgen, die ingevolge het ongeval noodzakelijk zijn, na het verstrijken van de herzieningstermijn.
§ 2. (...) <W 2001-08-10/54, art. 20, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>

Art. 58ter. <W 2001-08-10/54, art. 21, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001> De financiering van de opdrachten van het Fonds voor <Arbeidsongevallen>, bedoeld in artikel 58 en artikel 58bis, wordt gedragen door het globaal beheer van de sociale zekerheid, met uitzondering van de verrichtingen bedoeld in artikel 58, § 1, 1° en 3°, in zover het Fonds voor <Arbeidsongevallen> de schadeloosstelling toekent wanneer de verzekeringsonderneming in gebreke is gebleven, en in artikel 58bis, § 1, 1° en 4°. Voor deze verrichtingen vestigt het Fonds voor <Arbeidsongevallen> reservefondsen in het kapitalisatieregime volgens de regels vastgelegd in het financieel reglement overeenkomstig de bepalingen van artikel 7 van de wet van 16 maart 1954 betreffende de controle op sommige instellingen van openbaar nut.
De door het Fonds voor <Arbeidsongevallen> gevestigde reservefondsen, bedoeld in het eerste lid, worden gedekt overeenkomstig de bepalingen van artikel 12, § 2, van de voormelde wet van 16 maart 1954.

Art. 58quater. (opgeheven) <W 2006-07-13/68, art. 58, 052; Inwerkingtreding : 01-09-2006>

Art. 59. <KBN530 1987-03-31/38, art. 20, 013; Inwerkingtreding : 01-01-1988> Het Fonds voor <arbeidsongevallen> wordt gestijfd door:
1° (een bijdrage ten laste van de werkgevers voor :
a) de werknemers en de daarmee gelijkgestelden die gedeeltelijk onderworpen zijn aan de wet van 27 juni 1969 tot herziening van de besluitwet van 28 december 1944 betreffende de maatschappelijke zekerheid der arbeiders;
b) (opgeheven) <W 2002-12-24/31, art. 163, 043; Inwerkingtreding : 01-01-2003>;
c) de werknemers die onderworpen zijn aan de besluitwet van 7 februari 1945 betreffende de maatschappelijke zekerheid van de zeelieden ter koopvaardij.) <W 1996-04-29/32, art. 14, 023; Inwerkingtreding : 01-01-1995>
2° een bijdrage, geheven op het bedrag van de door de gemachtigde (verzekeringsonderneming) geinde premies, voor de personen tot wie de toepassing van de wet wordt uitgebreid krachtens artikel 3. <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
Deze bijdrage is gelijk aan 20 pct. van het bedrag der premies.
De (verzekeringsondernemingen) mogen de premies verhogen ten belope van de volgens het vorige lid geldende bijdragevoet; <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
3° de premies bedoeld in artikel 81, tweede lid (en artikel 86, tweede lid). <W 1996-04-29/32, art. 19, 023; Inwerkingtreding : 01-01-1972>
Voor de reders, bedoeld bij artikel 2, worden deze premies door het Fonds verhoogd met een bedrag gelijk aan dat van de bijdrage bedoeld in 2°, tweede lid;
4° de bijdragen verschuldigd door de werkgevers die verzuimen een verzekeringscontract af te sluiten bij een (verzekeringsonderneming). <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
Indien deze bijdragen verschuldigd zijn door personen tot wie de toepassing van de wet wordt uitgebreid krachtens artikel 3, worden ze door het Fonds verhoogd met een bedrag gelijk aan dat van de bijdrage bedoeld in 2°, tweede lid;
5° de bedragen verhaald op (verzekeringsondernemingen) en werkgevers die in gebreke blijven; <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
6° de terugbetaling door de Staat van de vergoedingen toegekend krachtens artikel 58, § 1, 2° en 6°;
7° een bijdrage op de door de Koning bepaalde reservefondsen (...), ten laste van de (verzekeringsondernemingen). Het bedrag van deze bijdrage wordt door de Koning vastgesteld; <W 2001-08-10/54, art. 22, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001> <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
(8° de prestaties bedoeld in artikel 42bis;) <KB 1996-12-16/33, art. 9, 024; Inwerkingtreding : 01-01-1997>
9° (de kapitalen bedoeld in (artikel 42bis, (...)) artikel 51ter en artikel 59quinquies, eerste lid;) <W 1994-03-30/31, art. 57, 022; Inwerkingtreding : 01-01-1994> <KB 1996-12-16/33, art. 10, 024; Inwerkingtreding : 01-01-1997, met uitzonderingen; zie KB 1997-08-08/30> <W 2006-07-20/39, art. 347, 008; Inwerkingtreding : 01-01-1997>
(De Koning bepaalt, bij in Ministerraad overlegd besluit, het gedeelte van de kapitalen bedoeld in de artikelen 42bis, (...) en 51ter, dat wordt overgedragen aan (de RSZ-Globaal-Beheer), alsmede de regels voor deze overdracht.) <KB 1996-12-16/33, art. 10, 024; Inwerkingtreding : onbepaald, zie KB 1997-08-08/30> <KB 1997-08-08/42, art. 4, 025; Inwerkingtreding : 01-07-1997> <W 2006-07-20/39, art. 347, 008; Inwerkingtreding : 01-01-1997>
10° de inkomsten waarvan de bedragen vastgesteld worden bij bijzondere wettelijke of reglementaire bepalingen;
11° giften en legaten;
(12° een aandeel in de jaarlijkse verdeling van de inkomsten, bedoeld bij artikel 5, eerste lid, 2°, d), van de wet van 27 juni 1969 tot herziening van de besluitwet van 28 december 1944 betreffende de maatschappelijke zekerheid der arbeiders;) <W 1996-04-29/32, art. 14, 023; Inwerkingtreding : 01-01-1995>
(13° de administratieve geldboeten, bedoeld bij artikel 91bis, § 1.) <W 1996-04-29/32, art. 14, 023; Inwerkingtreding : 10-05-1996>
(14° de bedragen verhaald op de (verzekeringsonderneming) op grond van artikel 60, derde lid.) <W 1999-01-25/32, art. 9, 029; ED : 16-02-1999> <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>

Art. 59bis. <KBN530 1987-03-31/38, art. 21, 013; Inwerkingtreding : 01-01-1988> Het Fonds voor <arbeidsongevallen> wordt bovendien gestijfd door:
1° de bijkomende vergoedingen bedoeld bij artikel 28bis, derde lid;
2° een bijdrage waarvan het bedrag door de Koning wordt vastgesteld, ten laste van (de instellingen, andere dan verzekeringsondernemingen, die op de datum van inwerkingtreding van de wet van 10 augustus 2001 houdende de aanpassing van de arbeidsongevallenverzekering aan de Europese richtlijnen betreffende de directe verzekering met uitzondering van de levensverzekering tot de rentedienst gemachtigd waren); <W 2001-08-10/54, art. 23, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
3° de rentekapitalen gevestigd met toepassing van artikel 51bis;
4° de jaarlijkse vergoedingen en renten bedoeld bij artikel 59quinquies, tweede lid.

Art. 59ter. <KBN530 1987-03-31/38, art. 22, 013; Inwerkingtreding : 01-01-1988> § 1. De bijdrage bedoeld in artikel 59, 1°, wordt vastgesteld op 0,30 pct. van het loon.
Het begrip loon is dat bepaald door de wet en de (besluitwet) bedoeld in artikel 1. <W 2002-12-24/31, art. 164, 043; Inwerkingtreding : 01-01-2003>
§ 2. De bijdrage, bedoeld in artikel 59, 1°, is aan het Fonds voor <arbeidsongevallen> verschuldigd volgens de modaliteiten, binnen de termijnen en op straffe van de sancties bepaald bij de wet en de (besluitwet) bedoeld in artikel 1. <W 2002-12-24/31, art. 164, 043; Inwerkingtreding : 01-01-2003>
De Koning kan, onder de voorwaarden die hij bepaalt, de instellingen die de inning van de bijdragen verzekeren ter uitvoering van de voornoemde wet en (besluitwet), belasten met de inning en de invordering van de bijdragen, de opslagen en de verwijlintresten namens en voor rekening van het Fonds voor <arbeidsongevallen> zonder dit laatste te moeten raadplegen. <W 2002-12-24/31, art. 164, 043; Inwerkingtreding : 01-01-2003>

Art. 59quater. <KBN530 1987-03-31/38, art. 23, 013; Inwerkingtreding : 01-01-1988> De Koning bepaalt de wijze van berekening, inning en invordering van de bedragen, bedoeld bij de artikelen 59, 2°, 3°, 4°, 5°, 7°, 8°, 9° (, 14°) en 59bis. <W 1999-01-25/32, art. 10, 029; Inwerkingtreding : 16-02-1999>
(De schuldenaar die de bedragen, bedoeld in het eerste lid, niet binnen de door de Koning vastgestelde termijnen stort, is aan het Fonds voor <arbeidsongevallen> een opslag en een verwijlinterest verschuldigd. De Koning bepaalt het bedrag, de toepassingsvoorwaarden, de inning en de invordering van deze opslag en van deze verwijlinteresten.) <W 2001-07-19/38, art. 11, 037; Inwerkingtreding : 28-07-2001>
De opslag mag evenwel niet meer bedragen dan 10 pct. van de verschuldigde bedragen en de op deze bedragen berekende verwijlintrest is gelijk aan de wettelijke rentevoet vastgesteld in artikel 2 van de wet van 5 mei 1865 betreffende de lening tegen intrest.
(De Koning bepaalt de voorwaarden waaronder het Fonds voor <arbeidsongevallen> enerzijds kan afzien van de invordering van de bedragen bedoeld in artikel 59, 3° en 4°, en anderzijds de werkgever, de reder en de verzekeringsonderneming vrijstelling of vermindering kan verlenen van de opslag en van de verwijlintrest bedoeld in het tweede lid.) <W 2002-12-24/31, art. 144, 043; Inwerkingtreding : 31-12-2002>

