-A +A

Afwijzing van een sollicitant op basis van obesitas discriminatie

Printervriendelijke versiePrintervriendelijke versieVerstuur naar een vriendVerstuur naar een vriend

Zie: Arbeidsrechtbank Luik 20 juni 2016, NJW 2017, 366

In deze zaak werd een sollicitant afgewezen op grond van morbide obesitas.

Na het sollicitatie-interview ontving de sollicitant een brief waarin hij werd afgewezen op de overweging dat zijn uiterlijk niet passend was voor de functie en met suggestie om gewicht te verliezen. Dit werd door de arbeidsrechtbank als discriminatie aanzien op basis van een handicap en minstens op grond van een uiterlijk kenmerk. Bepalend hiervoor was dat de werkgever haar houding niet kan rechtvaardigen door het bestaan van een wezenlijke en bepalende beroepsvereiste aan te tonen.

Opmerkelijk was dat de rechtbank ook wees op de verplichtingen van de werkgever tot het treffen van redelijke aanpassingen in het geval van een handicap, waarbij deze verplichting ook geld tijdens de sollicitatiefase en dus ook voor morbide obesitas.

Op deze gronden werd de werkgever veroordeeld tot een forfaitaire schadevergoeding van zes maand loon en dit conform artikel 18 van de antidiscriminatiewet.

Discriminatie en stigmatisering van mensen neemt toe.

Dik-zijn uit zich in grappen en grollen, het openlijk uiten van kritiek, "stop met snoepen of je wordt zo dik als tante Mia".

De discriminatie wordt tastbaar in hogere premies en aanvullende ziektekostenverzekeringen die niet vanzelfsprekend toegankelijk zijn voor mensen met een hogere BMI. Het negatieve imago kan de school- en werkcarrière negatief beïnvloeden, sociale contacten bemoeilijken en resulteren in een lagere zelfwaardering, een minderwaardigheidscomplex en volledige sociale isolatie. Dik-zijn staat vaak geluk in de weg.

De omvang van het lijf hindert. Het lijf is de grootste vijand van de patiënt.

De patiënt legt zich sociale en zelf opgelegde restricties op die ontspanning, recreatief ondernemen en sporten verhinderen.

De patiënt is meermaals geconfronteerd met zijn zwaarlijvigheid. Kleren gaan kopen is een nachtmerrie. Eten met anderen of familie is een gruwel wanneer anderen voortdurend in hun bord kijken.

En wanneer in de familie bij het plannen van een feestje dan nog eens de feestplanner zegt. "Ach we zullen het feest maar afschaffen want met jou kunnen we niet buitenkomen", ontstaat een wonde die niet heelt. Erger is dat de dader van deze uistpraak (lees misdrijf: ingevolge de discriminatiewet) geen enkel schuldbesef heeft en als verdediging inroept dat hij het enkel goed meent en erger wou verkomen. 

De angst voor kritiek en de verkeerde overtuiging dat slankzijn en niet zwaarlijvig zijn voor iedereen haalbaar en wenselijk is, kan het zelfs onmogelijk maken om met een gevoel van veiligheid op straat te komen, een aanspraak op noodzakelijke gezondheidszorg te doen, boodschappen doen, zichzelf verzorgen, actief te zijn. 

Obesitas is geen ziekte maar een handicap. De mens was een jagend en voedselzoekend prooidier, dat vaak ook prooi was, maar lange tijden met honger en tekorten moest omgaan. In de evolutie kregen de mensen met mogelijkheid om veel te kunnen eten bij overvloed en vetreserves op te slaan een dominant gen dat werd doorgegeven aan volgende generaties. We zijn gemaakt om het groootste deel van de tijd honger te lijden, afschuwelijke hongerpijn die we konden beantwoorden door verregaande agressie in de jacht en door vetopslag. Gaan we nu er geen voedseltekorten meer zijn die mensen met het uitzonderlijke gen om als beren vet te kunnen opslaan laten verhongeren of hen dit gevoel geven. Heeft u al ooit in de ogen gekeken van een uitgemergelde uitgehongerde beer.