Art. 59quinquies. <KBN285 1984-03-31/37, art. 6, 008> De in kapitaal omgezette rente, bedoeld bij artikel 20 die in toepassing van artikel 20bis niet verschuldigd is, wordt (volgens het barema en de nadere regelen bepaald door de Koning), gestort aan het Fonds voor <arbeidsongevallen>. <W 2001-08-10/54, art. 24, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
(Voor de ongevallen overkomen vóór 1 januari 1988 wordt het bedrag van de jaarlijkse vergoeding, overeenstemmend met de vermindering ingevolge de toepassing van artikel 24, derde lid, volgens de door de Koning te bepalen modaliteiten gestort aan het Fonds voor <arbeidsongevallen>.) <KBN530 1987-03-31/38, art. 25, 013; Inwerkingtreding : 01-01-1988>

Art. 59sexies. <Ingevoegd bij W 1989-07-06/30, art. 4, 014; Inwerkingtreding : 18-07-1989> Het Fonds voor <arbeidsongevallen> voegt de nettowinsten van het kapitalisatie- en van het repartitiestelsel alsmede van de dienst " Prothese " toe aan de saldi van het rentebeheer, die worden overgedragen naar de reserve zonder bepaalde aanwending en naar de geaffecteerde reserve.
De wijze van berekening en de vaststelling van het maximumbedrag van de resultaat-saldi van de diverse afzonderlijke beheren en de overdracht naar de bijzondere reserves worden opgenomen in het financieel reglement van het fonds overeenkomstig de bepalingen van artikel 7 van de wet van 16 maart 1954 betreffende de controle op sommige instellingen van openbaar nut.

Art. 60. (Wanneer het Fonds voor <arbeidsongevallen> de schadeloosstelling toekent met toepassing van artikel 58, § 1, 3°, verhaalt het op de in gebreke zijnde werkgever of (verzekeringsonderneming) de uitkeringen, de ermee overeenstemmende kapitalen, alsmede de bedragen en kapitalen bedoeld bij (45quater, derde tot en met zesde lid,) artikel 59quinquies (, en het gedeelte van de prestaties bedoeld in artikel 42bis, (...).) (De Koning bepaalt de wijze waarop de omzetting van de uitkeringen in kapitaal gebeurt na advies van het beheerscomité van het Fonds voor <Arbeidsongevallen>. Als waarborg voor dit verhaal op de verzekeringsonderneming vestigt de verzekeringsonderneming in België op het eerste verzoek van het Fonds voor <Arbeidsongevallen> een bankgarantie volgens de voorwaarden bepaald door de Koning. Het bedrag van deze waarborg wordt berekend in functie van het incasso en de schadelast van de verzekeringsonderneming.)) <W 1985-08-01/31, art. 105, 010> <W 1998-02-22/43, art. 14, 027; Inwerkingtreding : 01-04-1998> <W 2001-08-10/54, art. 25 en 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001> <W 2003-12-22/42, art. 59, 045; Inwerkingtreding : 01-12-2003> <W 2006-07-20/39, art. 348, 008; ED : 01-04-1998>
Het is in de plaats gesteld in de rechten, rechtsvorderingen, voorrechten van de getroffene of de rechthebbende zowel ten overstaan van de werkgever, de (verzekeringsonderneming) als van derden. <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
(De uitkeringen, bedragen en kapitalen die overeenkomstig het eerste lid niet kunnen verhaald worden op de in gebreke zijnde (verzekeringsonderneming) (of op basis van zijn bankgarantie), worden door het Fonds voor <Arbeidsongevallen> omgeslagen over de (verzekeringsondernemingen).) <W 1999-01-25/32, art. 11, 029; Inwerkingtreding : 16-02-1999> <W 2001-08-10/54, art. 25, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001> <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; ED : 17-09-2001>
(Het Fonds voor <arbeidsongevallen> kan, onder de door de Koning bepaalde voorwaarden, geheel of gedeeltelijk afzien van het verhaal bedoeld in het eerste lid.) <W 24-12-1976, art. 42>

Art. 60bis. <W 2006-07-13/68, art. 59, 052; Inwerkingtreding : 01-09-2006> § 1. Het Fonds voor <Arbeidsongevallen> kan ten onrechte betaalde uitkeringen slechts terugvorderen in de gevallen en onder de voorwaarden die bedoeld worden in artikel 17 van de wet van 10 april 1995 tot invoering van het handvest van de sociaal verzekerde.
De beslissing tot terugvordering wordt per aangetekend schrijven ter kennis gebracht van de getroffene of de rechthebbende. Deze beschikt over een termijn van drie maanden vanaf de derde dag volgend op het ter post neerleggen van het aangetekend schrijven om de beslissing te betwisten voor de bevoegde arbeidsrechtbank.
De beslissing tot terugvordering kan slechts uitgevoerd worden na het verstrijken van deze termijn. Het ter post neerleggen van het aangetekend schrijven alsmede alle daden van invordering stuiten de verjaring.
De Koning bepaalt de vermeldingen die het in het tweede lid bedoelde aangetekend schrijven moet bevatten, bij gebreke waarvan de in het tweede lid bedoelde termijn niet begint te lopen.
§ 2. De Koning bepaalt in welke gevallen en onder welke voorwaarden het Fonds voor <Arbeidsongevallen> geheel of gedeeltelijk afziet van de terugvordering van ten onrechte betaalde uitkeringen.
Wanneer de belanghebbende een aanvraag tot verzaking heeft ingediend wordt de terugvordering opgeschort tot het beheerscomité van het Fonds voor <Arbeidsongevallen> over deze aanvraag uitspraak heeft gedaan.
§ 3. Onverminderd zijn recht om voor de rechter te dagvaarden, kan het Fonds voor <Arbeidsongevallen> de ten onrechte uitbetaalde uitkeringen invorderen onder de voorwaarden en volgens de nadere regels die de Koning bepaalt.

Art. 60ter. <W 1985-08-01/31, art. 106, 010> Het Fonds voor <arbeidsongevallen> kan dadingen sluiten.

Art. 61. Het Fonds voor <arbeidsongevallen> wordt met het Rijk gelijkgesteld voor de toepassing van de wetten en verordeningen op de rechtstreekse belastingen ten bate van het Rijk evenals op de belastingen en taksen ten bate van de provincies en van de gemeenten.

Afdeling 3 - Procedure.

Art. 62. (De werkgever of zijn aangestelde is verplicht ieder ongeval dat aanleiding kan geven tot toepassing van deze wet, aan te geven bij de bevoegde (verzekeringsonderneming) en, in de gevallen bepaald door de Koning, bij de inspecteur bevoegd inzake de arbeidsveiligheid.) <W 1999-05-03/31, art. 35, 030; Inwerkingtreding : onbepaald> <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
De aangifte van het ongeval kan eveneens gedaan worden door de getroffene of de rechthebbenden.
(De aangifte gebeurt op de wijze en binnen de termijnen bepaald door de Koning. Het beheerscomité van het Fonds voor <Arbeidsongevallen> stelt alle modellen van formulieren vast.) <W 2003-02-24/35, art. 9, 044; Inwerkingtreding : 01-01-2003>
(De (verzekeringsonderneming) bezorgt het Fonds voor <arbeidsongevallen> op de wijze en binnen de termijnen bepaald door de Koning de elementen die voorkomen in de aangifte, alsook die welke betrekking hebben op de regeling van het ongeval.) <KBN530 1987-03-31/38, art. 25, 013; Inwerkingtreding : 01-01-1988> <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
(Het Fonds voor <arbeidsongevallen> bezorgt de in het vorig lid bedoelde elementen aan de inspecteur bevoegd inzake de arbeidsveiligheid, volgens de regels bepaald door de Koning.) <W 1999-05-03/31, art. 35, 030; Inwerkingtreding : onbepaald>

Art. 63. § 1. (De (verzekeringsonderneming) die weigert het ongeval ten laste te nemen of die oordeelt dat er twijfel bestaat inzake de toepassing van de wet op het ongeval, verwittigt (binnen de dertig dagen) die volgen op de ontvangst van de verklaring het Fonds voor <arbeidsongevallen>. Het Fonds voor <arbeidsongevallen> kan een onderzoek instellen naar de oorzaken en de omstandigheden van het ongeval en maakt dan een proces-verbaal op.) <KB 06-12-1978, art. 3> <KBN530 1987-03-31/38, art. 26, 013; Inwerkingtreding : 01-01-1988> <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
(Een afschrift van het proces-verbaal wordt gezonden aan de verzekeringsonderneming, aan de getroffene of zijn rechthebbende en aan de verzekeringsinstelling waarbij de getroffene is aangesloten of waar hij is ingeschreven overeenkomstig de wetgeving inzake de verplichte verzekering tegen ziekte en invaliditeit.) <W 2006-07-13/68, art. 60, 052; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
§ 2. In het geval bedoeld bij § 1 of zo de (verzekeringsonderneming) weigert het ongeval als een <arbeidsongeval> te erkennen verwittigt hij binnen dezelfde tijd de (verzekeringsinstelling, waarbij) de getroffene is aangesloten of waar hij is ingeschreven overeenkomstig de wetgeving betreffende de verplichte verzekering tegen ziekte- en invaliditeit. <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001> <W 2006-07-13/68, art. 60, 052; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
(Die kennisgeving, vergezeld van een afschrift van de aangifte van het ongeval, geldt als een verklaring van arbeidsongeschiktheid die tijdig bij de verzekeringsinstelling werd ingediend.) <W 2006-07-13/68, art. 60, 052; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
De vergoedingen wegens arbeidsongeschiktheid bepaald door de verplichte verzekering tegen ziekte- en invaliditeit zijn (door de verzekeringsinstelling) die nalaat de verklaring bedoeld in het eerste lid tijdig te doen, verschuldigd vanaf het begin van de arbeidsongeschiktheid tot en met de dag van de verklaring aan de werknemer die, buiten de aangifteformaliteit, de voorwaarden, vervult om ze te bekomen. Die vergoedingen wegens arbeidsongeschiktheid worden aan de getroffene betaald (door de verzekeringsinstelling) van de verplichte ziekte- en invaliditeitsverzekering, die ze rechtstreeks verhaalt op de (verzekeringsonderneming). <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001> <W 2006-07-13/68, art. 60, 052; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
Zo een wijziging optreedt in de graad van arbeidsongeschiktheid, die aan de door het <arbeidsongeval> getroffene is toegekend, verwittigt de (verzekeringsonderneming) (eveneens de verzekeringsinstelling) binnen de (zeven dagen) die volgen op de dag waarop de wijziging van de ongeschiktheidsgraad zich voordoet. <KBN530 1987-03-31/38, art. 27, 013; Inwerkingtreding : 01-01-1988> <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001> <W 2006-07-13/68, art. 60, 052; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
§ 3. In ieder van de gevallen bedoeld in § 2 verwittigt de (verzekeringsonderneming) eveneens de getroffene binnen dezelfde termijn. (De in § 1 en § 3, eerste lid, bedoelde kennisgevingen aan de getroffene of de rechthebbende gebeuren op hun hoofdverblijfplaats in de zin van artikel 3, eerste lid, 5°, van de wet van 8 augustus 1983 tot regeling van een Rijksregister van de natuurlijke personen, behoudens afwijking op schriftelijk verzoek.) <W 1991-04-04/40, art. 16, 018; Inwerkingtreding : 01-07-1993> <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
§ 4. (In geval van betwisting omtrent de aard of de graad van arbeidsongeschiktheid van de getroffene of omtrent de graad van behoefte aan de geregelde hulp van een ander persoon, is de verzekeringsonderneming verplicht de in de artikelen 22, 23, 23bis of 24 bedoelde dagelijkse of jaarlijkse vergoeding bij voorschot te betalen op grond van de door haar voorgestelde graad van blijvende ongeschiktheid of de graad van behoefte aan de geregelde hulp van een ander persoon.) <W 2006-07-13/68, art. 60, 052; Inwerkingtreding : 01-09-2006>
(Deze bepaling geldt eveneens ingeval een eis tot herziening, voorzien bij artikel 72 van de arbeidsongevallenwet van 10 april 1971, wordt ingesteld.) <KBN212 1983-09-26/32, art. 2, 006>

Art. 64. <KBN530 1987-03-31/38, art. 28, 013; Inwerkingtreding : 01-01-1988> De arbeidsrechtbank neemt kennis van alle betwistingen betreffende de toepassing van de artikelen 59, § 1, 1°, 2°, 3°, 4°, 5°, 6°, 7°, 8°, 9°, 10°, (12°, 13°), 59bis, 59ter, 59quater en 59quinquies. <W 1996-04-29/32, art. 15, 023; Inwerkingtreding : 10-05-1996>

Art. 64bis. <Ingevoegd bij W 1999-01-25/32, art. 12; Inwerkingtreding : 16-02-1999> De in artikel 87, derde lid, bedoelde geneesheren kunnen eveneens bemiddelend optreden op vraag van de getroffene of van de (verzekeringsonderneming) bij de vaststelling van de graad van blijvende arbeidsongeschiktheid, in de gevallen en onder de voorwaarden bepaald door de Koning. Zij stellen hierover een verslag op. <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
Indien het voorstel van de bemiddelende geneesheer door de getroffene of de (verzekeringsonderneming) niet wordt aanvaard, wordt het geschil door de meest gerede partij bij de arbeidsrechtbank aanhangig gemaakt. Het in het eerste lid bedoelde verslag wordt in dit geval door de (verzekeringsonderneming) ter griffie van de bevoegde rechtsmacht neergelegd. <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>

Art. 64ter. <Ingevoegd bij W 1999-01-25/32, art. 13; Inwerkingtreding : 16-02-1999> De minnelijke schikking als bedoeld in artikel 64bis kan onder dezelfde omstandigheden eveneens betrekking hebben op de bepaling van de dag vanaf wanneer de werkongeschiktheid een bestendig karakter vertoont.

Art. 64quater. <Ingevoegd bij W 2001-08-10/54, art. 26; Inwerkingtreding : 17-09-2001> De Koning bepaalt de voorwaarden waarin de medische onderzoeken voor de toepassing van deze wet worden uitgevoerd, na advies van het beheerscomité van het Fonds voor <Arbeidsongevallen>.

Art. 65. <KBN530 1987-03-31/38, art. 29, 013; Inwerkingtreding : 01-01-1988> De partijen zijn verplicht de overeenkomsten betreffende de voor het <arbeidsongeval> verschuldigde vergoedingen ter bekrachtiging aan het Fonds voor <arbeidsongevallen> over te leggen, op de wijze en onder de voorwaarden bepaald door de Koning.
De overeenkomst heeft slechts uitwerking na bekrachtiging door het Fonds voor <arbeidsongevallen>.
Die overeenkomsten worden, op straffe van nietigheid, met redenen omkleed en vermelden het basisloon, de aard van de letsels, de graad van arbeidsongeschiktheid en de datum van consolidatie.
De Koning stelt een model van overeenkomst vast.
De (verzekeringsonderneming) leggen aan het Fonds alle gegevens betreffende de regeling van het ongeval over. <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
Het Fonds voor <arbeidsongevallen> gaat slechts over tot bekrachtiging van het akkoord, nadat het heeft vastgesteld dat het ongeval overeenkomstig de bepalingen van de wet geregeld werd.
Het Fonds voor <arbeidsongevallen> zendt een afschrift van de bekrachtigde overeenkomst aan elke partij of, in voorkomend geval, aan haar vertegenwoordiger.
Indien het Fonds van oordeel is dat een van de in de overgelegde overeenkomst opgenomen elementen niet overeenkomstig de wet vastgesteld werd, weigert het de overeenkomst te bekrachtigen en brengt het zijn gemotiveerd standpunt ter kennis van de partijen. In dat geval maakt de meest gerede partij het geschil aanhangig bij de arbeidsrechtbank en geeft daarbij kennis van het standpunt van het Fonds.
Het Fonds kan in de zaak geroepen worden.

Art. 66. <KBN530 1987-03-31/38, art. 30, 013; Inwerkingtreding : 01-01-1988> Wanneer een betwisting betreffende het ongeval bij de bevoegde rechtsmacht wordt aanhangig gemaakt en deze niet alle gegevens bezit om definitief uitspraak te doen, maar de toepassing van de wet niet betwist wordt, kan zij, zelfs ambtshalve, aan de getroffene of de rechthebbenden:
1° hetzij een voorschot toekennen bij wijze van een dagelijkse vergoeding;
2° hetzij een bedrag toekennen om de eventuele kosten van het deskundig onderzoek te dekken.

Art. 67. De rechtelijke beslissingen betreffende de bij deze wet bepaalde vergoedingen, met uitzondering van de rentevestiging en de kapitaalsuitkering, zijn bij voorraad uitvoerbaar, niettegenstaande verzet of hoger beroep en zonder borg. In de andere gevallen beperkt de rechtsmacht de voorlopige tenuitvoerlegging tot de betaling van rentetermijnen, die zij ex aequo et bono vaststelt aan de hand van de gegevens die zij bezit op het ogenblik van de uitspraak.