Gezondheidseffecten van morbide obesitas. 

Ernstige obesitas gaat vaak gepaard met gezondheidsproblemen, zogenoemde comorbiditeiten. Deze kunnen het leven aanzienlijk verstoren en zelfs verkorten. De klachten bij obesitas kunnen ingedeeld worden in lichamelijke en psychosociale klachten. Deze klachten hebben een negatief effect op de levenskwaliteit van de patiënt.

Lichamelijke klachten ten gevolge van obesitas zijn onder andere: verhoogd risico op hart- en vaatziekten, longproblemen, hoge bloeddruk, diabetes, gewrichtsklachten, galstenen, spijsverteringsproblemen, slaapapnoe, menstruatiestoornissen, ...

Onder psychosociale klachten verstaan we voornamelijk het ontwikkelen van een negatief zelfbeeld wat kan leiden tot een minderwaardigheidsgevoel, depressie, sociaal isolement, discriminatie,…

De druk van familie en omgeving is zo vernietigend omdat obesitas iets is waar je volgens anderen zelf voor verantwoordelijk bent. Je kan er niet aan doen dat je moslim, zwart of een waterhoofd hebt, maar "verdomme" zegt en meent de omgeving en spuwt de familie: "aan obesistas kan je zelf iets doen (vetzak)". In zovele gevallen is dit niet zo. 90% van de mensen die vermagerden en op hun normaal gewicht kwamen hebben na 10 jaar nog meer gewicht dan voor de vermagering en hoe groter het overgewicht hoe groter de terugval.

Het overgewicht is een epidemische handicap die door lichaamseigen en lichaamsvreemde stoffen wordt verwekt. Eens het proces in gang is gezet is het vaak onomkeerbaar. De noodzakelijke antidepressiva zorgen voor verder overgewicht. De uitgezette maag smeekt het lichaam voortdurend om voedsel, de hormoonhuishouding is op hol geslagen en de vetopslag gaat steeds vlugger.

Discriminatie op de werkvloer wegens zwaarlijvigheid is strafbaar. Ontslag wegens zwaarlijvigheid is onrechtmatig ontslag.

Universiteiten met klapstoeltjes in de aula, cinema's, theaters, openbare gebouwen, restaurants dienen toegang te ve verschaffen aan alle gehandicapten en dienen dus evenwaardige aangepaste plaatsen te hebben voor zwaarlijvigen.
 
En zelfs de gekende uitspraak: "met jou kan je niet meer buiten komen" is een misdrijf waarbij de dader niet beseft hoe zeer hij het slachtoffer heeft geraakt. Gelukkig worden rechters zich hiervan bewust en kent met tegenwoordig hiervoor zware straffen en steeds hogere schadevergoedingen toe. Maar bestraffing en schadevergoeding is een troost voor het slachtoffer maar corrigeert de dader niet die niet beseft dat hij iets verkeerd heeft gedaan.

Indien u beledigd of gediscrimineerd wordt op basis van obesitas heeft u evenveel rechten en bescherming als zij die gediscrimineerd en beschimpt worden voor hun geslacht, hun geaardheid, hun afkomst of hun huidskleur. Reageer. Laat dit niet toe en leg klacht neer. Het heeft lang genoeg geduurd.
 

Gerelateerd
0
Aangemaakt op: ma, 03/07/2017 - 13:02
Laatst aangepast op: ma, 03/07/2017 - 13:02

Hebt u nog een vraag?

Hebt u nog een vraag in dit verband, klik dan hier om uw vraag aan ons te stellen, of meteen een afspraak te maken voor een consultatie.

Aanvulling

Heeft u een suggestie, aanvulling of voorstel tot correctie met betrekking tot deze pagina? Gebruik dit adres om het te melden.