Art. 68. Behalve wanneer de eis roekeloos en tergend is, vallen de kosten van alle vorderingen gesteund op deze wet ten laste van de (verzekeringsonderneming). <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>

Art. 69. De rechtsvordering tot betaling van de vergoedingen verjaart na drie jaar. De rechtsvordering tot terugvordering van onverschuldigde vergoedingen verjaart na drie jaar.
De rechtsvordering tot terugvordering van onverschuldigde vergoedingen die door bedrieglijke handelingen of door valse of opzettelijk onvolledige verklaringen werden bekomen, verjaart na vijf jaar.
(De rechtsvordering tot betaling van de bij de artikelen 27bis, laatste lid, 27ter en 27quater bedoelde bijslagen verjaart na drie jaar vanaf de eerste dag volgend op de betalingsperiode waarop deze bijslagen betrekking hebben, voor zover de hoofdvordering tot betaling van de op deze periode betrekking hebbende vergoedingen niet is verjaard. Voor de bijslagen die toegekend worden op vergoedingen voor periodes die gelegen zijn voor de regeling van het <arbeidsongeval> bij een bekrachtigde overeenkomst of bij een in kracht van gewijsde getreden gerechtelijke beslissing, of voor de in artikel 72 bedoelde herziening, vangt de verjaring aan op de datum van deze regeling of herziening.) <W 2006-07-13/68, art. 61, 052; Inwerkingtreding : 01-09-2006>
(De schuldvorderingen van het Fonds voor <arbeidsongevallen> ten laste van de schuldenaars bedoeld in artikel 59, 4°, verjaren na (drie jaar).) <W 1996-04-29/32, art. 82, 023; Inwerkingtreding : 01-07-1996> <W 2005-07-03/46, art. 40, 050; Inwerkingtreding : 01-01-2009>

Art. 70. De verjaringen bepaald bij artikel 69 worden op de gewone wijzen geschorst of gestuit. Die verjaringen kunnen bovendien gestuit worden door een ter post aangetekende brief (...) of door een rechtsvordering tot betaling wegens het <arbeidsongeval>, gesteund op een andere rechtsgrond (of door een rechtsvordering tot vaststelling van afstamming). <W 1985-08-01/31, art. 109, 010> <W 2006-07-13/68, art. 62, 052; Inwerkingtreding : 01-09-2006>

Art. 71. De bij artikel 69 bepaalde verjaringen lopen tegen de minderjarigen en de onbekwaamverklaarden.

Art. 72. (De eis tot herziening van de vergoedingen, gegrond op een wijziging van het verlies van arbeidsgeschiktheid van de getroffene of (van de noodzakelijkheid van de geregelde hulp van een ander persoon of op het overlijden van de getroffene) aan de gevolgen van het ongeval, kan ingesteld worden binnen drie jaar die volgen op de datum van homologatie (of de bekrachtiging) van de overeenkomst tussen de partijen of van de in artikel 24 bedoelde beslissing of kennisgeving (of de datum van het ongeval indien de tijdelijke arbeidsongeschiktheid geen zeven dagen overschrijdt en indien de verzekeringsonderneming de getroffene genezen verklaart zonder blijvende arbeidsongeschiktheid). <W 1985-08-01/31, art. 110, 010> <KBN530 1987-03-31/38, art. 31, 013; Inwerkingtreding : 01-01-1988> <W 2002-12-24/31, art. 145, 043; Inwerkingtreding : 31-12-2002> <W 2006-07-13/68, art. 63, 052; Inwerkingtreding : 01-09-2006>
(De getroffene of zijn rechthebbenden kunnen binnen de drie jaar die volgen op de dag van de in artikel 24 bedoelde kennisgeving, een rechtsvordering instellen tegen de beslissing tot genezenverklaring zonder blijvende arbeidsongeschiktheid. In dat geval kan de in het eerste lid bedoelde eis ingesteld worden binnen drie jaar die volgen op de datum van de in artikel 24 bedoelde beslissing.) <W 1985-08-01/31, art. 111, 010>
De eis tot herziening mag bij tegenvordering tot bij het sluiten van de debatten worden ingesteld, bij wijze van conclusies, die ter griffie worden neergelegd en aan de andere partijen worden medegedeeld.

Art. 73. De getroffene of de rechthebbende en de persoon die de begrafeniskosten, de medische, farmaceutische, heelkundige en verplegingskosten heeft gedragen hebben een rechtstreekse vordering tegen de (verzekeringsonderneming) of tegen het Fonds voor <arbeidsongevallen>, indien de werkgever geen verzekeringscontract heeft afgesloten of indien de (verzekeringsonderneming) zijn verplichtingen niet nakomt. <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>

Art. 74. De rechtsvordering tot betaling of tot herziening van de vergoedingen bepaald bij deze wet kan in geen geval voor de strafrechter worden gebracht; het instellen van die rechtsvordering is onafhankelijk van het instellen van de publieke rechtsvordering waartoe het ongeval aanleiding kan geven.
(Prejudiciële geschillen die zich stellen vóór de strafrechter in verband met de interpretatie van de arbeidsongevallenwet, worden beslecht door het arbeidsgerecht.) <W 07-07-1978, art. 8>

Art. 75. Alle akten en getuigschriften waarvan de overlegging voor de uitvoering van deze wet kan worden geëist, worden kosteloos afgeleverd.

HOOFDSTUK IV _ Bijzondere regelingen.

Eerste Afdeling _ Zeelieden.

Art. 76. § 1. Worden als zeelieden beschouwd:
1° de reders bedoeld in artikel 2;
2° de zeelieden onderworpen aan de besluitwet van 7 februari 1945;
3° de personen ingeschreven bij de Pool van de zeelieden ter koopvaardij ingericht door de wet van 25 februari 1964 die al of niet aan boord van een schip voor rekening van een reder:
a) in België of in het buitenland arbeid verrichten;
b) het vak aanleren aan boord van een vreemd schip;
4° de bemanning van een Belgisch vissersvaartuig;
5° de personen die met het oog op hun deelname aan de reis van een vissersvaartuig, al of niet aan boord van een vissersvaartuig arbeid verrichten;
6° de bemanning, inbegrepen de reder waarvan sprake onder 1°, van een vissersvaartuig dat tijdelijk voor andere verrichtingen dan de visserij wordt aangewend.
§ 2. Worden als reders beschouwd alle natuurlijke of rechtspersonen die een koopvaardijschip of een vissersvaartuig onder Belgische vlag uitrusten, onverschillig welke rechtstitel zij daarop hebben.
(§ 3. De Koning kan na gunstig advies van het Beheerscomité van het Fonds :
1° volgens de nadere regelen die Hij bepaalt de toepassing van deze afdeling uitbreiden tot andere categorieën van personen en tevens de persoon aanwijzen die als reder wordt beschouwd.
(NOTA : Het toepassingsgebied wordt uitgebreid tot de zeevissers die hun beroepswerkzaamheden uitoefenen aan boord van een schip dat onder de vlag van een andere lid-Staat van de Europese Unie vaart en die onderworpen blijven aan de Belgische sociale zekerheid. ; zie KB 2003-09-09/47, art. 1 ; Inwerkingtreding : 15-11-2003).
2° bijzondere regelen vaststellen in verband met de toepassing van deze afdeling op bepaalde categorieën van personen.) <W 1985-08-01/31, art. 112, 010>

Art. 77. <W 1985-08-01/31, art. 113, 010> De zeeman ter koopvaardij getroffen door een <arbeidsongeval> behoudt zijn volle gage en de andere voordelen in de voorwaarden en binnen de perken vastgesteld door de wetgeving op de arbeidsovereenkomst wegens scheepsdienst. Vanaf de dag waarop die bepalingen niet meer op hem van toepassing zijn wordt hij vergoed overeenkomstig de bepalingen van onderhavige wet.
Tot op de dag bedoeld in het vorig lid vallen de verplaatsingskosten eveneens ten laste van de reder ter koopvaardij.

Art. 77bis. <W 1985-08-01/31, art. 114, 010> De zeevisser getroffen door een <arbeidsongeval>, behoudt zijn volle gage en het recht op terugzending op kosten van het schip in de voorwaarden en binnen de perken vastgesteld door de wetgeving op de arbeidsovereenkomst wegens scheepsdienst.
Vanaf de dag waarop die bepalingen niet meer op hem van toepassing zijn wordt hij vergoed overeenkomstig de bepalingen van onderhavige wet.
De geneeskundige, heelkundige, farmaceutische en verplegingskosten, alsmede de verplaatsingskosten die het ongeval, overkomen aan een zeevisser, noodzakelijk maakt, vallen ten laste van het Fonds voor <arbeidsongevallen>.

Art. 78. Ingeval het schip, bij gebrek aan tijdingen, als verloren wordt beschouwd, zijn de vergoedingen bepaald in de artikelen 10 tot 17 verschuldigd zonder borg na het verstrijken van een termijn van drie maanden te rekenen van de dag van de afvaart van het schip of van de dag van de laatste tijdingen. Die termijn wordt tot twee maanden herleid voor de vissersvaartuigen.

Art. 79. De Koning stelt het basisloon van de zeelieden vast.
Zo de getroffene op het ogenblik van het ongeval in een lagere categorie is tewerkgesteld dan diegene waartoe hij normaal behoort, wordt voor de berekening van de vergoedingen, rekening gehouden met het loon dat voor die laatste categorie bepaald is.

Art. 80. Wanneer het ongeval een blijvende arbeidsongeschiktheid of het overlijden van de getroffene heeft veroorzaakt, wordt voor de minderjarigen en voor de leerlingen, de vergoeding berekend op het basisloon van een meerderjarige zeeman met dezelfde graad tewerkgesteld aan boord van een schip van dezelfde categorie. Is er evenwel geen meerderjarige zeeman met dezelfde graad aan boord van een schip van dezelfde categorie, dan wordt de vergoeding berekend op het basisloon bepaald voor de meerderjarige matroos.

Art. 81. De reders zijn verplicht een arbeidsongevallenverzekering aan te gaan bij het Fonds voor <arbeidsongevallen>.
De Koning bepaalt het bedrag van de premies die de reders aan het Fonds verschuldigd zijn, alsmede de grondslag waarop die premies worden berekend en de wijze waarop zij worden geind.

Art. 82. De aangifte van het ongeval wordt schriftelijk gedaan door de reder, zijn aangestelde of lasthebber binnen vijf dagen na het ongeval of na de aankomst van het schip of van het vaartuig in de eerste aanleghaven ofwel binnen vijf dagen na de tijding van het ongeval, indien het schip is vergaan.
Een aangifte van ongeval moet door de reder, zijn aangestelde of lasthebber voor de kapitein en al de leden van de bemanning worden gedaan binnen acht dagen na het verstrijken van de in artikel 78 bedoelde termijn.
In België wordt de aangifte schriftelijk gedaan bij (de met de politie te water belaste overheid van de federale politie) van de haven waar het schip of het vaartuig zich bevindt. Bedoelde aangifte wordt zonder verwijl door (de met de politie te water belaste overheid van de federale politie) aan de griffie van de bevoegde rechtsmacht gezonden. <W 1999-05-03/30, art. 58, 031; Inwerkingtreding : 01-04-1999>
In het buitenland wordt zij gedaan bij de consulaire agent. Zo er geen consulaire agent ter plaatse gevestigd is, wordt zij binnen de hierboven vermelde termijnen op de snelste wijze aan (de met de politie te water belaste overheid van de federale politie) van de thuishaven gezonden. <W 1999-05-03/30, art. 58, 031; Inwerkingtreding : 01-04-1999>
(De met de politie te water belaste overheden van de federale politie) geven onmiddellijk aan het Fonds voor <arbeidsongevallen> mededeling van elk ongeval dat hun ter kennis is gebracht en waarop deze wet toepasselijk kan zijn. <W 1999-05-03/30, art. 58, 031; Inwerkingtreding : 01-04-1999>
De getroffene of een ander lid van de bemanning heeft bovendien, op zee, het recht om mondeling of schriftelijk aan de kapitein of de schipper aangifte van een ongeval te doen. Melding hiervan wordt gemaakt in het scheepsjournaal en deze inschrijving wordt, in voorkomend geval, door een of twee getuigen medeondertekend.
Blijkt uit de aangifte dat de toepassing van deze wet op het aangegeven ongeval wordt betwist, dan stelt (de met de politie te water belaste overheid van de federale politie) of de consulaire agent een onderzoek in naar de oorzaken van het ongeval. Wordt krachtens deze bepaling of krachtens de wetten en verordeningen betreffende de zeepolitie tot een onderzoek overgegaan, dan wordt een uitgifte van het proces-verbaal van onderzoek door de hierboven bedoelde overheden, al naar het geval, aan de griffie van de bevoegde rechtsmacht of aan de Minister van Buitenlandse Zaken gezonden. <W 1999-05-03/30, art. 58, 031; Inwerkingtreding : 01-04-1999>
(Na het vaststellen van een <arbeidsongeval> aan boord van schepen, zendt de met de politie te water belaste overheid van de federale politie daarvan onverwijld een verslag over aan de met de scheepvaartcontrole belaste dienst.) <W 1999-05-03/30, art. 58, 031; Inwerkingtreding : 01-04-1999>

Art. 83. In geval van vermoeden van overlijden, begint de verjaring van de rechtsvordering tot betaling van de vergoeding te lopen vanaf de dag volgend op de in artikel 78 bepaalde termijn.

Afdeling II _ Bijzondere risico's.

Art. 84. <KBN39 1982-03-31/01, art. 10, 004> De schade die voortvloeit uit de <arbeidsongevallen> ingevolge de werking van ontplofbare, ontvlambare, bijtende of giftige stoffen, bij het laden, het lossen of de behandeling van oorlogstuigen, of ingevolge ontploffingen veroorzaakt door de loutere aanwezigheid van deze tuigen, wordt door de (verzekeringsonderneming) vergoed. <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
Nochtans kan de (verzekeringsonderneming) zijn uitgaven verhalen op het Fonds ten laste van de Staat, wanneer de schade die voortvloeit uit de ongevallen in België het gevolg is van de toevallige en onvoorziene aanwezigheid van de stoffen en tuigen bedoeld in lid 1 van dit artikel. <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>

Afdeling 3 - Betaalde sportbeoefenaars. <W 1996-04-29/32, art. 20, 023; Inwerkingtreding : 01-01-1972>

Art. 85. <opnieuw opgenomen bij W 1996-04-29/32, art. 20, 023; Inwerkingtreding : 01-01-1972> § 1. Als betaalde sportbeoefenaars worden beschouwd, de sportbeoefenaars die verbonden zijn door een arbeidsovereenkomst.
§ 2. Als werkgevers worden beschouwd, de personen die de onder § 1 bedoelde sportbeoefenaars tewerkstellen.

Art. 86. <opnieuw opgenomen bij W 1996-04-29/32, art. 20, 023; Inwerkingtreding : 01-01-1972> De werkgever, bedoeld in artikel 85, § 2, die geen verzekering heeft afgesloten overeenkomstig artikel 49, is ambtshalve verzekerd bij het Fonds voor <arbeidsongevallen>. De ambtshalve verzekering begint ten vroegste op 1 januari 1972 en eindigt op 31 december 1995. De ambtshalve aansluiting van de werkgever bij het Fonds voor <arbeidsongevallen> stuit evenwel de verjaring van de rechtsvordering tot betaling van de verzekeringspremies.
De Koning bepaalt het bedrag van de premies die aan het Fonds verschuldigd zijn, alsmede de grondslag waarop die premies worden berekend en de wijze waarop zij wordt geïnd.
Het Fonds kan, onder de door de Koning bepaalde voorwaarden, geheel of gedeeltelijk van de invordering van de premies verzaken.

HOOFDSTUK V _ Toezicht en strafbepalingen.

Afdeling I _ Toezicht.

Art. 87. <W 1996-04-29/32, art. 22, 023; Inwerkingtreding : 10-05-1996> (Onverminderd de plichten van de officieren van gerechtelijke politie en van de sociaal inspecteurs en sociaal controleurs van het bestuur van de sociale inspectie van het ministerie van Sociale Zaken, Volksgezondheid en Leefmilieu op grond van de wet van 16 november 1972 betreffende de arbeidsinspectie, houden uitsluitend de sociaal inspecteurs en de sociaal controleurs van het Fonds voor <Arbeidsongevallen> toezicht op de toepassing van deze wet en van de ter uitvoering ervan genomen besluiten en verordeningen, alsmede op de verrichtingen van de verzekeringsondernemingen in verband met de wet van 3 juli 1967 betreffende de preventie van of de schadevergoeding voor <arbeidsongevallen>, voor ongevallen op de weg naar en van het werk en voor beroepsziekten in de overheidssector en de uitvoeringsbesluiten van deze wet.) <W 2001-08-10/54, art. 27, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
Onverminderd de bepalingen van deze wet oefenen deze ambtenaren dit toezicht uit, overeenkomstig de bepalingen van de wet van 16 november 1972 betreffende de arbeidsinspectie.
Voor de medische controle kan het Fonds voor <arbeidsongevallen> ook een beroep doen op geneesheren onder de voorwaarden en volgens de modaliteiten bepaald door de Koning.
(De geneesheren-inspecteurs van de algemene directie toezicht op het welzijn op het werk van de federale overheidsdienst Arbeid, Werk en Sociaal Overleg oefenen het toezicht uit op de in artikel 29 bedoelde erkende medische diensten.) <W 2006-07-13/68, art. 64, 052; Inwerkingtreding : 01-09-2006>

Art. 87bis. <Ingevoegd bij W 2001-08-10/54, art. 28; Inwerkingtreding : 17-09-2001> Onverminderd de bepalingen van artikel 87 sluiten het Fonds voor <Arbeidsongevallen> en de Controledienst voor de Verzekeringen een protocol betreffende onder meer de mededeling van alle relevante gegevens in verband met de financiële situatie van de sector, de uitwisseling van informatie en van de vaststellingen gedaan tijdens de controlewerkzaamheden, de organisatie van de gezamenlijke controles en de maatregelen ter vrijwaring van de belangen van de verzekeringsnemers, de verzekerden en de begunstigden.

Art. 88. <W 1996-04-29/32, art. 23, 023; Inwerkingtreding : 10-05-1996> De in artikel 87 bedoelde ambtenaren mogen bovendien, bij de uitoefening van hun opdracht :
1° op gelijk welk ogenblik van de dag of van de nacht, zonder voorafgaande verwittiging, vrij binnengaan in alle inrichtingen, gedeelten van inrichtingen of lokalen waar (verzekeringsondernemingen) (, bijkantoren van buitenlandse verzekeringsondernemingen of vertegenwoordige rs aangesteld door buitenlandse verzekeringsondernemingen in het kader van de vrije dienstverrichting) gevestigd zijn evenals verzekeringstussenpersonen die onder de bepalingen van deze wet en van de uitvoeringsbesluiten ervan vallen; tot de bewoonde lokalen hebben zij evenwel alleen toegang wanneer de rechter in de politierechtbank vooraf toestemming heeft verleend; <W 2001-08-10/54, art. 29, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001> <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; ED : 17-09-2001>
2° elk onderzoek, elke controle en enquête instellen alsook alle inlichtingen inwinnen die zij nodig achten om zich ervan te vergewissen, dat de wetsen reglementsbepalingen werkelijk worden nageleefd en met name :
a) de in artikel 91ter bedoelde personen ondervragen over alle feiten die nuttig zijn voor de uitoefening van het toezicht;
b) zich, zonder verplaatsing, alle boeken, registers documenten schijven, banden of gelijk welke andere informatiedragers met sociale gegevens ter inzage doen voorleggen die ingevolge deze wet en de uitvoeringsbesluiten dienen te worden opgemaakt, bijgehouden of bewaard en uittreksels, afschriften, afdrukken, uitdraaien, kopieën of fotocopieën ervan nemen of zich deze kosteloos laten verstrekken of zelfs gelijk welke van de in dit littera bedoelde informatiedragers tegen ontvangstbewijs in beslag nemen;
c) zich, zonder verplaatsing, alle andere boeken, registers, documenten, schijven, banden of gelijk welke andere informatiedragers ter inzage doen voorleggen die zij nodig achten voor het volbrengen van hun opdracht en uittreksels, afschriften, afdrukken, uitdraaien, kopieën of fotocopieën ervan nemen of zich deze kosteloos laten verstrekken of zelfs gelijk welke van de in dit littera bedoelde informatiedragers tegen ontvangstbewijs in beslag nemen;
d) de aanplakking gelasten van de documenten die ingevolge deze wet of de uitvoeringsbesluiten ervan moeten worden aangeplakt.

Art. 88bis. <KBN39 1982-03-31/01, art. 12, 004> In geval van betwisting in verband met de regeling van een <arbeidsongeval> tussen de (verzekeringsonderneming) en de bij artikel 87 bedoelde ambtenaren (...), stellen deze laatsten bij een ter post aangetekende brief de (verzekeringsonderneming) in kennis van hun gemotiveerd standpunt. <W 1996-04-29/32, art. 25, 023; Inwerkingtreding : 10-05-1996> <W 2001-08-10/54, art. 35, 041; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
Dit standpunt wordt door de (verzekeringsonderneming) ter griffie van de bevoegde rechtsmacht neergelegd op het ogenblik dat het ongeval er voor definitieve regeling wordt aanhangig gemaakt. <W 2001-08-10/54, art. 35, 041; Inwerkingtreding : 17-09-2001>

Art. 88ter. <Ingevoegd bij W 2006-07-13/68, art. 65; Inwerkingtreding : 01-09-2006> De leden van het beheerscomité en van de technische comités van het Fonds voor <Arbeidsongevallen>, alsook de personen die krachtens een wettelijke of reglementaire bepaling gemachtigd zijn om deel te nemen aan deze vergaderingen, de in artikel 87 bedoelde ambtenaren, alsook de personen die voorheen de bedoelde functies hebben uitgeoefend, zijn gebonden door het beroepsgeheim en mogen de vertrouwelijke informatie aangaande de verzekeringsondernemingen, waarvan zij kennis hebben gekregen in hoofde van hun functies, aan geen enkele persoon of autoriteit bekendmaken.
Onverminderd het eerste lid mag het Fonds voor <Arbeidsongevallen> vertrouwelijke informatie meedelen :
1° ingeval de mededeling van dergelijke informatie wordt voorgeschreven of toegestaan krachtens deze wet;
2° tijdens een getuigenis in rechte in strafzaken;
3° voor de aangifte van strafrechtelijke misdrijven bij de gerechtelijke autoriteiten;
4° in het kader van administratieve of gerechtelijke beroepsprocedures tegen de handelingen of beslissingen van het Fonds voor <Arbeidsongevallen>;
5° in beknopte of samengevoegde vorm, voor zover de individuele gegevens over de betrokken verzekeringsondernemingen niet kunnen worden geïdentificeerd.

Art. 88quater. <Ingevoegd bij W 2006-07-13/68, art. 66; Inwerkingtreding : 01-09-2006> § 1. In afwijking van artikel 88ter heeft het Fonds voor <Arbeidsongevallen> het recht vertrouwelijke informatie over verzekeringsondernemingen mee te delen aan :
1° de Commissie voor het Bank-, Financie- en Assurantiewezen;
2° de instanties die betrokken zijn bij de vereffening en het faillissement van verzekeringsondernemingen of bij andere soortgelijke procedures;
3° de instanties die belast zijn met het beheer van procedures van gedwongen vereffening van verzekeringsondernemingen of van waarborgfondsen;
4° de personen die belast zijn met het wettelijk toezicht op de rekeningen van verzekeringsondernemingen.
Het Fonds voor <Arbeidsongevallen> mag slechts vertrouwelijke informatie in uitvoering van het eerste lid meedelen als de ontvanger zich ertoe verbindt die enkel te gebruiken voor de uitoefening van zijn opdrachten en voor zover hij gebonden is door een beroepsgeheim dat gelijkwaardig is met datgene wat in artikel 88ter wordt bedoeld.
§ 2. In afwijking van artikel 88ter heeft het Fonds voor <Arbeidsongevallen> het recht vertrouwelijke informatie mee te delen aan :
1° de autoriteiten die belast zijn met het toezicht op de instanties die betrokken zijn bij de vereffening en het faillissement van verzekeringsondernemingen en bij andere soortgelijke procedures;
2° de autoriteiten die belast zijn met het toezicht op de personen die belast zijn met de wettelijke controle van de jaarrekening van verzekeringsondernemingen en van andere financiële instellingen.
Het Fonds voor <Arbeidsongevallen> mag slechts vertrouwelijke informatie in uitvoering van het eerste lid meedelen als de volgende voorwaarden zijn vervuld :
1° de ontvanger zal die informatie slechts gebruiken voor de uitoefening van zijn in het eerste lid omschreven toezichtopdracht of controletaak;
2° de meegedeelde informatie valt onder een beroepsgeheim dat gelijkwaardig is met datgene wat in artikel 88ter wordt bedoeld.

Art. 89. <W 1996-04-29/32, art. 24, 023; Inwerkingtreding : 10-05-1996> De in artikel 87 bedoelde ambtenaren hebben het recht waarschuwingen te geven, voor de overtreder een termijn te bepalen om zich in orde te stellen en processen-verbaal op te maken.
Deze processen-verbaal hebben bewijskracht tot het tegendeel bewezen is, voor zover een afschrift ervan ter kennis wordt gebracht van de overtreder en, in voorkomend geval, van zijn werkgever binnen een termijn van veertien dagen die een aanvang neemt de dag na de vaststelling van de overtreding. Wanneer de vervaldag die in deze termijn is begrepen, een zaterdag, een zondag of een wettelijke feestdag is, dan wordt die verplaatst naar de eerstvolgende werkdag.
Voor de toepassing van de termijn bedoeld in het vorige lid, vormt het geven aan de overtreder van een waarschuwing of het verlenen van een termijn om zich in regel te stellen geen vaststelling van de overtreding.

Art. 90. De in artikel 87 genoemde ambtenaren (...) kunnen bij de uitoefening van hun ambt de bijstand van de gemeentepolitie en van de rijkswacht vorderen. <W 1996-04-29/32, art. 25, 023; Inwerkingtreding : 10-05-1996>

Art. 90bis. <ingevoegd bij W 1996-04-29/32, art. 29, 023; Inwerkingtreding : 10-05-1996> § 1. Niemand mag in België de werkzaamheden omschreven in artikel 2, § 1, van de wet van 27 maart 1995 betreffende de verzekeringsbemiddeling en de distributie van verzekeringen uitoefenen inzake de arbeidsongevallenverzekering, bedoeld in deze wet, zonder ingeschreven te zijn in het register van de verzekeringstussenpersonen bijgehouden door de Controledienst voor de Verzekeringen.
§ 2. Onverminderd de in artikel 91ter bedoelde strafbepalingen, kan de Minister tot wiens bevoegdheid Sociale Zaken behoort de verzekeringstussenpersonen die hebben deelgenomen aan het sluiten of het uitvoeren van een overeenkomst strijdig met de bepalingen van deze wet, doen schorsen of schrappen uit dit register voor wat de in deze wet bedoelde werkzaamheden in het kader van de arbeidsongevallenverzekering betreft.
Tegen een beslissing tot schorsing of schrapping is beroep mogelijk bij de Raad van State volgens de procedure ingesteld door artikel 7 van de wet van 9 juli 1975 betreffende de controle der verzekeringsondernemingen.
§ 3. De Koning bepaalt, bij een in Ministerraad overlegd besluit, na advies van de Controledienst voor de verzekeringen en de Verzekeringscommissie, de procedure van schorsing en schrapping uit dit register.

Afdeling II - Strafbepalingen.

Art. 91. <W 2001-08-10/54, art. 30, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001> § 1. Wanneer de ambtenaren bedoeld in artikel 87 vaststellen dat een verzekeringsonderneming niet werkt overeenkomstig de bepalingen van deze wet of van de ter uitvoering ervan genomen besluiten en verordeningen, dat met betrekking tot de toepassing van deze bepalingen haar beheer niet voldoende waarborgen biedt voor de goede afloop van haar verbintenissen of dat haar administratieve organisatie of haar interne controle ernstige leemten vertoont, bepalen zij de termijn waarbinnen de vastgestelde toestand dient te worden verholpen.
§ 2. Indien, na de termijn bedoeld in § 1, de toestand niet is verholpen, kan het beheerscomité van het Fonds voor <Arbeidsongevallen>, nadat de verzekeringsonderneming werd gehoord :
1° met een maand aanzegging de vastgestelde toestand in het Belgisch Staatsblad bekend maken, tenzij er binnen deze laatste maand aan werd verholpen;
2° aan (de Commissie) voor de Verzekeringen vragen om de maatregelen bedoeld in de artikelen 26, § 4, of 71 van de wet van 9 juli 1975 betreffende de controle der verzekeringsondernemingen toe te passen. Indien nodig gelast de minister die bevoegd is voor de Sociale Zaken (de Commissie) de bedoelde maatregelen onverwijld te nemen. <W 2006-07-13/68, art. 67, 052; Inwerkingtreding : 01-01-2004>
Onverminderd het eerste lid stelt het Fonds voor <Arbeidsongevallen> de Controledienst voor de Verzekeringen in kennis van de tekortkomingen vastgesteld bij een verzekeringsonderneming die onder het recht van een andere Lid-Staat van de Europese Unie ressorteert dan België, met het oog op de toepassing van de artikelen 69 tot 73 van de wet van 9 juli 1975 betreffende de controle der verzekeringsondernemingen.
§ 3. De beslissingen moeten ter kennis worden gebracht van de betrokken verzekeringsonderneming bij aangetekende brief of bij brief met ontvangstbewijs.

Art. 91bis. <W 1996-04-29/32, art. 26, 023; Inwerkingtreding : 10-05-1996> § 1. Wanneer de in artikel 87 bedoelde ambtenaren aan een (verzekeringsonderneming) of een instelling met rentedienst een termijn hebben opgelegd om zich met de wet en de besluiten en verordeningen ter uitvoering ervan in regel te stellen, kunnen zij, wanneer de (verzekeringsonderneming) of een instelling met rentendienst in gebreke blijft, haar een administratieve geldboete opleggen, waarvan het bedrag niet minder dan 1000 frank en niet meer dan 3 % van de technische en financiële opbrengsten met een maximum van 50 miljoen frank mag bedragen, volgens een barema dat bij ministerieel besluit wordt vastgelegd na advies van het Beheerscomité van het Fonds voor <arbeidsongevallen>. In geval van herhaling binnen een termijn van vijf jaar wordt dit maximum verhoogd tot 5 % van de technische en financiële opbrengsten zonder dat het bedrag 75 miljoen frank mag overschrijden. <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
De geldboete mag worden berekend in een dagbedrag.
(De (verzekeringsonderneming) die de beslissing van de bevoegde ambtenaar betwist, tekent op straffe van vervat binnen een termijn van twee maanden vanaf de kennisgeving van de beslissing, beroep aan door middel van verzoekschrift.) <W 1999-12-24/36, art. 99, 032; Inwerkingtreding : 10-01-2000> <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
De geldboete wordt ten voordele van het Fonds voor <arbeidsongevallen> geïnd. Onverminderd het recht van dagvaarding voor de bevoegde rechter, kan het bedrag van de verschuldigde geldboete worden ingevorderd bij dwangbevel door de zorg van het Bestuur van de BTW, Registratie en Domeinen en volgens de procedure geregeld door het Wetboek van Registratie-, hypotheek- en griffierechten.
§ 2. Administratieve geldboetes mogen slechts worden opgelegd nadat de (verzekeringsonderneming) (...) in haar verweer is gehoord, minstens behoorlijk opgeroepen. <W 2001-08-10/54, art. 31, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001> <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>

Art. 91ter. <W 1996-04-29/32, art. 27, 023; ED : 10-05-1996> § 1. Onverminderd de artikelen 269 tot 274 van het Strafwetboek, worden met gevangenisstraf van acht dagen tot één maand en met geldboete van 1 000 tot 10 000 frank of met één van die straffen alleen gestraft :
1° de beheerders, commissarissen, directeurs, zaakvoerders of lasthebbers van (verzekeringsondernemingen) (...), die wetens en willens onjuiste verklaringen afleggen aan de in artikel 87 genoemde ambtenaren of die weigeren de ter uitvoering van deze wet en de uitvoeringsbesluiten ervan gevraagde inlichtingen te verstrekken; <W 2001-08-10/54, art. 32, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001> <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
2° de beheerders, commissarissen directeurs, zaakvoerders of lasthebbers van (verzekeringsondernemingen) (...) die niet hebben voldaan aan de verplichtingen die hen door of krachtens deze wet zijn opgelegd; <W 2001-08-10/54, art. 32, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001> <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
3° de beheerders, commissarissen, directeurs zaakvoerders of lasthebbers van een (verzekeringsonderneming) (...) en al wie, als verzekeringstussenpersoon, heeft meegewerkt aan het afsluiten of het uitvoeren van een contract dat strijdig is met de bepalingen van deze wet en de uitvoeringsbesluiten ervan. <W 2001-08-10/54, art. 32, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
§ 2. De verzekeringstussenpersonen die het door deze wet geregelde toezicht verhinderen, worden gestraft onder de voorwaarden bepaald bij artikel 15, § 3, van de wet van 27 maart 1995 betreffende de verzekeringsbemiddeling en de distributie van verzekeringen.
(§ 3. De inbreuken op de artikelen 88ter en 88quater worden gestraft met de bij artikel 458 van het Strafwetboek bepaalde straffen.) <W 2006-07-13/68, art. 68, 052; Inwerkingtreding : 01-09-2006>

Art. 91quater. <ingevoegd bij W 1996-04-29/32, art. 28, 023; Inwerkingtreding : 10-05-1996> Onverminderd de artikelen 269 tot 274 van het Strafwetboek, 1° worden met gevangenisstraf van acht dagen tot één maand en met geldboete van 26 tot 500 frank of met één van die straffen alleen gestraft, de werkgever, zijn aangestelden of lasthebbers die niet hebben voldaan aan de verplichtingen die hen door of krachtens deze wet zijn opgelegd;
2° worden, onder de voorwaarden bepaald bij artikel 15, 2°, van de wet van 16 november 1972 betreffende de arbeidsinspectie gestraft, alle niet in artikel 91ter bedoelde personen die het krachtens deze wet en de uitvoeringsbesluiten ervan geregelde toezicht verhinderen.

Art. 91quinquies. <ingevoegd bij W 1996-04-29/32, art. 28, 023; Inwerkingtreding : 10-05-1996> Elke klacht wegens overtreding van deze wet, tegen de beheerders, commissarissen, directeurs, zaakvoerders of lasthebbers van (verzekeringsonderneming) (...), wordt ter kennis gebracht van de Minister die de Sociale Voorzorg onder zijn bevoegdheid heeft en het Fonds voor <arbeidsongevallen> door de gerechtelijke of bestuurlijke instantie waarbij zij aanhangig is gemaakt. <W 2001-08-10/54, art. 33, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>
Elke strafvordering uit hoofde van misdrijven als bedoeld in het eerste lid, wordt ter kennis gebracht van genoemde Minister en Fonds door de zorg van de griffie van het strafgerecht waarbij zij aanhangig is gemaakt.

Art. 92. Bij herhaling binnen een jaar na een vorige veroordeling kan de straf op het dubbel van het maximum worden gebracht.

Art. 93. <W 2000-08-12/62, art. 50, 033; Inwerkingtreding : 10-09-2000> Onverminderd de bepalingen van artikel 50bis van het Strafwetboek, zijn de werkgever, (of de verzekeringsonderneming) burgerrechtelijk aansprakelijk voor de geldboeten waartoe hun beheerders, commissarissen, directeurs, zaakvoerders, lasthebbers of aangestelden worden veroordeeld met toepassing van de voorgaande bepalingen. <W 2001-08-10/54, art. 34, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>

Art. 94. Alle bepalingen van boek I van het Strafwetboek, uitgezonderd hoofdstuk V maar met inbegrip van hoofdstuk VII en van artikel 85, zijn toepasselijk op de in deze wet bepaalde misdrijven.

Art. 95. De strafvordering wegens overtreding van de bepalingen van deze wet en van de ter uitvoering ervan genomen besluiten verjaart door verloop van (drie jaren) te rekenen van de dag waarop het misdrijf is gepleegd. <KBN15 23-10-1978, art. 14>

HOOFDSTUK VI _ Overgangs- en slotbepalingen.

Eerste Afdeling _ Overgangsbepalingen.

Art. 96. Het Fonds voor <arbeidsongevallen> treedt op de datum te bepalen door de Koning, in de verplichtingen van de Staat ten aanzien van de zeelieden, slachtoffer van een <arbeidsongeval> of een ongeval op de weg naar en van het werk of hun rechthebbenden die hun rente ontvangen ten laste van de Staat, krachtens de besluitwet van 23 oktober 1946 houdende tijdelijke wijziging van de wet van 30 december 1929 op de vergoeding der schade voortspruitende uit ongevallen overkomen aan zeelieden, gewijzigd bij de besluitwet van 28 februari 1947 en de wet van 7 juli 1948.
Het batig saldo dat voortvloeit uit het krachtens de bovenvermelde besluitwet van 23 oktober 1946 ingestelde staatsbeheer wordt op dezelfde datum overgedragen aan het Fonds voor <arbeidsongevallen>.

Art. 97. De kosten van onderhoud en vernieuwing van de prothesen en orthopedische toestellen vallen ten laste van het Fonds voor <arbeidsongevallen> voor de personen die, voor het inwerkingtreden van deze wet het saldo van de bijkomende vergoeding die met de waarschijnlijke kosten van vernieuwen en onderhoud van de prothese- en orthopedische toestellen overeenstemt, vrijwillig gevestigd hebben bij de Deposito- en Consignatiekas.
Deze Kas draagt de saldi van de bijkomende vergoedingen verhoogd met de intresten over aan het Fonds voor <arbeidsongevallen> op 1 januari van het jaar dat volgt op de datum van de inwerkingtreding van deze wet.
De voordelen bedoeld in het eerste lid worden gewaarborgd aan de personen getroffen door een <arbeidsongeval> vóór 1 januari 1930, voor zover het gebruik van dergelijke toestellen als noodzakelijk wordt erkend.
Dezelfde voordelen zijn eveneens gewaarborgd aan de getroffenen die zelf het saldo van de bijkomende vergoeding bedoeld in het eerste lid, hebben aangewend voor vernieuwing en onderhoud van de toestellen.

Art. 98. De Koning kan, volgens de regels die hij vaststelt, op voorstel of na advies van de Nationale arbeidsraad of het beheerscomité van het Fonds voor <arbeidsongevallen>, de bepalingen van artikel 45, derde lid, geheel of gedeeltelijk uitbreiden tot de renten waarvan het kapitaal reeds gevestigd was op 8 juli 1969.

Art. 99. Het Fonds voor <arbeidsongevallen> treedt in de rechten en verplichtingen van de Gemeenschappelijke kas voor de koopvaardij en de Gemeenschappelijke kas voor de zeevisserij en neemt de activa en de passiva ervan over.
Het personeel in dienst bij die Kassen op het ogenblik van de inwerkingtreding van deze wet, gaat over, met behoud van zijn rechten, anciënniteit en graad, naar het Fonds voor <arbeidsongevallen>.

Art. 100. De verzekeringscontracten van gemeen recht die betrekking hebben op risico's die krachtens deze wet moeten verzekerd worden, kunnen opgezegd worden, hetzij door de (verzekeringsonderneming), hetzij door de verzekerde binnen het jaar dat volgt op de datum waarop de bepalingen van deze wet toepasselijk worden op die risico's. <W 2001-08-10/54, art. 35, 040; Inwerkingtreding : 17-09-2001>

Afdeling 2 _ Slotbepalingen.

Art. 101. <wijzigingsbepaling>

Art. 102. <wijzigingsbepaling>

Art. 103. <wijzigingsbepaling>

Art. 104. Worden opgeheven:
1° de wet van 21 juli 1890 instellende een Fonds van voorzorg en onderstand ten bate der slachtoffers van ongevallen bij de arbeid, gewijzigd bij het koninklijk besluit nr 66 van 10 november 1967;
2° de wet van 30 december 1929 betreffende de vergoeding der schade voortspruitende uit de <arbeidsongevallen> overkomen aan zeelieden, gewijzigd bij de besluitwet van 28 februari 1947, de wetten van 7 april 1953, 11 juli 1956, 11 januari 1963, 10 oktober 1967 en 30 juni 1969;
3° de wet van 24 januari 1931 houdende instelling van het Nationaal werk voor wezen van de arbeidsslachtoffers, gewijzigd bij de wetten van 25 juli 1934 en van 15 maart 1962;
4° de wet betreffende de vergoeding der schade voortspruitende uit de <arbeidsongevallen>, gewijzigd bij het koninklijk besluit nr 305 van 31 maart 1936, de besluitwetten van 9 juni 1945 en 17 december 1946, de wetten van 20 maart 1948 en 10 juli 1951, het koninklijk besluit van 16 februari 1952, de wetten van 28 mei 1953, 16 maart 1954, 17 juli 1957, 11 januari 1963, 11 juni 1964 en 10 oktober 1967, het koninklijk besluit nr 66 van 10 november 1967, de wetten van 27 juni 1969 en van 30 juni 1969;
5° de besluitwet van 19 mei 1945 betreffende de vergoeding der schade voortspruitende uit <arbeidsongevallen> in welker oorzaken een oorlogsfeit voorkomt, gewijzigd bij de besluitwet van 5 september 1945, de wetten van 30 december 1950 en van 10 oktober 1967;
6° de besluitwet van 9 juni 1945 tot wijziging van sommige bepalingen der wetgeving betreffende de vergoeding der schade voortspruitende uit <arbeidsongevallen>;
7° de besluitwet van 20 september 1945 waarbij de wet betreffende de vergoeding der schade voortspruitende uit <arbeidsongevallen> op de dienstboden wordt toepasselijk gemaakt;
8° de besluitwet van 13 december 1945 betreffende de vergoeding der schade voortspruitende uit ongevallen die zich op de weg naar of van het werk voordoen, gewijzigd bij de wetten van 10 juli 1951 en 27 juni 1969;
9° de wet van 30 december 1950 waarbij de bevoegdheid inzake <arbeidsongevallen> en lichamelijke en stoffelijke schade voortspruitende uit sommige bijzondere risico's verbonden aan het laden en het lossen, het vervoer, het opslaan of het behandelen of eenvoudig uit de aanwezigheid van oorlogstuigen in België, van het Speciaal Fonds voor de vergoeding der schade voortspruitende uit <arbeidsongevallen> ingevolge oorlogsfeiten, naar de Steun- en Voorzorgskas ten behoeve van slachtoffers van <arbeidsongevallen> overgebracht wordt;
10° de wet van 10 juli 1951 tot wijziging van de wet betreffende de vergoeding der schade voortspruitende uit de <arbeidsongevallen>;
11° de wet van 11 juli 1956 tot aanvulling van de wet van 30 december 1929 betreffende de vergoeding der schade voortspruitende uit de <arbeidsongevallen> overkomen aan zeelieden;
12° de wet van 11 januari 1963 tot wijziging van de arbeidsongevallenwetgeving, gewijzigd bij de wet van 31 maart 1967;
13° het koninklijk besluit nr 66 van 10 november 1967 tot verruiming van de bevoegdheden van de Steun- en Voorzorgskas ten behoeve van door <arbeidsongevallen> getroffenen en tot wijziging van haar benaming in "Fonds voor <arbeidsongevallen>".

Art. 105. De Koning kan de bestaande wetsbepalingen wijzigen en opheffen om de tekst ervan in overeenstemming te brengen met de bepalingen van deze wet.

Art. 106. De Koning stelt voor iedere bepaling van deze wet de datum van inwerkingtreding vast.
Voor de werkgevers die krachtens de bepalingen van artikel 9, derde lid van de wet betreffende de vergoeding der schade voortspruitende uit de <arbeidsongevallen>, bij ministerieel besluit werden vrijgesteld van de bijdragen, bepaald krachtens artikel 18 van dezelfde wet, wordt artikel 49 slechts van toepassing één jaar nadat de Koning dit artikel in werking liet treden.
(Aangaande de vaste personeelsleden van de hierna aangeduide instellingen alsook van de instellingen waarvan zij de verplichtingen hebben overgenomen, treden de artikelen 49 en 50 van de arbeidsongevallenwet van 10 april 1971 betreffende de verplichte verzekering in werking op 22 mei 1983 voor de Nederlandse Radio- en Televisieuitzendingen in België, Omroep van de Vlaamse Gemeenschap, op 1 mei 1982 voor de "RadioTélévision belge de la Communauté francaise" en op 1 juli 1982 voor het "Belgisches Rundfunkund Fernsehzentrum der Deutschsprachigen Gemeinschaft.) <W 1996-04-29/32, art. 30, 023; Inwerkingtreding : 01-01-1972>

Rechtspraak:

• Hof van Cassatie, 3e Kamer – 19 februari 2007, R.W. 2007-2008, 1114

Krachtens art. 42 Arbeidsongevallenwet is van rechtswege interest verschuldigd op alle bedragen verschuldigd krachtens deze wet vanaf de opeisbaarheid ervan, ongeacht de schuldenaar. Derhalve is de bedoelde interest ook van rechtswege verschuldigd op de door het ziekenfonds betaalde vergoedingen van medische, farmaceutische, heelkundige en verplegingskosten vanaf de betaling ervan wanneer deze verzekeringsinstelling van de arbeidsongevallenverzekeraar, of in voorkomend geval van het Fonds voor Arbeidsongevallen, terugbetaling vordert van deze vergoedingen.





 

Gerelateerd
0
Aangemaakt op: wo, 15/07/2009 - 15:15
Laatst aangepast op: zo, 23/09/2012 - 12:51

Hebt u nog een vraag?

Hebt u nog een vraag in dit verband, klik dan hier om uw vraag aan ons te stellen, of meteen een afspraak te maken voor een consultatie.

Aanvulling

Heeft u een suggestie, aanvulling of voorstel tot correctie met betrekking tot deze pagina? Gebruik dit adres om het te melden.